1. Vrienden?

Vrienden?

Mijn vakantie is op het moment echt verschrikkelijk saai. Na vijf weken weg te zijn geweest, ben ik sinds een paar dagen weer in Nederland. Die vijf weken waren zeker awesome, maar het is jammer dat juist iedereen op dit moment op vakantie moet gaan. De voorbereiding voor het nieuwe voetbalseizoen is uitgesteld omdat er nog tientallen spelers weg zijn en vrijwel elk persoon tussen de 13 en 17 jaar zit in het buitenland. Een paar voormalige 'vrienden' waar ik veel mee omging zijn vandaag samen voor een week naar Bakkum gegaan. Pijnlijk, als je in je achterhoofd houdt dat zij je vorig jaar de vetste vakantie uit je leven hebben bezorgd.

'Waarom ga je dan niet gewoon met ze mee naar zee?', zul je denken. Nou, het is zeker niet zo dat ik die gasten haat - ik ga met enkelen van hun nog regelmatig om - maar één van hun is een klein mager jongentje die ik niet langer meer kan uitstaan. Dat is eigenlijk best vreemd, aangezien hij voorheen één van de mensen was die altijd voor je klaar stond en waar je behoorlijk mee kon lachen. Die jongen woont sinds twee jaar in mijn dorp, sinds hij uit Amsterdam verhuisde. Aangezien ik als enige op een andere school zit dan de meeste mensen waar ik mee om ga - ouders, leraren, betere keuzes bla bla bla - was ik blij verrast dat hij ook op mijn school kwam. Nu hoefde ik die lange veertig minuten niet alleen te fietsen en toen ik er achter kwam dat ik het eigenlijk best wel goed met hem kon vinden, groeide onze vriendschap langzaam aan en besloot ik hem voor te stellen aan mijn andere vrienden uit de buurt. Mensen waarmee ik al vanaf de kleuterschool mee omging. Die zomer kreeg hij echter het bericht dat 'ie bleef zitten en dus moest hij naar een andere school.

Dat schooljaar - ik zat in het 2e - zagen we elkaar eigenlijk niet meer, tot aan de meivakantie. Een periode brak aan dat hij, ik en nog een andere vriend eigenlijk zeer goed bevriend waren en veel met zijn drieën omgingen. Dat ging zo door totdat ik op vakantie ging in de zomer - opnieuw zo'n vijf weken. Een paar dagen nadat ik terug was gekomen uit Servië spraken we weer wat af via MSN en gingen we naar een meertje waar haast iedereen uit mijn dorp heenging. Ik bracht hem opnieuw in contact met die paar vrienden waar ik al mijn hele leven mee omging, waarna hij ze na enkele dagen al haast even goed kende als ik dat deed. Dat maakte niets uit, want elke avond maakten we met zijn allen een kampvuur rond dat meer en werd er behoorlijk gezopen ed - al deed ik daar niet zo heel enthiousiast aan mee.

Wat ik niet wist was dat er ook behoorlijk wat mensen van die andere school waar mijn vrienden op zaten kwamen en zo leerden we hen ook kennen. Daartussen zat één meisje waar die 'kleine magere jongen' meteen voor viel. Bijna een week waren we elke dag met zijn vieren - wij twee, dat meisje en nog een ander meisje - op pad, totdat ik er door hem van werd beschuldigd dat ik zijn meisje wilde afpakken. Zij was namelijk met een andere jongen gegaan - niet met mij - en had laten weten dat ze eigenlijk niets voor mijn vriend voelde. Na hem te hebben proberen uit te leggen dat ik er niets mee te maken had, gingen we vanaf dat moment slechts met elkaar om omdat het 'moest'. Wel nog met zijn allen, maar wij twee zeiden niets meer tegen elkaar.

De situatie zou escaleren, omdat hij deed wat ik nooit voor mogelijk had gehouden. De jongen waarmee 'zijn meisje' was gegaan, was toevallig een goede vriend van mij. Aangezien ik hem dus ook op MSN had en mijn voormalige beste vriend mijn wachtwoord wist - ja, dat is inderdaad dom van mij lol - begon hij op mijn adres stoer te praten tegen de jongen die het meisje van hem had afgepakt. Dus ik werd door de jongen gebeld en hij vroeg agressief wat mijn probleem was en of ik op zoek was naar ruzie. Ik wist dus absoluut niet waar hij het over had; toen ik dat zei hing 'ie op.

Waarschijnlijk is er daarna nog meer gebeurd, want op een vrijdagmiddag stond de jongen die was uitgescholden daar voor mijn school omdat 'ie mij zonodig een lesje zou moeten leren. Hij liep op me af, sloeg me en ik sloeg terug. Toen dook opeens een vriend van school achter mij op - die zeker twee koppen groter was dan mij - waarop de jongen een stuk wegliep. Een leraar onderbrak het gevecht en toen ik even alles tot me liet komen zag ik daar het onmogelijke. De magere, kleine jongen met om zich heen de mensen waar ik vroeger mee omging. De mensen aan wie ik dat kleine misbakseltje had voorgesteld. Op één of andere manier was mijn voetbalvereniging ook op de hoogte gekomen van dit incident en werden ik en de jongen die me in elkaar wou slaan twee wedstrijden geschorst + een waarschuwing dat we van de club werden gegooid als zoiets nog een keer zou gebeuren.

Het vreemde was dat ik op dat moment nog steeds niet snapte wat nou het probleem was, dus toen de jongen die me had geslagen nogmaals zei dat ik stoer praatte op MSN, checkte ik mijn gespreksgeschiedenis. Daar vond ik tientallen gesprekken die een duidelijke oorzaak tot dit alles zijn geweest. De magere, kleine jongen heeft nooit bevestigd dat hij op mijn MSN dat alles veroorzaakt had. Aangezien hij de enige was die mijn wachtwoord wist, moet hij het wel zijn geweest.

Vandaag de dag ga ik nog met een paar mensen uit die vriendengroep om, erg oppervlakkig allemaal. Op dit moment heb ik in ieder geval geen 'echte' vrienden, maar gewoon mensen waar je in het weekend wat geinigs mee doet en niets meer.

Want echte vriendschap bestaat waarschijnlijk niet eens.

Dit artikel delen

Over de auteur

Mad