1. YOFL: Gefronste wenkbrauwen

YOFL: Gefronste wenkbrauwen

Zo nu en dan heb ik weleens een moment dat mijn wenkbrauwen naar het zuiden trekken, om op deze manier een niet erg vriendelijk gezicht te trekken. Normaliter heet dit fenomeen een frons. Dat is een uiting dat je sceptisch bent. In mijn geval is dit een teken dat ik niet onder de indruk ben of erger nog: ieder moment kan een sarcastische opmerking uit mijn mond floepen. Normaal heb ik daar niet zo veel last van, maar afgelopen week had ik een moment waarvan ik dacht: “WTF IS THIS SHIT!!??”

Generiek ja, maar de verontwaardiging is alleen maar zo uit te drukken. Vandeweek heb ik namelijk voor de belachelijk lage prijs van € 7,99 de Special Edition van Alone in the Dark Wii gekocht. Met game, Edward Carnby figuur, artbook, making-of dvd en een soundtrack dvd. Deze aankoop kwam overigens tot stand vanwege het feit dat het horror genre mij wel ligt. (En een goede herinnering aan Alone in the Dark The New Nightmare) Wat ik kan zeggen over deze aankoop? Ik geniet erg van de soundtrack cd. Prachtige muziek, vol sfeer, creepyheid en gewoon krachtig. Artbook is ook leuk. Alleen jammer dat er zo’n klote game aan verbonden zit. Beste lezers, ik ben geen type dat graag slechte games speelt. Sterker nog, ik weet eens niet wat een slechte game is. Voor het eerst in jaren heb ik het weer eens gemerkt. Laat ik het maar zeggen... Alone in the Dark Wii is het grootste wanproduct wat ik in jaren heb gespeeld. Schandalig hoe slecht.

Ik had al eens een klein gedeelte van de 360 versie gespeeld en dat vond ik al een klein drama. De game zag er niet slecht uit, maar de controls zijn gewoon klote. Er is geen ander fatsoenlijk woord voor te vinden. De Wii versie doet daar een schepje bovenop, die is nog slechter. Een game zoals AitD op de witte console kan er gewoon voor zorgen dat je de Wiimote niet meer een toffe controler vindt. Hoofdpersoon Carnby beweegt alsof hij ieder moment zijn broek kan vol schijten. Over andere mechanieken wil ik het eens niet hebben. Ik bedoel, een jas open maken om zo je items/wapens te bekijken hoeft nooit zo moeilijk te zijn. Dan heb ik het ook nog eens niet over de first person look die eigenlijk geen doel heeft. Zoveel fout... mijn arme wenkbrauwen.

Om maar over de game zelf maar niet te hebben: grafisch belabberd, domme vijanden en niet te vergeten: niet eng. Er is totaal geen spanning te bespeuren in deze game. Noppes, nada, zilch! Om over bepaalde segmenten het maar niet te hebben. Het besturen van een auto is bizar slecht en leunt ook nog hevig op hoe snel je rijdt. Een kleine botsing is al genoeg om game over te gaan. Frustrerend. Nee, er is zoveel mis met deze game het is gewoon triest. Jullie zullen vast wel een recensie over deze game zien, maar de reden waarom ik er even nu een weblog over schrijf is dat ik het even kwijt moest. Had ik dit niet gedaan, dan hadden die wenkbrauwen ergens op de grond gelegen van ellende. Niet alleen heeft deze Wii versie me eindelijk weer eens getoond hoe slecht games kunnen zijn, maar heeft het ook een goede herinnering aangetast aan dat leuke Alone in the Dark The New Nightmare. Dat was nou wel een game waar spanning inzit. Alleen jammer dat Eden Games/Hydra Vision deze nieuwe in de reeks totaal verneukt hebben. En bedankt Atari voor het goedkeuren van deze rommel! Bah bah bah...

*Gefronste wenkbrauwen*

Dit artikel delen

Over de auteur