1. Emma Watson. Deel vier.

Emma Watson. Deel vier.

Nadat ik een (grote) teleurstelling moest verwerken, ben ik op vakantie gegaan en hoopte ik wel dat er in het mooie Zweedse land een leuk meisje zou rondlopen. En wat bleek, je kon nog geen honderd meter lopen of daar zag je alweer een mooie blonde Zweedse. En daar bleef het ook bij. Hoe mooi ze ook zijn, veel is nep en te truttig. Ik heb dan ook maar één iemand gezien waarvan ik gelijk dacht: wow! Dat is een leuk meisje en dat is natuurlijke schoonheid! Daarnaast had ze ook nog geen eens sneeuwwit haar, wat de gewoonte blijkt te zijn en veelal een geverfde kleur is, dus helemaal niet natuurlijk. Erop afstappen? Nee, blijkbaar was ze al bezet. Niks aan de hand, want ik zeg altijd maar: anders moet je zover fietsen.

Op een gegeven moment begonnen wel de frustraties hoog op te lopen. Waarom? Omdat ik zoveel moois aan mijn neus voorbij liet gaan. Dus viel ik maar terug op het verleden en ontspon er zich een machtstrijd in mijn hoofd: Zweedse schoonheid vs. Mrs. Blue vs. Het Meisje. Wat Het Meisje? Menig Engelsman zou nu zeggen: “Who the f*ck is that!?”, en het lijkt me logisch dat jullie dat nu denken. Ja, wie ook op de site BinnenSpeler zit en daar mijn voorgaande blogs hebt gelezen over de ups en downs die ik vorig jaar heb meegemaakt, zal weten over wie ik het heb.

Daarom gaan we terug in de tijd naar het najaar 2007. Er was een knallende ruzie aan de gang tussen drie beste vriendinnen, die ik al had zien aankomen. Waaronder dus ook Het Meisje waar ik later verliefd op zou worden. Ik ging toen al vrij veel met haar om en fietste ook met haar op, eigenlijk had ze mij, haar twee ‘beste’ vriendinnen en haar zus waar ze erg veel mee omging. Toen haar beste vriendinnen wegvielen had ze eigenlijk niemand meer in de klas waar ze echt mee omging zoals ze met mij omging. Ik wil er wel bij zeggen dat ze niet het type persoon is dat alleen in een klein hoekje zit, juist het tegenovergestelde. En al snel luchtte ze haar hart bij mij wanneer we samen op de fiets zaten en langzamerhand begon ze mijn hart te veroveren.

Het was niet alleen maar kommer en kwel waar we over praatten, nee we hadden samen veel lol op de fiets en, ach we konden gewoon erg goed met elkaar. En blijkbaar was dat niet onopgemerkt gebleven in onze klas en werd achter onze rug om al aardig veel geroddeld. Gelukkig had ik daar de juiste persoon voor die al die informatie even doorspeelde naar mij, namelijk mijn beste vriend. Hij was dan ook de eerste die kreeg te horen dat ik haar leuk vond. Nadat ik zelf faalde in mijn pogingen om het haar zelf te vertellen heeft hij dat voor me gedaan. Inmiddels waren we alweer maart/april 2008.

Dat weekend kan ik me nog goed herinneren, ik kreeg op Xfire te horen dat hij het had gezegd. Jammer genoeg was hij al offline en was hij niet zo slim om dan gelijk haar reactie te vertellen, het enige dat er stond was: “Ik heb het haar verteld.”. Niks meer, niks minder. Nou ja dan maar morgen vragen, de zaterdag. Eerst moest ik voetballen, de tegenstander was Heerenveense Boys en de aanloop kan ik me nog goed herinneren. Dat komt vast en zeker doordat die rommelig was te noemen. Die wedstrijd was ik in gedachten niet bij het spelletje maar bij haar, logisch lijkt me maar mijn prestaties hadden er wel onder te leiden. Anders de Rots in de Branding of de Jaap Stam van VV Oudehaske, nu het herfstblaadje dat bijna van boom afviel en nog één zuchtje wind nodig had.

Toen kreeg ik eindelijk het antwoord te horen en dat was niet goed: zij zag me als een hele goede vriend waar ze lief en leed mee deed. De maandag daarop viel er een doodse stilte tussen ons en het enige dat ik tegen haar gezegd had was: “Wat een k*t weer niet.”. Het heeft twee maanden geduurd voordat onze vriendschap weer een beetje begon te lijken zoals het daarvoor was. En nu een jaar later en wat maanden heb ik het er nooit meer over gesproken met haar en heb ik nog spijt dat ik het toen niet zelf heb verteld. Daarnaast heb ik al die tijd iets voor haar gevoeld en is net even wat specialer als de rest. Toen kreeg ik een blauwe waas voor mijn ogen en kwam Mrs. Blue inbeeld en werd zij op de achtergrond gedrukt. Toch blijkt het spreekwoord oude liefde roest niet voor mij te werken.

Een tweestrijd is los gebroken in mijn hoofd, voor wie voel ik nu meer? Zij of zij, ja de Zweedse dames heb ik al opgegeven daarvoor ben ik te boers (gekleed). Het is niet dat ik nu de pluspunten ga vergelijken en de minpunten ga opschrijven, nee het is meer: wat is slimmer? Nog een tweede poging wagen en weer afgewezen worden – al weet je dat nooit zeker. Of toch nog haar woning opzoeken en ook een tweede poging te ondernemen en nu wel antwoord hopen te krijgen. Moeilijk is het, echt moeilijk.

Het advies van mijn maten helpt ook niet echt: “vergeet ze toch”, is vaak het antwoord dat ik krijg en aangevuld met de woorden: “er lopen veel meer lekkere wijven rond”. Ja, maar zo denk ik niet. Ik vind het één van de domste uitdrukkingen ooit: een lekker wijf. Nee je hebt leuke, mooie, knappe en in het uiterste geval niet knappe meisjes. Misschien dat het hem daar ook wel aanligt, te bescheiden en te netjes. Liever te netjes dan een pooier zijn en die steeds weer een ander lekker wijf neemt.

Dit artikel delen

Over de auteur