1. Advies nodig..

Advies nodig..

Probaly zullen mensen denken, na het lezen van mn blog waarom ik zoiets hier neer gooi. Duidelijk. Heb geen idee waar ik het anders moet stellen. Allicht zijn er mensen die hetzelfde hebben mee gemaakt, of iets soort gelijks of die enkel een goed advies kunnen geven!

It's about the following. Ben nu een ruime tijd samen met mijn vriendin. Ze is van chinese afkomst. Ik ben half nederlands half indisch. Haar moeder vind haar tot dusver nog te jong (19) om aan een relatie te beginnen. Die maanden hebben we het dus geheim gehouden voor haar moeder omdat ze uit eerdere ervaringen wist dat haar moeder het niet zou accepteren. De keuze die ze maakte om het dus niet aan haar moeder te vertellen vond ik prima. Het is haar keuze, zij kent haar moeder beter dus ik steun haar daar in. Je kunt wel stellen dat de afgelopen maanden moeilijk waren om af te spreken. Vooral voor haar, ze moest telkens smoesjes verzinnen.

Afgelope zondag was het dan zover en kwam haar moeder erachter. Ze was boos en keurde het af. Ze is te jong hiervoor. Ze verbood haar nog met mij om te gaan. Sterker nog, als ze me nog zou zien kon ze uit het huis vertrekken. Ze vertelde haar dat we in een bepaalde stad zouden afspreken, ik zou er dan ook zijn en dan moest ze van haar moeder waar ze bij was, tegen mij vertellen dat het niet meer ging en beter vrienden kon blijven. Natuurlijk wilde ze dat niet, ze houdt van me en wilt me niet kwijt.

We belde de afgelope dagen veel. We kwamen tot het besluit om langs haar moeder te gaan om te praten. Het leek haar het beste dat mijn ouders mee zouden komen. Haar beste vriendin was er ook bij. Vanavond was het dan zo ver. We gingen er heen. We werden niet meteen weg gestuurd, maar luisteren deed haar moeder ook niet. Ze wilde alleen maar met mijn vriendin praten. Niet met ons. Ik was daar al bang voor. Toch deed ik mn zegje. Helaas zonder succes, ook mijn ouders en haar beste vriendin konden niets uit halen.. Ik had daarop gerekent en had een brief geschreven. Toen ik weg ging liet ik hem achter.. Mijn vriendin wilde het huis verlaten, alleen kwam haar moeder met een hoop dreigementen als ze dat zou doen. Ze is nu nogsteeds thuis en ze mag nergens heen, nog niet eens naar haar beste vriendin..

Echter, wilt de moeder het nog steeds niet accepteren, mij nog niet eens een kans geven. Ze kent me niet eens, ze weet nog niet eens hoe ik ben.. Op dit moment ben ik aan het na denken over een volgende stap, hoe kunnen we het nu verder aan gaan pakken? We willen het beiden niet gaan opgeven. Allicht weet er iemand hier misschien iets hoe we het verder aan kunnen gaan pakken? Zou helemaal geweldig zijn.. Bedankt voor het lezen en voor de hopelijke adviezen die gaan komen!

Dit artikel delen

Over de auteur