1. Smerige spelletjes (en een gebrek aan creativiteit)

Smerige spelletjes (en een gebrek aan creativiteit)

Hoewel ik niet goed weet of begrijp waar de drang vandaan komt, is het een feit dat veel mensen zich enorm kunnen vermaken met horror. Het zo ranzig mogelijk in beeld brengen van angstaanjagende taferelen fascineert ons blijkbaar. Althans, velen van ons. Persoonlijk heb ik er de lol nooit zo van begrepen. Dat films als de 'Saw'-reeks zo populair zijn, verbaast mij mateloos, maar laat tegelijk zien dat er dus een grote markt is voor ranzigheid. En dat weten de heren en dames spelontwikkelaar als geen ander.

Dat veel computerspellen zich bedienen van monsters, aliens, gemuteerde wezens, oversized insecten, zombies en ander naar spul, zal geen verrassing zijn. Wat ik wel verontrustend vind, is de mate waarin de hoeveelheid spellen met deze ingrediënten explosief groeit. Tegenwoordig is het bijna knap om een spel te vinden zónder enge wezens. De enige garantie die je als gamer hebt om niet lastig te worden gevallen door bijvoorbeeld een enorme vogelspin met een enorme schedel als lijf (heus, ik ben zoiets wel eens tegengekomen in een spel!) is als je een voetbalspel koopt. En zelfs dan nog vraag ik me af hoe lang het gaat duren voor ook in dat genre de insectenplaag zijn intrede doet.

Natuurlijk begrijp ik dat een film als 'Saw' zonder horror-effecten weinig bezoekers zal trekken. Dat er dus zgn. survival-horror-spellen worden gemaakt zoals 'Dead Space' met daarin schrikmomenten en viezigheid, begrijp ik ook. Dat mensen die spellen willen spelen, begrijp ik dan weer niet, maar dat is een ander verhaal. Ook vind ik dat de spelontwikkelaar die deze ultieme smerigheid bedenkt, het beste zou kunnen worden opgesloten in een gesloten inrichting. Puur voor zijn eigen veiligheid, want met zo'n zieke geest kun je vast niet normaal door het leven gaan...

Bij spellen als 'Dead Space' weet je als potentiële speler echter wel waar je aan toe bent en je kan er dus voor kiezen om die meuk aan je voorbij te laten gaan. Die duidelijkheid krijg je bij andere spellen lang niet altijd. Zelf ben ik een groot fan van het RPG-genre. Helaas ben ik - zoveel zal inmiddels duidelijk zijn - geen voorstander van monsters, insecten etc. en dan ben je als RPG-gamer al gauw uitgepraat (of uitgespeeld). Tot nu toe spelen vrijwel alle RPG-spellen die ik ken zich af in een fantasy-setting met, jawel, monsters, insecten en andere ellende. Doodzonde als je het mij vraagt en volkomen onnodig. Zelfs het meest briljante spel dat ik ooit heb gespeeld (en dan heb ik het natuurlijk over 'Mass Effect') zoekt zijn toevlucht in ranzigheid. Zo kom je op een gegeven moment in aanraking met de 'Rachni' (enorme insecten, yuk!) en komen er verder met enige relgemaat enorme wormen uit de grond zetten. Gadverdegadver. En ik durf gerust toe te geven dat ik me wild schrok toen me dat voor het eerst overkwam.

Naast RPG-spellen, ben ik ook niet vies van een goede shooter. Ook al zo'n genre dat bepaald niet te klagen heeft over een gebrek aan spelontwikkelaars met een zieke geest. Wat je daar al wel niet tegenkomt... En ook hier geldt helaas dat je als gamer lang niet altijd weet wat je mag verwachten. Soms is het duidelijk dat een spel niet voor me is weggelegd ('Doom', 'Quake' en 'Half Life' gingen allen aan mij voorbij), maar vaak lijkt een spel op het eerste gezicht een 'realistisch' spel te zijn, maar blijkt het buitenaards of gemuteerd gespuis pas in een later level tevoorschijn te komen. Een goed voorbeeld daarvan is het spel 'Far Cry'. Destijds beloofde dat een brijlant spel te worden dat ik zeker zou hebben aangeschaft, ware het niet dat ik nog net op tijd screenshots zag van monsters die ook in dit spel dus opduiken. En zo moest ik ook 'Far Cry' aan mij voorbij laten gaan. Met pijn in het hart, dat wel.

Waarom deze tirade? Om een tegengeluid te laten horen. Niet álle gamers zitten op deze rommel te wachten. En omdat het mijns inziens laat zien hoe droef het is gesteld met de creativiteit van de spelontwikkelaars. Op het moment dat geen goed plot kan worden bedacht, wordt gewoon het blik 'smerigheid' opengetrokken en dan hebben de gamers weer iets om zich op uit te leven. Natuurlijk is het iets moeilijker om je als spelontwikkelaar te laten beperken door de realiteit, maar zoek daarin nu juist de uitdaging! Heus, het kan wel! Dat hebben spellen als 'Call of Duty', 'Kingpin' en 'Max Payne' wel bewezen (hoewel ook die laatste hier en daar vaag werd).

En binnenkort mag ik zowaar eens een RPG gaan spelen zónder aliens of monsters! Met 'Alpha Protocol' komt er een spel waarvan ik dacht dat het nooit zou worden gemaakt. Een RPG in een realistische setting. Dat er maar veel van mogen volgen!

Dit artikel delen

Over de auteur