1. Guitige glimlach

Guitige glimlach

Maandag in Tokio, de jetlag definitief voorbij. Hetzelfde kan wat mij betreft gezegd worden over een kater, al weet ik niet hoe het met de rest van de groep zit. Rob loopt in ieder geval hier rond als een boerend varkentje met hyperventilatie. Maar wat wil je als je om zes uur ’s ochtends binnen komt zetten terwijl ik ‘verstandig’ was en om kwart voor drie ‘al’ een taxi had richting hotel.

Aan de andere kant, de anderen hebben zich nog kostelijk lopen vermaken bij de Gas Panic vermoed ik, maar voor mij is het een buzz-killer als je van stevige dance overgaat naar R&B-onzin.; Ik noem het maar zo, want ik interesseer me niet voor die troep. Maar voordat het zover kwam, was het wat mij part fantastisch.

Jelle, you're doing it wrong!

In de hoek hing een tv waarop MMA vanuit Japan werd getoond met zeer vette matches waarvan je bek openviel. Natuurlijk is het niet iets waarvoor je naar Japan gaat, maar toch, het verschil met die meuk op RTL5 is immens. Het was een mooie opwarmer en rond een uurtje of één werd het helemaal top toen een stel Japanse dames op de bar gingen staan en leuk heen en weer stonden te bewegen. We zullen het geen dansen noemen, want dat kunnen ze stuk voor stuk niet.

Over een stuk gesproken, ik houd van die Japanse meisjes. Zodra je oogcontact hebt en een glimlach, al is het maar een kleintje, tevoorschijn tovert, krijg je een guitige glimlach terug. Het voelt op dat moment al bijna aan als flirten. Helemaal leuk is als je dat een keer of zes herhaalt met een meisje die duidelijk met haar vriend daar is.

Wat een fantastisch volk die Japanners! O ja, en op donderdag gaan we nog een keer naar de Gas Panic, omdat drankjes dan 300 yen zijn, in plaats van bijna duizend. Om het in perspectief te plaatsen: duizend yen is ongeveer 7.5 euro!

Dit artikel delen

Over de auteur