1. Die kleine dingetjes

Die kleine dingetjes

Na verloop van tijd beginnen kleine dingen je op te vallen in Japan. Natuurlijk is het ordelijke verloop van alles iets dat direct in het oog springt, vooral op de momenten dat Japanners er zich zelf niet aan lijken te houden. Iedereen staat netjes links op de roltrap, wacht keurig in een rijtje bij de metro en het zou me niet verbazen als ze één velletje per keer van een toiletrol afscheuren. Maar tegelijkertijd is een gekrioel van jewelste op straat waar iedereen maar een beetje links en rechts loopt. Alsof de Japanse geest is gebroken en ze zoiets hebben van: zoek het dan zelf maar uit.

Daarom staat dat overgeorganiseer me soms wat tegen. Wat dat betreft was een voorvalletje voorafgaand aan de Tokyo Game Show exemplarisch. Om zeven voor tien meldde ik me bij de hal, maar naar binnen mocht ik niet, het begon pas zeven minuten later. Potverdomme, laat me er langs, wat maken die paar minuten uit? Op de beurs ging dat geregel overigens tot in het absurde verder. Om een PSP-game te spelen moest je beneden aan de stand een ticket, waarop een tijd gedrukt stond, afhalen. Op de juiste tijd moest je je vervolgens aan de balie melden en werd je naar de eerste verdieping gedirigeerd, waar vervolgens een Japans dametje naar je ticket vraagt. ‘Yes, next Floor-u’, krijg je vervolgens te horen. Vervolgens krijg je op de volgende verdieping weer een dametje waarbij je een ticket moet laten zien, deze wijst je naar de demopod. (O ja, er is nog een derde verdieping met PSP-games, dus deze sequentie kan nóg een keer herhaald worden). Vervolgens staat daar weer een dametje die vraagt naar je ticket en je met de PSP laat spelen, maar niet voordat ze hem netjes heeft afgepoetst. Pfff…wat een bevalling af en toe.

Dit artikel delen

Over de auteur