1. Meer dan we willen delen - deel 1

Meer dan we willen delen - deel 1

Een nieuw kantoor, een nieuw begin en een nieuwe weblog-serie. De geur van nieuwigheid en een baldadige lunchbijeenkomst inspireert ons tot het delen van ervaringen en sterke verhalen. Na alle reacties op de nieuwe stijl van de videorecensies hebben zelfs wij in de gaten dat jullie toch wel af en toe trek hebben in een stukje geouwehoer van de redactievloer. En daarom nemen wij de zware taak op ons om (met gevaar voor eigen leven) met jullie te delen wat andere redactieleden ons tijdens de lunch hebben toevertrouwd. Dus even geen games, maar gewoon rauwe mannenpraat. Let wel, geen van deze verhalen zijn door ons verder aangedikt of afgeslankt. Geloof ons, ze komen recht uit de mond van de patsers achter hun (door moeder gesmeerde) broodtrommeltje.

Omdat we uit een goed milieu komen, beginnen we bij onszelf. In onze mooie kantine, met het lekkere eten voor ons, waren we plots omringd door meisjes bij wie beide bijvoeglijke naamwoorden pasten. Meisjes waarvan je zegt: “Die mag wel even bij me op schoot komen zitten.” En toen kwamen de herinneringen...

Danny

Ik kan me nog heugen als de dag van gisteren, dat ik me in een kroeg bevond, blij dat de week voorbij was, biertje in m'n hand. Aan beide zijden een lekker wijf, de een nog mooier dan de ander. Maar een man delen, hoe praktisch dat ook moge zijn, daar deden ze niet aan. En tot overmaat van ramp, kruipt de minst mooie van de twee bij me op schoot. Dat heb ik weer. Zelfingenomen als ik was in mindere tijden, uitte ik m'n ongenoegen. “Hé, er zijn genoeg stoelen hier, hoor.” En toen liepen ze allebei weg. Een wijze les in nederigheid.

Philip

Maar het kan natuurlijk altijd erger. Ik bevond me een tijdje geleden op een verjaardag, waar ik als enige buiten de kliek viel. Je kent het wel, iedereen kent elkaar en jij bent alleen in het niet kennen van de anderen. Maar als ware baas meng je je gewoon gezellig in de menigte. Je doet een babbeltje, een drankje, een sterk drankje, een sterk drankspelletje. En voor je het weet ben je het lijdend voorwerp in een boel leuke anekdotes van mensen die jij je de volgende dag niet meer kan herinneren. Nu zou ik mogen willen dat ik de dag erna niet meer kon herinneren wat mij overkomen was.

Want voor ik het wist zat er een beetje een vrouwelijk type man bij me op schoot en gaf de rest van de groep ons voor de grap (of niet) wat alone-time. De deur gaat op slot, de kamer draait en het is alsof de muziek voorgoed gestopt is. Toch bleken mijn verse vrienden het niet zo slecht met me voor te hebben. De deur ging weer open. Die avond werd ik gelukkig niet bereden, mij restte een rit naar huis te versieren bij iemand die daar niets voor terug wilde. Eind goed, al goed dus. Maar bedenk wel kinderen, drank maakt meer kapot dan je lief is. Ook al is het het enige dat helpt tegen mijn nachtmerries.

Onze collega Stefan wist ons tenslotte nog van wijze raad te voorzien. Bevind je je ergens met een ongewenst persoon op schoot en zoek je een makkelijke uitweg, onthoudt dan de volgende zin. Luid en duidelijk voor iedereen die het wil horen, spreek je de volgende gevleugelde woorden: “Luister, ik vind het best dat je bij mij op schoot zit, maar wil je dan wel even die harde scheten achterwege laten?”*

*Gebruik van deze uitsmijter is op eigen risico. De redactie is niet aansprakelijk voor eventuele klappen, drankjes of andere voorwerpen in het gezicht.

Dit artikel delen

Over de auteur