1. Steek die fluit toch in je ...!

Steek die fluit toch in je ...!

“Ach, steek die fluit toch in je hol!”, roept een jongen die op een bank in de woonkamer FIFA 10 zit te spelen. De zin die ik daarnet riep betekent het begin van een weblog. Bij mezelf dacht ik op het moment waar een potje FIFA wel niet voor kan zorgen. Want waar zorgt het voor? Dat ik opeens bij mezelf ging nadenken, diep nadenken. Iets wat ik zelf te vaak doe, maar wel graag doe en ik lekker bij kan wegdromen. Kan ik mijn fantasie de vrije loop geven en is alles wat ik voor me zie een rooskleuriger beeld dan de werkelijkheid. Wanneer je dan weer hardhandig daaruit wordt geholpen is dat minder. Het kan natuurlijk ook zijn dat je diep nadenkt over de problemen, dat je alles door een zwarte bril bekijkt. Negatief. Een woord dat goed bij me past en de laatste tijd te vaak door mijn hoofd spookt. Negatief.

Dat zo’n beginzin dan ook negatief is ligt meer aan de scheidsrechter in FIFA 10 dan aan mijn gemoedstemming de laatste tijd. Wel is het toevallig dat het gebeurt en precies op een moment dat het er allemaal niet zo rooskleurig uitziet. Niet alleen met mij, maar met meerdere personen – waar ik niet verder op in ga – blij ben ik dan ook dat ik kwijt kan wat ik al heel lang wil. Misschien heb je het gelezen in een eerdere weblog van me, maar het werk beviel me niet. Pluspunt: ik ben af van die last. Minpunt: geen inkomsten en thuis niks doen. Dan zijn er nog dingen waar ik genoeg over heb gezegd: wel te verstaan zes delen vol geschreven. Waarschijnlijk ben ik er ook wel klaar mee, mocht het zo zijn dat er een zevende deel komt dan is het een mooie afsluiter: een happy ending.

Zelf ben ik nog niet toegekomen aan het einde van deze weblog. Pluspunt: langzaam aan begin ik weer wat om me heen te kijken. Minpunt: dan is er alweer iemand anders die op mijn pad komt. Denk je af te zijn van iets wat je dag in dag nacht bezig hield, is er alweer de volgende. Wat deze keer niet je eigen schuld is, maar waar je ook niet over mag klagen en wat mee moet gaan doen. Dat spookt er dan ook in mijn hoofd om: doen of niet doen. Stukje onzekerheid of bescheidenheid? Bescheidenheid sta ik bekend om, maar bij mezelf sta ik bekend om onzekerheid. Waarschijnlijk de voornaamste reden waarom ik gestopt ben met mijn werk en de voornaamste reden dat ik niks heb ondernomen. Iets wat ik nu wel ga rechtzetten.

Wat dan wel weer toepasselijk is op mijn Twitter waar mijn Tweets ongeveer als volgt gaan: “Ik weet het niet! Weet jij het wel?! Hoop niet dat hier een deel zeven van komt, als die komt dan wel goed. Dus niet negatief...”, “Zelf weet ik het niet.” En als laatste: “Zelf weet ik het in ieder geval wel.” Zelf wist ik het ook niet, nu inmiddels wel en een opluchting is het wel. Toch denk ik nog steeds in het negatieve en zit ik met het probleem: bestaat de wereld alleen maar uit problemen, geluk hebben en geld? Problemen in de zin van de negatieve dingen die we tegen komen in ons leven. Geluk hebben in de zin van de dingen die met mazzel op ons pad komen en we oprapen, maar voor sommigen eigenlijk zelden voorbij komen. Is geld nu de echte weldoener in ons leven: moeten we leven van het geld? Zijn we pas echt gelukkig wanneer we het geld hebben om datgene te kopen wat we wouden kopen?

Dat is iets wat me nog wel het meest tegen de borst stuit: moeten we leven van geld? Een vaak gehoord cliché is dat we niet meer genoegen nemen met wat we krijgen. Na daar op gelet te hebben ben ik tot de conclusie gekomen dat het ook zo is. We nemen niet meer genoegen met wat we krijgen, we willen altijd meer. Hebben we dat gekregen dan maar weer op naar het volgende. Onzin. Ik ben dan wel negatief de laatste tijd: gelukkig ben ik wel blij met de dingen die ik heb. Ja, ze zijn gekocht van het geld dat ik heb. Maar daarom geniet ik er wel van. Ik ben niet het persoon die iets krijgt en gelijk het nieuwe daarvan wil, ik kan jaren zoet zijn met iets. Ik speel nog spellen die al tien jaar oud zijn: geweldig vind ik het.

Waarom kan niet iedereen zo leven en moeten we altijd op elkaar fitten en zeuren op elkaar. Heb je een keer iets goed gedaan, dan is het dat wel weer dat verkeerd is. Heb je die ene foto gemaakt die je zo graag wou maken. Goedgekeurd, maar … gevolgd door het negatieve. Maar, zo’n rot woordje dat ik teveel gebruik en anderen teveel gebruiken. Laten we gewoon met zijn allen voor een dag genoegen nemen met wat we hebben gekregen op die dag of wat voor leuks dat je hebt gezien die dag. Dan hoor jij mij ook niet meer zeuren op de scheidsrechters van FIFA.

Dit artikel delen

Over de auteur