1. De avond als goede prullenbak.

De avond als goede prullenbak.

Soms dan moet je wat kwijt omdat het je dwars zit. Of het gebeurt ook wel eens dat je gewoon ergens aan begint en wel ziet waar het schip strand. Dingen kunnen je aan het denken zetten, bijvoorbeeld een stomme scheidsrechter uit een game of weer iemand waar je mee praat. Gewoon een eind wegschrijven, gewoon opschrijven wat je denkt. Heerlijk is het soms, je hoofd wordt dan even opgeruimd. Zie ’t als een bestandje van je pc verplaatsen naar de prullenbak en weg is het, computer is weer een stukje leger. Of het opruimen van je kamer, alles ziet er weer een stuk netter uit en je kunt er weer met plezier zitten werken of niksen. Enfin, je weet wat ik bedoel. Om datzelfde soms even te doen met een blog is heerlijk. Vooral wanneer het op de avond is.

De avond is iets waar ik van hou, het is rustgevend in zekere zin. Sommigen vinden hem angstaanjagend, de avond. Ik niet. Ik hou van hem zoals ‘ie is en zoals ‘ie doet. Rust uitstralen. Wanneer ik ’s avonds dan naast mijn moeder, broer, vader of iemand anders in de auto zit en je rijdt over de verlaten snelweg door de avond, dan geniet ik ervan. Je voegt gewoon wat muziek, een verlaten snelweg, een auto en rust toe en je hebt iets heerlijks. Op de één of andere manier heeft muziek dan ook een hele andere uitwerking op je. Je gaat nadenken door de muziek of er wordt een bepaalt gevoel opgeroepen dat je niet kan plaatsen. Net zoals ik niet kan plaatsen wat ik nu eigenlijk heb met de avond.

Er zijn mensen die houden van de avond omdat het duister is en angstaanjagend is, er zijn van die mensen die verachten de avond juist omdat ‘ie duister is en om zijn angstaanjagendheid. Gelukkig hoor ik bij geen van de beide groepen en geniet ik van de avond en zijn serene rust. Ik heb het dan ook nog meezitten dat ik net even buiten het dorp woon en de groen weilanden gevuld met vee mij omringen. In de verte zie ik dan wel de snelweg, de lichten van de vervoersmiddelen van links naar rechts en visa versa bewegen en is er een tankstation waar de neonlichten de brandstofprijzen leesbaar maken. Rust is er. Zo nu en dan word de rust onderbroken door een auto die veel te hard voorbij scheurt, wanneer ´ie dan weer plotseling verdwijnt zoals het ook zo plotseling opdoemde, is alles weer kalm. Soms loeit er eens een koe vanuit één van de weilanden, het hoort erbij en geeft het ook wel zo zijn karakter. De avond.

Er zijn van die dingen die passen bij het daglicht en bij het avondlicht. Zoals genoemd is muziek daar één van. Eenzelfde nummer kan een hele andere uitwerking hebben dan wanneer het ’s nachts wordt gedraaid. Op de één of andere manier luister ik dan ook liever muziek ’s avonds laat. Ze hoeven niet perse rustgevend te zijn, maar het moet ook niet te hard worden, net zoals dat het geen slaapliedje moet zijn. Het moet een nummer zijn met wat pit, maar dat niet weer te heet gekruid is. Gewoon een nummer waar je tegelijkertijd bij kan wegdromen maar ook helemaal in kan worden opgezogen. Een artiest die voor mij daarvoor heel goed voor kan zorgen is toch wel mijn artiest: de Schotse Amy Macdonald. Waarom het is weet ik zelf ook niet, op de één of andere manier komen haar nummers helemaal tot hun recht in de avond. Het zal de muziek zelf niet zijn denk ik, ik denk eigenlijk dat het gewoon haar stem is die daarvoor zorgt. Een goede aanrader voor bij het schemer is Snow Patrol, dat dan een magische klank krijgt bij het afspelen en luisteren naar hun nummers.

Oké, het lijkt erop dat ik naar het licht toe ga terwijl ik toch nog liever even in het duister blijf zitten. Daarom krabbel ik ook nog even rustig door om ergens te eindigen. Ik stop pas wanneer ik denk dat ik klaar ben – het zou zomaar een uitspraak kunnen zijn Cruijff. Enfin, wat ook past bij de avond zijn sommige mensen, types en figuren. Niet perse de mensen die houden van duisternis, maar meer mensen die tot hun recht komen in de avond. Waarvan de zinnen die ze uitspreken gewoon wat meer kracht meekrijgen doordat ze in de avond zijn uitgesproken. Een maat van me is daarin een goed voorbeeld, op de één of andere manier komt hij beter tot zijn recht in de avond. Wat het precies is kan ik weer niet plaatsen. Dat is ook het mooie aan de avond, hij is mysterieus en zet je soms op het verkeerde been. Soms weet je niet waar je iets moet plaatsen, klinkt iets raar en wordt iets duidelijk waarvan je het eerst niet begreep.

Valkuilen heeft de avond. Letterlijk genomen: soms weet je niet waar de grens is en gaat het op de kop verkeerd of zie je iets niet door het duister. Maar zo kent alles zo zijn nadelen, waar je niet altijd naar moet kijken. Gelukkig – zoals gezegd – worden er ook dingen duidelijk. Zoals wat gister gebeurde. Waar je jezelf overwint en dat het dan op niks uitloopt is gewoon zwaar – plat gezegd – klote. Durf je eindelijk een keer iets waar je het eerst niet durfde, heb je je moed bij een geschraapt en word je op zo’n achterbakse en lullige manier de deur gewezen. Terwijl degene in kwestie eerst zelf nog zegt dat ze het lullig vindt. Het hele verhaal zal ik hier niet neerzetten want dat gun ik mezelf niet en de persoon in kwestie niet. Waar je dan op het moment gaat zitten nadenken waar het vermoedelijk fout is gegaan, kun je er dan niet opkomen. Het eerste wat in me opkwam was toch of ik iets verkeerds had gezegd. Nee, dacht ik bij mezelf. Ik heb heel netjes en rustig datgene gevraagd wat ik wou vragen. Waar ik toen nog niet op kon komen, maar deze avond wel, is dat ik het eigenlijk te snel had gevraagd. Een simpel antwoord waar ik eerst niet op kon komen. Vreemd is het. Zou het dan toch zijn dat een nachtje slapen daadwerkelijk helpt? Wie zal het zeggen. Wel weet ik dat gebeurde in de avond dat het mij duidelijk werd.

Zelf ben ik wel klaar met mij zegje. Waar ik tot de conclusie ben gekomen is dat de avond iets is om van te houden is een groot woord, maar om van te genieten. Veelzijdigheid kent de avond en dat maakt het zo bijzonder. Je kunt diep wegzinken in muziek of er helemaal in opgaan. Een loeiende koe kan karakter geven aan de avond en een veel te hard rijdende auto kan de magie rust verstoren. Soms worden er de simpelste dingen duidelijk gemaakt en heeft de avond tegelijkertijd zijn onbegrijpelijkheden die je niet snapt. Wil je het antwoord daarop weten dan moet je er gewoon een nachtje over slapen. De avond een soort van mooie, rustige en goede prullenbak. Je kunt dingen kwijt in hem die je niet meer hoeft terug te zien of die je gewoon voor een tijdje kwijt wilt. De avond. Ja, de avond. Daar geniet ik toch wel van.

Dit artikel delen

Over de auteur