1. Waren games maar zo casual als Demon's Souls :-)

Waren games maar zo casual als Demon's Souls :-)

Ik las zojuist op PS3clan een artikel over Firstlook E3 van de lage landen en daar werd even op een speelsessie van Bayonetta ingegaan. De game scheen zeer en zeer soepel te spelen. Met alle gemak deel je klappen, trappen en combo’s uit waar de gemiddelde Tekken-speler niet tegen opgewassen is. Het lijkt wel Devil May Cry op steroïden. Serieus, het gaat zo snel dat je ogen niet eens kunnen volgen welke combo’s en/of klappen je uitdeelt. Bayonetta kon ook redelijk eenvoudig via tutorials geleerde monsters toveren waar je u tegen zegt. Met een paar QTE (Quick Time Events) hapt het monster met gemak een mini-boss weg. Het spel flitst echt van het scherm. Maar de moeilijkheidsgraad? Waar is die gebleven? Ik denk eigenlijk dat veel games die ik tegenwoordig speel te makkelijk zijn naar mijn smaak..

Wie kent Ghost N'Goblins of Super Ghoulsts and Ghosts nog? 1 ventje met een harnas, 3 levens en rennen maar! En als je geraakt wordt valt je harnasje af en als het nog eens mis gaat, dan is het simpelweg: opnieuw beginnen, het hele level!! Heerlijk, want de overwinningen smaakten des te zoeter.

Die zoete smaak ben ik kwijt, er is te weinig voldoening. ik wil ECHTE trofeeen als ik Trophies haal.

Als ik bij Bayonetta lees dat "Met alle gemak deel je klappen, trappen en combo’s uit waar de gemiddelde Tekken-speler niet tegen opgewassen is", dan ben ik bang dat Byonetta zo'n spel wordt waar helemaal geen extreem hoge moeilijkheidsgraad wordt vereist. En DAT mis ik vaak bij spellen. Om echt goed te worden en te zijn moest je "vroegah" altijd enorm dedicated en diep in het spel duiken. Nu tref ik dat nog maar zelden aan.

Spellen als Brutal Legend leunen op humor en verhaal, maar het spel is kindseenvoudig, spellen als Uncharted zijn zeker leuk, maar is eigenlijk een wandelingetje in het park! Leuk tijdverdrijf, maar niet echt een achievement om uit te spelen. Unlimited levens en continues zijn aan orde van de dag.

Hell, Super Mario was nog moeilijker in die tijd, want het aantal continues was beperkt! En als je het niet redde: opnieuw beginnen! Om van Mega Man maar te zwijgen! Echte voeldoening is je prijs bij het uitspelen van een level!

Gelukkig zijn er uitzonderingen bij de moderne games, zodat we niet alleen maar oude kraam moeten spelen. Om écht goed te worden in WipeOut HD moet je echt tijd erin steken. Ook spellen als Grid, Street Fighter IV en vooral Demon's Souls bekoren mij enorm! Om er ECHT goed in te zijn moet je ook flink ermee aan de slag en een overwinning smaakt zoet! Op de PlayStation 2 ga ik binnenkort eens beginnen met Project Zero (Fatal Frame buiten EU).

Probeer het eens, het gevoel te beschrijven van het neerhalen van je eerste demon in Demon's Souls! I dare you, I double dare you, mothe%#^$%er! :-)

Dit artikel delen

Over de auteur