1. Okami Explained

Okami Explained

Waarschijnlijk kent niet iedereen op deze site Okami, een artistieke PlayStation 2-titel die twee jaar na dato ook nog naar de Wii werd geport. Hoewel de game door velen gelauwerd werd, is de game nooit een groot commercieel succes geworden. Talloze verwijzingen naar de Japanse sagen en mythen zaten in de ga,e verwerkt. Een groot scala aan goden en sprookjesfiguren waren van de partij en ook een boel folkloristische monsters waren aanwezig. Nu zullen sommige gamers zich wel hebben afgevraagd: ‘Waar komen al die gozers vandaan?’ Laat ik je dat nou eens fijntjes gaan uitleggen.

Een belangrijke religieuze stroming in Japan is het Shinto of shintoïsme. Dit is Chinees en betekent letterlijk ‘de weg van de goden’. In deze religie stonden de zogenaamde kami, natuurgoden, centraal. Een plaatselijke waterval kan een kami zijn, maar ook dingen zoals vruchtbaarheid kunnen als natuurgod worden beschouwd. Deze kami werden vereerd in zowel grote openbare heiligdommen, maar ook in kleine privétempeltjes. Gedurende de eeuwen werden deze kami voorzien van antropomorfe trekjes en werden er heuse epossen aan geweid. Het shintoïsme vindt zijn oorsprong in de Yayoi-periode (500 voor Christus - 250 na Christus) en was van 1868 tot en met 1946 de staatsgodsdienst van Japan. Veel mythische figuren uit dit shintoïsme zijn in Okami aanwezig.

Amaterasu, de wolf annex zonnegod:

Amaterasu was de zonnegodin in het Shinto. Samen met de maangod Tsukoyomi en de stormgod Susanoo werd ze geboren uit het gezicht van Izanagi, die het vuil van zijn gezicht waste nadat hij teruggekomen was uit de onderwereld. Uit zijn linkeroog ontstond Amaterasu. Ze werd binnenin het Shinto beschouwd als één van de hoogste goden, de okami (letterlijk: grote god). Amaterasu werd benoemd als de heerseres over de Hoge Hemelse Vlakte (Celestial Plain in het spel). Haar broer Susanoo was jaloers op haar status en weigerde daarom over zijn domein te heersen, de wateren en het weer. Hiervoor werd hij door oergod Izanagi verdreven uit de Hemelse Vlakte. Vóór zijn vertrek daagde hij Amaterasu echter uit: wie het meeste mannelijke nageslacht kon produceren was de sterkste en won. Amaterasu nam het zwaard van haar broer in de mond en brak ‘m in drie stukken. Uit de nevel die haar mond uitdreef ontstonden drie godinnen. Susanoo kauwde op de kralenketting van Amaterasu en daaruit ontstonden vijf goden. In de roes van zijn overwinning richtte hij een vernieling aan op onze aarde. Hierbij kwamen een paar metgezellen van Amaterasu om. Zij zelf verstopte zich in een grot en plaatste er een gigantisch rotsblok voor; de zon verdween van de aarde. Zonder de zon was er echter geen leven mogelijk en op aarde vergingen de gewassen en stierven de mensen. De godin van de lach en vruchtbaarheid, Ame-no-Ozume bedacht hier iets op en danste buiten de grot een sensuele dans. Ten gevolge van de rondingen die her en der te zien waren begonnen de andere kami te juichen en te lachen. Amaterasu keek even naar buiten om te kijken wat er aan de hand is. Er werd haar gezegd dat het mooiste wezen ooit daarbuiten is. De kami lieten Amaterasu een spiegel zien (de Yata Spiegel). Van haar spiegelbeeld schok ze zo erg dat de kami haar naar buiten konden slepen. Ze haalden haar over om haar plaats wederom in te nemen op de Hemelse Vlakte om de mensheid te redden. Ze stemde hiermee in en Susanoo werd verbannen. Onvoorbereid was ze in ieder geval nooit meer: voortaan droeg ze altijd een pijl en boog met zich mee.

Verder wordt ze ook nog vereerd als stammoeder van de keizerlijke familie. De achterkleinzoon van haar kleinzoon, Jimmu, was namelijk de eerste keizer in Japan. Hem werden drie heilige relieken meegegeven: de Yata Spiegel, het Yasakani Juweel en het Kusanagi Zwaard waren voortaan de erfenis van de keizerlijke lijn.

Issun, de zwervende artiest:

Issun-Boshi is oorspronkelijk een figuur uit een Japans sprookje. Eens was er namelijk een oud, kinderloos echtpaar. De vrouw was te oud om kinderen te krijgen, maar desondanks wenste ze dat ze nog een kind kon krijgen, hoe klein die ook was. Haar wens werd vervuld: ze kreeg een kind van maar liefst drie centimeter hoog. Het kind werd een lange tijd goed verzorgd, maar op zijn vijftiende realiseerde hij zich dat hij nooit zal groeien en hij ging op een zoektocht naar zijn plaats in de wereld. Gewapend met een naald, een rijstkom als boot en eetstokjes als roeispanen voer hij naar Kyoto. Daar, hoewel hij gepest werd met zijn grootte, mocht hij het speelmaatje worden van de dochter van een rijke daimyo (heer). Tijdens één van hun reizen werden ze overvallen door twee Oni (duivels uit de Japanse mythologie). Het prinsesje wist te ontkomen, maar Issun werd opgeslokt door een van de Oni. Hij prikte hem echter met zijn naald en werd uitgespuwd. De andere Oni prikte hij in de ogen. Al vluchtend lieten de Oni Uchide’s Hamer vallen (de Lucky Mallet in het spel). Het prinsesje sloeg met de hamer op de grond en wenste dat Issun groter is. Even later stond er een grote jongen in een samoerai-outfit voor haar. De twee bleven vrienden en uiteindelijk trouwden ze met elkander.

Susano, de stuntelige krijger:

Susanoo was eveneens uit het gezicht van Izanagi gewassen; hij was ontstaan uit het wassen van de neus. Hij was de god van de storm en de zeeën. Er was diepe rivaliteit tussen de Amaterasu en hem, aangezien Susanoo dorstte naar de macht van Amaterasu. Uit jaloezie hield hij geen toezicht meer over zijn domein, en werd door Izanagi verdreven van de Hemelse Vlakte. Voor hij vertrok daagde hij Amaterasu uit: wie het meeste mannelijke goddelijke nakomelingen kreeg won en was de sterkste. Amaterasu produceerde drie godinnen, Susanoo vijf goden en won. Verblind door zijn overwinning richtte hij schade aan op aarde en gooide een gevilde pony in Amaterasu’s paleis. Dit resulteerde in de dood van een paar metgezellen van Amaterasu. Ze sloot zichzelf op in een grot. Uiteindelijk werd ze er weer uitgelokt, maar Susanoo werd voor eeuwig verbannen naar de aarde. Hij landde uiteindelijk in de provincie Izumo. Daar sprak hij een echtpaar waarvan zeven van de acht dochters opgeslokt waren door het kwaadaardige monster Yamata no Orochi. Met acht kommen sterke sake voerde hij het achtkoppige serpent dronken. Toen het beest eenmaal dronken was hakte Susanoo hem met zijn pakweg drie meter lange zwaard aan stukken. Eenmaal aangekomen bij de staart was zijn wapen al aardig bot en daarom spleet hij het maar half. In de staart zat het Kusanagi Zwaard verborgen. Na deze heroïsche daad keerde hij terug en schonk haar het zwaard als blijk van goede wil. Izanagi keurde dit gedrag goed en liet hem blijven op de Hemelse Vlakte.

Tsukuyomi, het legendarische zwaard:

Ook Tsukuyomi is ontstaan uit het gezicht van Izanagi. Oorspronkelijk was ook hij een lagere god, maar hij verwierf evenals Amaterasu de status van okami door het beklimmen van een hemelse ladder naar de Hogere Hemelse Vlakte. Hij kreeg echter de toorn van Amaterasu over zich heen toen hij de godin van het eten, Uke Mochi doodde. Amaterasu had hem gestuurd om een feestmaal bij haar bij te wonen. Uke Mochi bereidde het eten door in een oceaan te veranderen en weer terug, om daarna de vissen uit te braken. Vervolgens keerde ze haar bips naar een bos en uit haar anus spoot sterke sake. Vervolgens veranderde ze in een rijstwezen en hoestte wat rijst op. Tsukuyomi, aan het walgen van deze ranzige daad, doodde haar hierom, hoewel het eten er lekker uitzag. Amaterasu kwam hier echter achter en besloot hem nooit meer te willen zien. Hierdoor mengen dag en nacht en beweegt de zon van de ene naar de andere kant van de horizon.

Waka, de snobistische zwaardmeester:

Waka verwijst naar Minamoto no Yoshitsune, een generaal van de Minamoto clan in de vroege Kamakura periode. Geboren werd hij tijdens de Hejji Rebellie in 1159. Zijn vader en twee oudste broers verloor hij in dit conflict. Hij werd onder de bescherming geplaatst van de machtige Fujiwara no Hidehira, hoofd van de Fujiwara clan. Hij groeide op tot een vaardig zwaardvechter en versloeg de legendarische krijgermonnik Benkei in een duel. Vanaf die dag was Benkei zijn rechterhand. In 1180 voegde hij zich bij het leger van zijn broer Yoritomo om de Taira clan te bestrijden, die de macht van de keizer wilde overnemen. Deze oorlog staat bekend als de Genpei oorlog. Yoshitsune versloeg vier jaar later zijn neef Yoshinaka in de slag bij Awazu. In 1185 versloeg het leger van Yoshitsune en Yoritomo gezamenlijk het leger van de Taira. Daarna ging hij tegen de wil Yoritomo in het klooster van Go-Shirakawa. Hij werd echter verraden en moest slag leveren bij de rivier Koromo. Hij verloor en moest seppuku (rituele zelfmoord) plegen, samen met zijn vrouw en kinderen.

Nagi & Nami, de helden van vroeger:

Nagi en Nami zijn afkortingen voor Izanagi en Izanami. Deze twee waren de oergoden van waaruit al het leven is ontstaan. Vanaf de Wolkenbrug porde Izanagi met zijn heilige speer het eerste eiland uit de duistere materie beneden hen. Daar friemelden en voosden zij ietwat met elkaar, wat uiteindelijk resulteerde in een zwangere Izanami. Ze baarde hele eilanden, bergen en de wind. Ze stierf toen ze het vuur baarde, waardoor ze verbrandde. Izanagi, verblind door verdriet, wilde haar terughalen uit Yomi. In de schaduwen zocht hij haar, en uiteindelijk kwam hij haar tegen in de duisternis. Izanami kon niet meer terug, want ze had al gegeten van voedsel uit de onderwereld. Izanagi wilde het hier niet bij laten, en stak een kaars aan om haar te bekijken. Wat hij zag was niet fraai: de eens zo sierlijke Izanami was nu een rottende, van maden vergeven demon. Izanagi schrok zich een hoedje; hij liet de kaars bovenop Izanami vallen. Deze geneerde zich vreselijk voor haar gestalte en was woedend op Izanagi. Ze achtervolgde hem door de hele onderwereld. Toen Izanagi eenmaal buiten Yomi was rolde hij een rotsblok voor de grot. Izanami schreeuwde woedend van achter het gesteente dat als hij niet zou terugkomen dat ze duizend stervelingen per dag zou vermoorden. Izanagi antwoordde furieus dat hij er voor zou zorgen dat er elke dag vijftienhonderd stervelingen bij zouden worden geboren. Hij ging terug naar de Hemelse Vlakte en waste zijn gezicht. Hieruit ontstonden Amaterasu, Tsukuyomi en Susanoo.

Het is een feit dat deze geschiedenis een merkwaardige gelijkenis vertoond met het Griekse verhaal van Orpheus en Eurydice. Beide mannen verloren hun geliefde, beide mannen probeerden haar terug te halen, en beide mannen faalden. Verder zijn er nog wat meer overeenkomsten, zoals het eten van voedsel uit de onderwereld. Hier door konden zowel Izanami als Eurydice niet terugkeren.

Mr. Bamboo & Kaguya, oude man en kleindochter:

Eens op een dag, liep een oude bamboehakker door het bos. Hier ontdekte hij een mysterieuze groepering van bamboe, die geheimzinnig glom in de duisternis. Hij hakte de bamboe weg en vond in het midden van het bosje een klein babymeisje zo groot als zijn duim. Hij nam haar mee naar huis. Hij ontdekte dat als hij voortaan bamboe kapte, dat hij in de stam daarvan klompjes goud vond. Hierdoor werd hij een fabuleus rijk man. Hij noemde het meisje Kaguya-hime (stralende nachtprinses) en ze groeide uit tot een vrouw van gemiddelde lengte en onvergelijkbare schoonheid. Ten langen leste verspreidde het gerucht over haar prachtige uiterlijk. Maar liefst vijf prinsen kwamen haar een aanzoek doen. Helaas voor de heren wilde Kaguya alleen trouwen als zij een onmogelijke taak verrichten, dus de prinsen dropen af met de staart tussen de benen. Ook de keizer verklaarde zijn liefde aan haar. Hoewel hij niet werd opgedragen met moeilijke taken accepteerde ze zijn liefde niet.

Die zomer, toen Kaguya de volle maan zag, begon ze te huilen. Ze verklaarde aan haar ouders dat ze van de hemel afkomstig was, verborgen op aarde tijdens een oorlog in de hemel. Ze wilde vertrekken. Haar ouders, hoewel ze droevig waren, hielden haar niet tegen. De keizer echter plaatste wachters rond haar huis om haar niet te laten kunnen vertrekken. Maar hemelse wezens daalden neer rond het huis en verblindden de wachters in hun gloed. Ze namen Kaguya mee en lieten haar pleegouders ziek van verdriet achter. Ze liet een paar van haar bezittingen achter aan de keizer, en de soldaat die ze kwam brengen rapporteerde aan de keizer wat er gebeurd was. De keizer las haar afscheidsbrief en werd overvallen door treurnis. Hij liet zijn troepen naar Het Fuji-gebergte vertrekken met een brief van hem en zijn elixir des levens naar de berg vertrekken. De berg Fuji werd namelijk als hoogste van de wereld beschouwd in Japan. Hij gaf zijn soldaten opdracht om de brief te verbranden, in de hoop dat de as bij haar in de hemel zou komen. Ook beval hij hen om het elixir aldaar te vernietigen. Zonder Kaguya-hime wilde hij niet verder leven.

Het blijkt dus dat niet alles in Okami klopt zoals het in de oude sagen en mythen staat. Toch is het een taak van jewelste geweest voor Clover, maar ze hebben zich er geweldig goed van gekweten. De meeste personages zijn goed overgezet en juist weergegeven. De ontwikkelaar heeft een geweldige spel geleverd, met een enorm rijke achtergrond. En het is natuurlijk enorm interessant om het te onderzoeken! De Japanse sprookjeswereld is namelijk enorm gevarieerd en fantasierijk, dus vervelen zal je je niet. In elk geval is de connectie tussen Okami en het Shinto eens goed uitgelicht.

Dit artikel delen

Over de auteur