1. We hebben een playstation hater onder ons

We hebben een playstation hater onder ons

Gisteren was het zover, het was immers weer donderdag. Je moet weten dat donderdag heilig is. Dit is de dag dat we niet luisteren naar onze vrouwen en als mannen, stoer, samen te komen om op te scheppen, bier te drinken en te gamen.

Deze donderdag (juist, gisteren) was de ontmoeting bij mij. Ik ben één van de weinige zonder een Playstation 3. Ik heb immers een xbox360, wat ook prima bevalt.

Bij het binnendruppelen van de barre mannen viel me wat op. Sommige van hun hadden tasjes bij zich. Wat is dit nou voor een belachelijk modeverschijnsel, dacht ik nog.

Nog geen half uur later stonden er twee glimmende PS3 consoles op mijn tafel. De tasjes waren gevuld met controllers en games. Een nieuwe aanpak dus, neem uw eigen console mee.

Daarnaast werd een mooie nieuwe verpakking getoond van Modern Warfare 2. Dé game van dit moment. Heerlijk, die gaan we dus de gehele avond / nacht luidt joelend spelen.

Nadat de kamer blauw was van de rook en diverse bierflesjes tegen elkaar waren gebeukt werd het tijd om deze console(s) aan te sluiten.

Een kamer vol stoere mannen, een grote platte Bravia televisie en Playstayion 3 consoles met HDMI kabeltjes. De avond kon niet meer stuk.....

... totdat we de eerste Playstation 3 aanzetten. De Bravia gaf geen kick. Er gebeurde werkelijk niets. Na werkelijk alle knopjes op de afstandsbediening en alle externe ingangen te hebben gehad kwamen we tot de conclusie dat de Playstation3 kapot moest zijn.

Dan maar de andere Playstation 3 aansluiten en warempel... hetzelfde verhaal.

Hoe kan het dat een Sony Playstation 3 het niet doet op een Sony Bravia HD televisie?

De bekende fases van verwerking traden al vrij snel in werking.

Fase 1. Ontkenning

De melding brandt in onze ogen ".. buiten bereik". Dik een meter zwart beeld met alleen "... buiten bereik". Om me heen hoor ik "dit kan niet!", "het is onmogelijk dat een Sony product niet werkt op een Sony-product", "Kom we gaan naar de Mediamarkt en snel een Scart-cable halen, die doet het vast wel", "Ongelooflijk, twee kapotte Playstations", "Probeer het nog eens", "Trek anders alle invoer eruit en doe het nog eens", "Laat mij eens sukkel, je doet het niet goed".

Fase 2. Woede

"Godverrredomme, hoe kan dit gebeuren?" De meest geavanceerde spelcomputer ooit, met het beste spel ooit, spelen op één van de beste televisies ooit, maar het werkt niet!

Al snel opperde men het idee om de televisie en al door het raam te gooien, of de Playstation 3 consoles ritueel te verbranden. De term Sony stond vrijwel gelijk aan partypooper.

Na wat nieuwe units Heineken werd het tijd om te gaan twijfelen en te onderhandelen (Fase 3).

De televisie noch de Playstation 3 gaf geen krimp, ongeacht de overtuigende argumenten die zij te horen kregen.

Het gevolg is dat we ons verdriet hebben weg gedronken. Iedereen ging in de volgende versnelling. We moesten dronken worden en deze miserabele avond vergeten.

Fase 4. Acceptatie

Al vrij spoedig kwam er weer een lach op de gezichten van mijn maatjes. De kamer stond nu helemaal blauw en er moesten vierkantjes in de lucht getekend worden om überhaupt wat te kunnen zien.

Iemand wees naar een klein stukje plastic onderin mijn televisiekast. "What the fok is dat ding dude?". Ik zette het apparaatje aan en al spoedig verscheen er "Mario Smash Football" op het beeldscherm. De controllers (met draadjes) gingen de kamer rond. Er werd geschreeuwd, gelachen, gewed op uitkomsten en aan het eind van de avond ook nog gekotst.

Ik zit nu met een dubbele kater..... mijn televisie is een fanboy en mijn bier is op.

Dit artikel delen

Over de auteur