1. Emma Watson. Deel zeven.

Emma Watson. Deel zeven.

Het is het zevende lesuur voor de jongen, eigenlijk hoort hij al uit te zijn maar hij moet herkansen. Wiskunde. Heeft hij altijd lastig gevonden en dat blijkt ook wel uit het cijfer dat hij direct krijgt te horen van de lerares. Een miezerige drie komma zes, of dat zouden anderen denken die wel goed wiskunde kunnen maken, de puber zelf is er tevreden mee. Nu staat hij één tiende punt te laag op het rapport, ach, dat is makkelijk op te halen zegt de docente. Niks aan de hand dus.

Een lesuur daarvoor kreeg hij nog iets heel anders te horen, namelijk zijn tweede tien van dit schooljaar. Een uitzonderlijke prestatie, dat overkomt niet iedere leerling. Nu is het zo dat deze tweede tien behaald is tijdens een openboek toets. Ja, dan wordt het je wel erg gemakkelijk gemaakt. Dat deert de vreugde niet, en al helemaal niet wanneer hij dan met een goed gevoel het schoolgebouw verlaat en zo het weekend in mag gaan.

Want dat gebeurt onze puber niet iedere dag, dat hij een weekend met een goed gevoel mag ingaan. Meestal zijn de schooldagen te lang voor hem, is hij laat thuis en is vrijdag een dag die compleet buiten dat bootje valt – een korte rustige dag zo voor het weekend. Eén zo’n dag kan er niet voor zorgen dat hij vrolijk aan het weekend mag beginnen, nu wel. Niet ten zeerste vanwege deze twee opstekers op studiegebied, maar ook in dat andere gebied waar hij zich zo druk om maakt, en daar is hij niet de enige in. Elke jongen en meisje van zijn leeftijd is er mee bezig en dat is heel erg natuurlijk en gewoon, hij durft er dan ook bloot en open over te schrijven.

Maar het lijkt wel alsof het bij hem net even een streepje erger is, het deert hem niet want hij kan er lekker bij wegdromen. Wel heeft hij ook, net zoals ieder ander, een tegenslag gekend in de vorm dat hij iemand iets durfde te vragen wat hij anders nooit kon. Het draaide uit op een mislukking en bij zichzelf dacht hij dat hij het gewoon niet had moeten vragen. Waarom? Hij kende haar niet eens. Maar nu lijkt het dan voorbestemd dat zij terugkomt en een normaal praatje met hem aankoopt, net alsof er niks is gebeurd. En dat mag hij wel aan haar, zij heeft er nog geen woord over gerept en zelf houd hij ook zijn mond. De rust bewaren en het goede niet verstoren.

Het vreemde is dat hij in de bus naar huis nog even dacht aan haar: hoe zou het nu met haar gaan. Dat hij dan de dag daarop op een voetbalvrije zaterdag – wat hij geweldig vond – zijn computer opstart en naar zijn Hyves-pagina gaat en dan een bericht ziet met: “Zij respecteert je foto/blog – bekijk hier de foto.” Dat hij dan haar naam daar ziet staan is een complete verrassing, zelfs met reactie én vrienduitnodiging. Maar hij is sceptisch. Er bestaan meiden die dat gewoon doen om zoveel mogelijk vrienden te behalen, maar wanneer hij dan op de welbekende messenger MSN een uitnodiging krijgt met de vraag of zij jouw mag toevoegend, is hij om.

Wat daarop volgt is een gesprek tussen twee mensen die elkaar niet kennen maar van dezelfde leeftijdsgeneratie zijn, de pubertijd. Een gesprek dat soms wordt onderbroken door een korte stilte, deze hoeft maar voor een minuut te duren of één van de twee begint alweer met “wat is het stil.” Daarna volgt een korte periode dat het helemaal stil is, wat later in de nachtelijke uurtjes weer wordt doorgezet met een gezellig en aangenaam gesprek. Ondertussen hadden ze elkaars mobiele nummers ook al uitgewisseld.

Toen het einde van het gesprek nadere om zo’n één uur ’s nachts zei zij dat ze hem dood zou sms’en. Hij zei nog dat hij bijna geen beltegoed meer zou hebben en ja hoor, een wat knullige fout volgde. Toen zij sms’te dat het een leuk gesprek was geweest kon hij niet terugsturen dat dat ook zeker voor hem gelde. Het ‘doodsms’en’ bleef uit, wat daarop volgde was een goede slaaprust. De zondag daarop was niet anders en bij hemzelf dacht hij: zo’n goed weekend heb ik nog niet gehad na de zomervakantie. Want daar blijft hij rustig over nadenken, over hoe hijzelf in elkaar steekt en bekijkt elke periode dan ook met een kritische blik terug. En deze periode kreeg dan ook een dik verdiende tien.

- Dit is het verleden weekend gebeurd en heb ik haar al laten lezen. Dit is dan ook, jawel, het allerlaatste deel. Ik heb altijd tegen mij gezegd dat er een deel zeven mag komen, maar dat dit dan wel het laatste deel wordt én goed afloopt na een toch wel dieptrieste zoektocht. Soms schaam ik me er wel eens voor. Overigens vond ze het heel mooi geschreven! Dus dat was het dan. -

Dit artikel delen

Over de auteur