1. SVP

SVP

Dat de meerderheid van de Zwitserse bevolking wil dat de minaret in hun land verboden wordt, is inmiddels geen onbekend feit meer. Het is aanleiding tot hevige discussies over het recht op godsdienstvrijheid. En dat is natuurlijk nooit weg, want discussies verrijken over het algemeen de geest. In mijn omgeving heb ik vooralsnog weinig gehoord, maar even Googelen op “minaret verbod” toont een lading fora waarop mensen met een mening hun ei digitaal kwijt kunnen.

Wat me echter verbaasde toen ik deze sites beter bekeek, was dat er meer gepraat werd over het uiterlijk van minaretten en kerktorens dan over het principe van de grondrechten op dit gebied. “Laten we kerktorens en minaretten bouwen die een eer voor de Heer zijn”, las ik. “Minaretten zijn horizonvervuiling, dus ik vind dat het verbod ook in Nederland moet komen”, “Nee, kerktorens zijn mooi wou je zeggen” enzovoorts, enzovoorts. Alsjeblieft, zeg! Ik was teleurgesteld dat men niet begreep waar de discussie over zou moeten gaan. Over smaak valt nu eenmaal niet te twisten. Ik roep toch ook niet op tot een verbod op beelden van Clemens Briels? Voor dat soort zaken hebben we nu eenmaal een welstandscommissie.

De poster van de Zwitserse Volkspartij (de SVP)

Waar het mij vooral om gaat is de geluidsoverlast die door de minaret (of liever: door de imam erbinnen in) wordt veroorzaakt. Als mijn zondagochtendrust wordt gestoord door één of ander luchtalarm voor Allah (die dat wel mooi schijnt te vinden), lijkt het me logisch dat het gemeentebestuur daar iets aan doet. Een fikse boete is de logische consequentie. Hetzelfde geldt echter voor kerkklokken. Een argument dat ik vaak heb gelezen is dat kerken al eeuwenlang ons landschap ‘sieren’ en dat zij daarom wel “het recht” hebben een weinig oorstrelend geluid uit te stoten. En wat als de minaretten die nu gebouwd zijn, over honderd jaar nog steeds zoveel kabaal maken? Worden rechten door traditie verworven? Dat klinkt mij vreemd in de oren.

Een ander argument is dat de minaret een symbool is voor de islamisering in Zwitserland en voor alle ongewenste geloofsuitingen die daarmee gepaard gaan. Bijvoorbeeld het apart begraven van ‘reine’ en ‘onreine’ doden. Het is dus een symbolisch protest tegen dat soort gebruiken. Symptoombestrijding in zijn puurste vorm, als je het mij vraagt. Door de symbolen van ongewenste tradities te verbieden, wordt toch niets bereikt? Geef de doden desnoods het wettelijk recht om gelijkwaardig begraven te worden (als ze dat niet al hebben).

Een andere poster van de Volkspartij

Maar de Zwitsers hebben het goed recht om een wetsvoorstel, idioot of niet, goed te keuren. Dat kun je ook democratie noemen. De vraag die ik me stel is dan ook: mag een democratisch gekozen motie om democratische waarden te schrappen, tegengehouden worden? Het is een paradoxale kwestie waar ik geen sluitend antwoord op kan geven en waar de discussie werkelijk om draait. Ik ben benieuwd of en hoe Den Haag hier over gaat debatteren. Als men nu eens niet afdwaalt naar onzinnige zaken als uiterlijk of symbolisme, dan kan de discussie zeer interessant worden.

Dit artikel delen

Over de auteur