1. De ironie van het lot

De ironie van het lot

Iedereen heeft op zijn pad naar volwassenheid wel een bepaald toekomstbeeld van zichzelf. Bij de een komt het al op heel vroege leeftijd naar boven en bij de andere laat het wat langer op zich wachten. Ik zal waarschijnlijk niet de enige zijn geweest, wiens zelfbeeld vroeger vooral werd geschapen door de actie- en stripseries die op tv kwamen. Hierbij doel ik vooral op het A-team en Spiderman die iedere zondagmorgen om 8uur op het Duitse RTL en ProSieben kwamen. Maarja, naarmate je ouder wordt, begin je te beseffen dat de kans vrij klein is dat je door een radioactieve spin wordt gebeten of uit een paperclip en een stuk touw een tank kunt maken.

Dus dan laat je met een slecht geweten je dromen varen en ga je op zoek naar nieuwe uitdagingen en doelstellingen met een reëeler toekomstperspectief. Dan komen automatisch saaiere kantoorbanen boven tafel (hahahahahaha) tenzij men nog over andere speciale kwaliteiten beschikt. Moge dat nou toevallig bij mij zo zijn, aangezien ik wel een aardig potje kon tennissen. Een nieuwe droom rees en met die droom ook een hele nieuwe wereld: Het topsportcircuit.

Ik mag dan maar vier jaar in dat circuit hebben gezeten, maar die vier jaar waren mij niet in de koude kleren gaan zitten. Het zal voor de outsiders wel niet als iets baanbrekends klinken, maar het is zwaar werk. Niks vrije tijd, niks vrienden maken, maar trainen trainen trainen en in de vakanties van toernooi naar toernooi. Maandagochtend met ons ma om vijf uur op en lekker in de oude renault, die nauwelijks de 130 nog haalt, door een winterstorm naar Groningen. En als je geluk had, dan mocht je als dank van een dubieuze loting tegen de sterkste uit het veld en na twee uur zwoegen weer naar huis. Door diezelfde storm uiteraard......

Maarja, hoewel het zware tijden waren, ben ik er sterker uitgekomen dan dat ik erin ben gegaan en ben ik uiterst dankbaar dat ik die ervaring mocht opmaken. Jaja, ik weet het...wat een cliché, maarja het klopt gewoon. Door de vele uren die mijn trainer en ook mijn ouders in mij hebben besteed, viel het mij dan ook uiterst zwaar om ermee te stoppen. Maarja, je moet op een gegeven moment een balans opmaken van je prestaties en reëel zijn over je toekomst binnen de sport. En zodoende vink je ook deze droom af en besluit je je volledig te storten op je studie, opdat drie keer toch scheeprecht is? Want wat heeft het voor nut om een droom achterna te jagen en geld erin te pompen, terwijl de kans toch 1:1000000 is dat je je geld uiteindelijk kunt verdienen met je hobby?

Een keus waar ik nu na twee jaar nog steeds niet voor 100% achtersta. Want iedereen gaat in zijn leven als het eventjes tegenzit, nadenken over dingen uit het verleden. Bij mij is het dus niet anders. Ik was zodoende gestopt met tennis zodat ik meer tijd zou hebben voor mijn opleiding VWO N&G;, opdat ik met een zo hoog mogelijk gemiddelde zou afstuderen en uiteindelijk in de hoogste klasse bij de studie Geneeskunde kon meeloten. Maarja, zoals veel dingen in het leven is niks zeker, wat ik met de harde hand mocht ervaren. Je maakt op een gegeven moment in je leven een keuze en probeert je daar met de volle 100% voor in te zetten, zelfs als het betekent dat je je favoriete hobby moet afzeggen. Later kwam daar ook nog een reis naar Parijs bij, die wij met onze supermarkt hadden gewonnen en die door onze filiaalleider precies op het weekend voor het centrale examen werd gepland….Bij deze nog een keer bedankt Meneer Verbeek. Maarja, je hebt een keus gemaakt en daar moet je dan vol voor gaan wat ik dus ook heb gedaan.

Met een inlotingskans van 92% een zeker gevoel van trotsheid ging ik het loten binnen. Maar zoals je al kunt raden, waren het blijkbaar 8% te weinig en bleek het lot meer van ironie te houden dan van mij…… Want hier zit ik nu dan met zeeën van tijd en geen studie of hobby om die aan te besteden.

Dit artikel delen

Over de auteur