1. Gepaste waarschuwing voor hen die Chinees oefenen in de trein

Gepaste waarschuwing voor hen die Chinees oefenen in de trein

In de trein reizen is niet altijd even een boeiende aangelegenheid. Normaal gesproken zit je in de coupé naast een hevig transpirerende man, zit een stel zakenmannen luidruchtig hun aanstaande fusie te bespreken en is het waarlijk een zeldzaam moment als er niet iemand zit die tegen zijn telefoon zit te schreeuwen alsof het een hond is die niet op commando wil gaan zitten. Maar vandaag was dus niet zo’n situatie. Vandaag was de hele coupé leeg. Ik schoof nog een beetje uit mijn treinstoel om te kijken of er niet iemand was die achter zijn of haar stoel verstopt zat om stiekem de roddelpagina van de Metro te lezen, maar nee: helemaal niemand te bekennen. Ik was van plan om als ik thuis kwam direct te beginnen aan wat uitspraakoefeningen, want als Hollander met voor de eerste colleges nagenoeg zero kennis van het Mandarijn spreekt het Mandarijn zich niet vanzelf goed uit. Maar wonder boven wonder was de coupé leeg en dus schoot mij het fantastische idee binnen om in deze lege en stille ruimte maar wat uitspraakoefeningen te doen.

Ik sloeg mijn boek open en oefende vrij luid: het was me immers verteld dat je je vooral niet met inhouden met het oefenen. Na enkele minuten oefenen voelde ik een vinger over mijn rug gaan. Ik schrok me natuurlijk kapot en ik zag een man met een blauwe pet achter me staan. Het was alsof de hele Stille Oceaan in zweet getransformeerd werd en direct mijn rug kwam ingestroomd. De echte shock kwam pas toen ik goed keek naar het gezicht van de man: duidelijk Chinees. Voordat de beste man mij om mijn vervoersbewijs vroeg, vroeg hij me eerst met opgetrokken wenkbrauwen waarom ik in hemelsnaam allerlei willekeurige Chinese woorden aan het uitkramen was? Hij vertelde dat hij heel even in deuropening was blijven staan en was blijven luisteren naar wat ik vrolijk aan het opdreunen was. Ik had blijkbaar Parijs, Bali, keizer, democratie, lijkschouwer, geraffineerd, banaan, likken en nog veel meer willekeurige woorden gezegd. Ik was natuurlijk helemaal niet bewust van wat ik aan het uitspreken was, dus voor een Mandarijnsprekende is dit natuurlijk heel erg maf om aan te zien.

Nadat ik de meneer had uitgelegd wat ik in hemelsnaam aan het doen was, moest hij er wel om lachen. Om de schaamtevolle vertoning toch nog wat glans te geven kreeg ik gelukkig wel een complimentje van de conducteur. Op zijn conductoriaans vroeg hij me nog om mijn vervoersbewijs en nadat ik het met een brede grens had laten zien, liep hij na een beleefde ‘fijne reis verder’ fluitend weg om na het werk het verhaal ongetwijfeld al schaterlachend aan zijn gezin te vertellen. Ik heb er zelf gelukkig ook goed om kunnen lachen. Een wijze tip dus voor iedere treinende student: bewaar de uitspreekoefeningen voor thuis, want voordat je het weet staat er in een duistere hoek stiekem een Chinese conducteur mee te luisteren (en mogelijkerwijs ook te giechelen). Je bent gewaarschuwd!

Dit artikel delen

Over de auteur