1. De vloek die SBS 6 heet

De vloek die SBS 6 heet

In mijn blogs probeer ik nuances aan te brengen. De ene keer gaat dit beter dan de andere keer maar ik ben bijna altijd in staat een positieve draai te geven aan verschrikkelijke zaken. Mijn waarheid is immers niet de waarheid van een ander en objectiviteit is datgene dat in het midden ligt. Ik vind het echter moeilijk om een positieve draai te geven aan het fenomeen SBS 6. Niet dat ik geen enkel goed programma kan noemen maar het gros van het aanbod is afschrikwekkend slecht te noemen.

De commerciële zenders produceren naar mijn mening al jaren de grootste onzin maar ook de publieke omroep heeft een aantal vreemde beslissingen gemaakt. Het feit dat ‘dit was het nieuws’ na jaren van vermaak en uitstekende kijkcijfers van de buis wordt gehaald moet voor veel mensen een compleet raadsel zijn. Het fossiel Tros moet erg zuinig zijn op een dergelijk kijkcijfer kanon. Maar voor de publieke omroep betreft een slecht programmaboekje voornamelijk incidenten, de ware antichrist manifesteert zich namelijk als een commerciële zender. Er is een zender die als geen ander het bloed onder mijn nagels vandaan weet te zuigen en dat is SBS 6. Deze zender profileert zich als een gezinszender met informatieve (nieuws) programma’s. Een van de best bekeken programma’s van SBS is Hart van Nederland, met gemiddeld 1 miljoen kijkers per dag. Hart van Nederland (alleen de titel al…) is een programma dat meestal wordt gepresenteerd door een tweetal dames dat de Nederlandse taal niet helemaal onder de knie heeft. Het presentatieduo kent afwisseling want SBS heeft een bonte verzameling van dames, waaronder; een ex-soapie en een oud Eurovisiesongfestival zangeres. Deze dames vertellen de kijker precies wat er allemaal in het land afspeelt. An sich geen verkeerd concept maar er zijn een tweetal problemen. 1) Nederland is erg klein 2) In Nederland is bijna alles tot in de puntjes geregeld. Qua binnenlands nieuws valt er simpelweg niet altijd iets nuttig te melden. De redactie van het NOS-journaal is zich hier volledig van bewust en zendt in komkommertijd, uit nood, zomercolumns uit. Hart van Nederland weigert zich echter te verlagen naar dit niveau en houdt te allen tijde de vaandel der journalistiek met trots omhoog. Dit resulteert in de meest banale nieuwsrapportages die je op de Nederlandse televisie zult aantreffen. Nu begrijp ik dat er mensen zijn voor wie het idee van avontuur bestaat uit thuiszitten en dat zij de televisie als een toestel beschouwen om de leegte van het bestaan aan te vullen, maar ze beseffen niet dat zij de leegte vullen met een andere leegte.

De laatste keer dat ik keek werd de hamster van de 5 jarige Fleur vermist. De gehele straat en de politie werden gemobiliseerd om ‘Tandje’ te zoeken. Tandje werd natuurlijk niet gevonden maar het verdriet van Fleur verdween als sneeuw voor de zon toen oom agent een nieuw Tandje (met de dienstauto) had gehaald. Het is betreurenswaardig dat ik legio van dit soort voorbeelden kan noemen. De topper van de avond blijft het weerbericht van Piet Paulusma. Deze beste man ontleent zijn weerkennis aan een Teleaccursus en het bestuderen van natuurverschijnselen. Onder de titel Piet’s weerbericht wordt iedere dag vanaf een wisselende buitenlocatie in Nederland weersvoorspellingen gedaan over het weer in Nederland. Hij heeft ooit de volgende uitspraak gedaan: “Zomer en winter zijn gemakkelijk te onderscheiden: in de zomer is de regen iets warmer”. Een echte weerman heeft naar mijn idee een universitaire opleiding en ziet het presenteren als bijverdienste of maatschappelijke bijdrage. Hij/zij staat het weerbericht, in pak, te presenteren en houdt daarbij zijn handen in elkaar gevouwen om vervolgens een wolk of zon aan te wijzen. Paulusma staat zonder schaamte in zijn spijkerbroek en leren jasje tussen de plebs aan de Wilhelminalaan in Barneveld te vertellen dat de kans op regen, morgen 50% is.

Hart van Nederland is voor mij een goed verkopende, malafide, circusact. Politieke diepgang wordt gebracht door dames die waarschijnlijk denken dat den Uyl een figuur uit de fabeltjes krant is en het weer wordt gebracht door hobbyist Paulusma die wellicht denkt dat De Bilt een straat in het Monopoly spel is. Eigenlijk had ik Shownieuws en Popstars nog willen bespreken maar het lijkt me verstandig het hier bij te houden. Wellicht ligt het aan mij en schilderen jullie me af als een cultuurpessimist. Maar neem me niets kwalijk want voor de cultuurpessimist is altijd juist zijn tijd een crisistijd.

Al mijn blogs zijn te lezen op: Onweersproken

Dit artikel delen

Over de auteur