1. Miss Watson.

Miss Watson.

Waar het buiten koud is, er veel sneeuw ligt en er voorzichtig aan een Elfstedentocht gedacht wordt, zit ik ziek thuis. Het is niet dat de griep mij te pakken heeft, maar je zou kunnen zeggen dat hij wel op de loer ligt. Maar nu ik zo thuis ben heb ik de tijd om eens na te denken over de vreemdste zaken. Nu ik aan het typen ben krijg ik ook een sms’je van mijn beste vriend dat goed aansluit op wat ik kwijt wil hierin. Want ik bedacht me zo dat the real Emma Watson nog geen weblog had, terwijl ik toch zeven delen vol heb geschreven met haar naam als titel. Wat dus aansluit op het sms’je van mijn beste vriend die vertelt dat hij de-zogenaamde-Emma-Watson-waar-het-ooit-mee-begonnen-is-in-de-serie ziet gymmen en dat het er “niet verkeerd uitziet.” Ik lees het en het doe vrij weinig met me, natuurlijk blijft ze wel mooi om naar te zien en stiekem denk ik ook: en dan zit ik ziek thuis, lekker is dat. Niet dat ik er heen was gefietst, en had ik dat al gedaan dan stond ik toch maar wat te staren. Maar terug naar Miss Watson, de enige echte Engelse dame die mij dag in dag uit vergezeld als avatar.

In de inleiding van de aller eerste Emma Watson-blog mocht je weer weggaan omdat het niet over haar ging, nu niet want dit gaat over haar. Want ter ere van haar moet er maar eens een weblog komen, ook om uit te leggen wat ik heb met deze lieftallige dame en hoe het allemaal ooit begon. Om dan iets in ere te houden uit de aller eerste editie, heb je hier geen zin in dan mag je wel weer weggaan. Wat ik toen ook zei is, is dat ik best wel een groot fan ben van der en haar wel een beetje erg leuk vind. Nu moet ik dan toch eindelijk mijn vrienden gelijk geven, maar ook niet weer helemaal; ja, ik ben wel lichtelijk geobsedeerd door haar. Maar dan denk ik ook weer bij mijzelf, iedereen heeft zo zijn perfecte vrouw, mooiste vrouw die er op aarde bestaat of droomvrouw, voor mij is dit – indien wanneer je dit nog niet gemerkt had – Emma Watson dus.

Jammerlijk genoeg zijn die vrouwen vaak onbereikbaar – mits je in Engeland woont en meewerkt aan de Harry Potter films waar ze beroemd (en rijk van) mee geworden is. Gelukkig heb je dan die films nog en natuurlijk de foto’s, in een rare bui bedacht ik me ook dat ik misschien de modelfotografie in moet gaan om haar voor mijn camera te krijgen. Ik doe tenslotte toch de fotografie opleiding, maar model fotografie trekt me niet, alleen wanneer zij voor mijn camera zou staan. Misschien kun je nu begrijpen waarom mijn vrienden denken dat ik – volgens hun – geobsedeerd ben door haar. Het is zelfs zo erg, en dat was ook ooit te lezen in een weblog van mij, waarin ik haar al eerder noemde, dat ze bijnaam Wookiee heeft gekregen. Dit omdat er ooit een foto op het internet verscheen waar nogal veel haar te zien was bij de schaamstreek.

Dan denk ik, dat maakt mij totaal niks uit want het gaat om de uitstraling die ze uitstraalt. Er zijn weinig actrices die zo’n normale uitstraling als haar hebben én daarnaast ook echt slim zijn, ze heeft haar school afgerond met uitstekende cijfers en ze wil naar de universiteit, volgens haar officiële website. Het is vooral de uitstraling die van haar een mooie vrouw maakt – ik zeg niet graag lekker, want dan zie je haar als een lustobject en wordt het een ding, naar mijn mening – of zoals iemand terecht opmerkte is het iemand die zomaar bij je in de klas kan zitten. Zat ze dat dan maar, of bestond Harry Potter maar in het echt en was ik Harry of een ander personage uit de boeken/films.

Want wat ik nu heb met Emma Watson begon allemaal ooit in 2004 toen ik Harry Potter and the Prisoner of Azkaban zag in de bioscoop. Ik was al fan van de serie maar toen ik in de bioscoop zat te kijken drong tot me door op elfjarige leeftijd dat Emma Watson een leuk meisje was om naar te zien – ondanks de irritante mensen naast me die me afhielden van het kijken van de film – heb ik haar naam onthouden bij de aftiteling. Waar het toen begon te dagen, was ik bij de vierde film – Harry Potter and the Goblet of Fire – om, en dat zullen velen met me eens zijn, vanwege de gala scène waar ze van de trap afkomt in een galajurk. Het gaat te ver dat ik dan smelt, zeer zeker wel maar dan baal je toch even dat je haar niet kent, bij je op school zit enz.

Onbereikbaar. Ach, ik ben het wel gewent dus kan ik er meeleven dat ik haar niet ken, bij haar op school zit etc. Dan zijn er altijd nog de foto’s en de films, en heel misschien mag je haar dan nog een keer in het echt ontmoeten per toeval. Dan bedenk ik me dat dat het verschil is met De-zogenaamde-Emma-Watson-waar-het-ooit-mee-begonnen-is-in-de-serie, haar kon ik wel bereiken als ik wou, de echte niet. Maar ik zit er niet mee en dat veranderd ook niet mijn gedachte over haar en daarom blijft het mijn droomvrouw. Wookiee. Miss Watson. Emma Watson.

Oh, en de vorige keer verwachten jullie ook foto's, om jullie tegemoet te komen:

http://www.imagebam.com/gallery/b3441ecb18e2f44cdcdf0233be0af705/

Dit artikel delen

Over de auteur