1. Reviews schrijven

Reviews schrijven

Het eerste wat jullie denken is waarschijnlijk: “wie de fuck ben jij?” en dat mag. Ik heb immers nog niets geschreven, niet eens een weblog. Nu is dat niet helemaal waar aangezien ik verscheidene recensies en ook enkele weblogs heb geschreven, maar toch heb ik niet bijster veel ervaring.

Desondanks wil ik in dit verhaaltje graag mij visie op het schrijven van een recensie geven. Dit ten eerste omdat ik een aantal ideeën heb over een aantal aspecten en ten tweede omdat mijn studie mijn interessante inzichten heeft verschaft. Het lot wil namelijk dat ik Communicatie & Informatie Wetenschappen studeer. Nu is het zo dat het een vrij talige opleiding is, hetgeen erg behulpzaam kan zijn bij het schrijven van teksten. Met name het vak Academisch Schrijven en Presenteren heeft mij op dat gebied veel geleerd. Mijn ervaringen tezamen met mijn nieuwe kennis bieden hopelijk genoeg stof dit een enigszins vermakelijke en misschien zelfs leerzame leeservaring te maken.

Als opwarmer wat algemene gedachten en wijdverspreide kennis over een review. Hoewel geen game hetzelfde en een goede game vaak zelfs uniek te noemen is, hebben ze toch veel gemeen. Denk hierbij aan de graphics, de gameplay, het verhaal, ect. Het is belangrijk elk van deze eigenschappen de revue te laten passeren aangezien het voor spelletjesspelers belangrijke aandachtspunten zijn.

Daarop voortbouwend, raad ik iedereen aan zijn of haar aandacht gelijkmatig over al die aspecten te verdelen. Daardoor hoeft niemand zich het middelste kind te voelen. Bovendien kent deze aanpak het bijkomend voordeel dat de alinea’s vaak van gelijke lengte zijn. Dat is natuurlijk plezierig voor het oog.

Dan nu naar over naar de misschien wel semifilosofische insteek van dit adviserend stuk tekst. Ik zal hier inzichten uit zowel de taalkunde, de pragmatiek als mijn eigen zieke geest aanhalen waarbij ik probeer nergens te diep op in te gaan en toch intelligent te lijken. Deze opmerkingen zullen zich voornamelijk toespitsen op het niveau van zinnen, maar kunnen in veel gevallen ook toepasbaar zijn op alinea’s.

Laten we maar meteen met wat terminologie beginnen. De Thema-Rhema structuur en de Topic-Comment structuur. Deze manieren van zinsbouw betekenen vrijwel hetzelfde en in veel gevallen zullen ze ongemerkt al toegepast worden. De gedachte achter beide termen is dat een zin begint met datgene waar de zin over gaat, het thema of de topic. De rest van de zin vertelt vervolgens wat over dat thema. Vaak komt het zo uit dat de zin begint met het een gegeven dat reeds bekend is, en wordt in de rest van de zin nieuwe informatie toegevoegd. Die nieuwe informatie wordt in de volgende zin vaak tot topic gepromoveerd. Daar kom ik zo op terug.

Aansluitend op die gedachte is er het LinksRechtsprincipe. Dat houdt in dat links de minder belangrijke informatie staat (die vaak al bekend is) en meer naar rechts de belangrijke zaken. Het is te vergelijken met een mop. Het belangrijkste, de punchline, komt pas op het eind. Het kan dus goed zijn het belangrijkste van een zin achteraan te zetten, om enige spanning te creëren.

Dan nu nog even terug naar de topic. Daarbij past namelijk het idee van de ‘lexicale cohesie’. Dat is simpel gezegd een manier om samenhang tussen zinnen te bewerkstelligen. Hoe doe je dat? Door het gebruik van naamwoorden. Dit zijn woorden als die, deze, dat. Woorden dus die terugverwijzen op iets dat eerder is vermeld. En dat eerder vermeldde, dat is vaak de comment van de zin ervoor dat is gepromoveerd tot topic. Ik weet het, het klinkt een beetje vaag, maar kijk maar eens in dit stukje tekst. Ikzelf maak er veelvuldig gebruik van. Bijvoorbeeld het begin van de alinea hierboven. ‘Aansluitend op die gedachte’. Blijkbaar werkt het ook voor verbanden tussen alinea’s.

Oke, laat het even inzinken, mocht je het tot hier gehaald hebben. Ook als je al bent afgehaakt. Dan zul je erachter komen dat ik niets heb geschreven dat jij nog niet doet en stiekem nog niet wist. Ik heb er alleen wat termen bijgeplakt. En dat is ook zo. Maar misschien kun je er toch wat aan hebben. Misschien ook niet hoor, dat kan ook. Denk er maar eens over na als je iets schrijft, en verander misschien eens iets volgens een bepaalde structuur. Wellicht bevalt het wel. Nou ja, in ieder geval is een beetje bewustwording van schrijfgedrag nooit weg. Ik hoop dat je er wat aan hebt, en heb je nog tips, opmerkingen of een loze scheldpartij, zet dat dan a.u.b. in de comments. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden!

Met vriendelijke groet,

Alwin Wubs

Dit artikel delen

Over de auteur