1. De Kunst van het uitmelken.

De Kunst van het uitmelken.

Pokémon, het blijft een vreemd fenomeen. Een game die bedoelt was om de Gameboy van de ondergang te redden is uitgegroeid tot één van de grootste en meest populaire franchises ooit. Nintendo heeft daar later goed gebruik van gemaakt en over een paar maandjes krijgen we alweer het zoveelste deel, Heart Gold & Soul Silver. En toch wil ik ook die game weer hebben, hoe krijgen ze het toch voor elkaar?

Ik was 8 jaar en we schrijven het jaar 2000, het jaar waarin Pokémon voor het eerst op tv verscheen in ons land. Ik werd meteen gegrepen door de avonturen van Ash en zijn vrienden. Ik was meteen gegrepen door Team Rocket, die elke aflevering terugkeerde om die Pikachu van Ash te stelen. Elke dag weer, zat ik trouw achter de tv als het er weer voor was. En als dat voorbij was, gingen we met zijn allen buiten Pokémon kaarten ruilen. Pokémon beheerste in die tijd mijn hele leven. Gamen? Daar had ik nog nooit van gehoord. Nee, ik ging liever Pokémon kaarten ruilen of de tv-serie zien. Totdat ik hoorde dat er Pokémon spellen bleken te bestaan…

Niet lang daarna kwam mijn eerste aanraking in de wondere werld die Kanto heet. En ik was verkocht. Dit was nog beter dan die kaarten en de tv serie bij elkaar, want nu keek je niet naar iemand die een Pokémon meester werd. In plaats daarvan werd je er zelf één! Het gegeven dat jij een trainer bent die allemaal verschillende Pocket Monsters kon vangen was gewoon geweldig. En niet alleen vangen, nee, je moest ze ook trainen om het op te nemen tegen andere trainers. En wie weet, als je maar hard genoeg traint, bereiken ze een nieuwe, nog veel sterkere vorm!

In 2001, toen het Pokémon virus een hoogtepunt had bereikt hier, bracht Nintendo Gold & Silver uit. Ik was natuurlijk dolblij, en schafte meteen Gold aan. En ik genoot weer, deze games waren namelijk een stuk beter dan zijn voorgangers. Voor het eerst kon je je Pokémons breeden, had je de mogelijkheid om trainers opnieuw uit te maken, er waren 100 nieuwe Pokémon én je kon ook weer terug naar Kanto, de wereld uit Red & Blue. Maar wat het nog mooier maakte was dat al mijn vrienden de game ook hadden en we middels een linkkabel tegen elkaar virtueel met onze Pokémon af konden maken… Bij deze game besefte ik pas echt hoe mooi games kunnen zijn. En vele mensen met mij, aangezien dit deel nog altijd het hoogtepunt van de reeks wordt genoemd.

De delen daarop, Ruby & Sapphire, waren al een stuk minder qua verbeteringen, het ging volgens sommigen zelfs achteruit. Niet dat de games slecht waren, maar er werd (ondanks de verbeterde gevechten en graphics) toch een hoop uit de games gelaten die wel in het voorgaande deel zaten. Het dag en nacht systeem was bijvoorbeeld als sneeuw voor de zon verdwenen. Toch heb ik ook in deze titel een hoop tijd gestoken, de game was net leuk en fris genoeg om als nieuw te kunnen worden beschouwd.

Met de komst van de 4e generatie Pokémon is het hele concept Pokémon geperfectioneerd, Diamond & Pearl waren beter dan ooit tevoren. Ze bezaten de compleetheid van G&S;, het diepere gevechtssysteem van R&S; en waren in de basis nog steeds R&B.; En eindelijk konden we online onze gevechtskunsten laten zien! Het leek een schot in de roos.

Maar toch, toch knaagde er iets. Want was dit eigenlijk niet gewoon dezelfde game als die ik 8 jaar eerder speelde? Ik bleef maar met dat gevoel zitten en kon minder genieten van deze game dan van de vorige, ondanks dat deze game duidelijk beter is dan de voorgaande titels. Is het concept niet een beetje uitgemolken?

En toen kwam Platinum uit. Platinum was datgene wat Emerald voor Ruby/Sapphire was, een ‘verbetering’ van het orgineel. Nog meer uitmelkerij dus. Ik was dan ook vastbesloten dit keer de verleiding te weerstaan en de game niet te kopen. Toch heb ik hem in huis gehaald. Ik weet niet hoe Nintendo het heeft gedaan, maar het is ze weer gelukt. Ondanks dat de game minimale verbeteringen kent, zijn het toch die kleine dingetjes die het hem deden. Het is uitmelkerij van de bovenste plank, maar het concept zelf is zó goed dat het me keer op keer verleidt om de game weer te kopen.

We schrijven nu 2010, en het duurt nog een aantal maanden voordat Heart Gold & Soul Silver uitkomen. De remakes van Gold & Silver. Remakes, het woord alleen al riekt naar uitmelkerij. En hebben we, na Platinum, daar niet een beetje genoeg van? Toch ga ik ook een van deze games weer halen. Uitmelkerij of niet. Het concept Pokémon is namelijk briljant, en het was met Gold & Silver op zijn hoogtepunt. Voeg daarbij de compleetheid van Diamond & Pearl en je kan (nu al) spreken van een epische game. Nintendo weet keer op keer die Pocket Monstertjes zo te verbeteren dat je toch van een nieuw deel kan spreken, ze hebben het uitmelken daadwerkelijk tot een kunst verheven.

Dit artikel delen

Over de auteur