1. Omdat ik voor deze blog geen naam heb die niet heel erg clichè zou zijn.

Omdat ik voor deze blog geen naam heb die niet heel erg clichè zou zijn.

In de zomer van 2009 vertelde een kennis van mij over het verlies van zijn moeder. Het was al enkele jaren geleden, maar ik had er nog nooit over gehoord. Zijn moeder was vermoord tijdens een beroving, gevuld met woede schreef ik twee 'gedichten'. De gedichten kwamen mede uit mijn gigantische interesse in Engelstalige poëzie (maar weinig kennis daarvan) en natuurlijk uit de emotie die het verhaal met zich mee bracht. Vanavond dacht ik pas, laat ik deze met jullie delen, ik ben benieuwd wat jullie van mijn eerste twee (amateuristische) gedichten vinden.

#1.

How does one live?

When he took the life of an innocent?

How does one live?

When he committed crime?

How does one live?

Not enjoying life?

How does one live?

Not enjoying mother nature?

How does one live?

Being scarred by war?

How does one live?

Being in the position of asking these questions?

#2.

Pathetics running around these times,

fulfilling wishes by committing crimes.

While the murdered, scarred and broken stay behind,

will the murderer stay running among mankind?

If the murderer is ever to be caught,

he will pay and will be taught.

But will he deserve to live his life,

or does he have to kill another one's wife?

Another innocent life has been lost,

the survivors sad and crossed.

Reasons are often anger or lust,

how can we live this world without trust?

Dit artikel delen

Over de auteur