1. Cossacks II: Napoleonic Wars

Cossacks II: Napoleonic Wars

Cossacks 2 wijkt enigszins af van de standaard formule. Strategiespellen zijn meestal hectisch; je laat je gebouwen in zo kort mogelijke tijd zoveel mogelijk eenheden uitspugen en hoopt vervolgens dat dit genoeg is om de vijand te verpulveren. Daarnaast heb je ook nog het turn based strategiegenre, waarin je zoveel menu's op je beeldscherm te zien krijgt, dat je spontaan zin hebt je beeldscherm het raam uit te gooien. Gelukkig bleef mijn beeldscherm gespaard bij Cossacks 2. Het spel deed even denken aan een turn based strategiespel, maar gelukkig is de actie nog snel genoeg om mij van fysiek geweld te weerhouden.

In Cossacks 2 ga je met enkele honderden (zo niet duizenden) eenheden op pad. Qua gameplay lijkt het enigszins op de Total War en Kohan reeksen, maar Cossacks 2 heeft toch zeker een eigen gezicht. Het spel speelt zich af in de 17e tot de 19e eeuw, dat zie je niet zo vaak. In deze donkere eeuwen is het buskruit immers net uitgevonden, en wordt het leger voor het eerst 'gemoderniseerd'. Voor het eerst in de geschiedenis krijgen legers de beschikking over geweren en kanonnen. Echter, dit wapentuig is antiek, en het herladen duurt eeuwen. Daarom wordt er ook nog veel man tot man gevochten.

Een slagveld ziet er meestal als volgt uit: het verdedigende leger houdt positie, met geweren in de aanslag. Het andere (aanvallende) leger komt rustig aanmarcheren, tot het binnen bereik van de geweren is. Je schiet niet meteen, aangezien je met antieke geweren werkt. Je laat de vijand zo dichtbij mogelijk komen, zodat je zoveel mogelijk slachtoffers kunt maken. Is het tweede leger dichtbij genoeg, dan schiet iedereen z'n wapen leeg. Meestal doet het vijandelijk leger het erna ook meteen, om vervolgens de bajonetten erop te schroeven en elkaar te bestormen. Het vijandelijk leger uitmoorden doe je niet; in die tijd was het moraal breken genoeg om het vijandelijk leger op de vlucht te doen slaan.

Een gevecht duurt dus best lang. Het verdedigende leger moet z'n troepen neerzetten, terwijl het aanvallend leger moet proberen gaten in de verdediging te vinden. Echt veel afwisseling in de eenheden is er niet. Je hebt infanterie, cavalerie en artillerie. Voor allen geldt dat de eenheden zijn ingedeeld in compagnieën van maximaal 120 man. De meeste eenheden hebben een afstandswapen, sommige hebben alleen handwapens. De zes partijen die in deze versie speelbaar waren hadden wel andere namen en uiterlijk, maar hun wapentuig en vaardigheden kwamen op hetzelfde neer. Wel grappig is dat het spel veel informatie over de 17e tot 19e eeuw geeft. Handig als je de les geschiedenis gemist hebt!

Wat ook opvalt is de grafische “kracht” van dit spel. De grafische engine is gebaseerd op Cossacks I en dat is helaas te zien. Grafisch is het achterhaald, maar het voldoet nog net aan de eis van de moderne gamer. Feit dat er honderden eenheden op je scherm verschijnen maakt het één en ander goed. Grappig is dat de Russische studio GSC Game World in plaats van zelfgemaakte FMV's (de tussenfilmpjes en ingame filmpjes) acteurs heeft ingehuurd. Als je een leger verplaatst zie je op je scherm een nieuw venster verschijnen waarin je een stel B-acteurs in uniform over een veld ziet gaan. Geef je het bevel om te vuren, dan zie je diezelfde B-acteurs hun geweren afvuren. Ach, het is weer wat anders, en het toverde een glimlach op mijn gezicht.

De Battle for Europe modus

Helaas valt ook de kunstmatige intelligentie onder ‘dingen die opvallen’. Uiteraard is er een internet en LAN optie, maar in eerste instantie speel je in de campagnemodus tegen de PC. Naast de campagnemodus heb je ook een Battle for Europe modus, waarin het je doel is om geheel Europa te veroveren. Nu kon ik met acht compagnieën de hoofdstad van Oostenrijk, die verdedigd werd door 24 compagnieën, met relatief gemak innemen. Ik hoefde mijn troepen slechts in een goede verdedigingsstand neer te zetten, de vijandelijk troepen kwamen mij al aanvallen. Vreemd: waarom zou je als verdedigende partij de veilige stad verlaten en als een gek aanvallen? Daarentegen wil de computer in de skirimish modus weer helemaal niet aanvallen, en moest ik het heft keer op keer in eigen handen nemen.

Het spel moet pas in april uitkomen, maar ik heb er eigenlijk nu al een hard hoofd in. Er moet nog veel gedaan worden, terwijl het spel over een maand al in de winkels moet liggen. Ik hoop van harte dat het GSC Game World lukt, want desondanks kon het spel me wel boeien. De grootschalige gevechten kunnen namelijk heel leuk uitvallen, ook al is het allemaal een pas trager.

Dit artikel delen

Over de auteur

Crew De redactie van InsideGamer.nl

Reacties

  • Hmm… ziet er niet echt indrukwekkend uit. Geef mij RTW maar :)

  • Ziet nogal klote en moeilijk uit om echt goede effectieve strategische plannen uit te voeren…

  • Lijkt me niks.

  • mmh nee toch maar stronghold 2 lijkt me toch een better koop

  • Nee dit is geen game voor mij!

    Ik wacht denk ik ook maar op Stronghold 2 :)

  • ik wacht al een eeuwigheid op deze game…

  • Klootzaks 2, napoleon oorlogje. Nou nou dat ziet er wel erg gelikt uit ahum. Had dit spel niet in de vorige eeuw uit moeten komen?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren