1. Supernova, hoofdstuk 1!

Supernova, hoofdstuk 1!

Het was me het feestje wel geweest, die laatste IGF meeting. Na iets te veel bierconsumptie, vijf porties shoarma en een heleboel braaksel was het feestje eindelijk ten einde. Tidow, Marianne, Kaoz, Sadist en een member waar geen kip van weet waar ze precies vandaan kwam, wat haar naam was en waarom ze op het IGF en de meeting was verschenen hadden de rest op het station in Utrecht afgezet en waren onderweg in de taxi naar Tidow’s crib, alwaar er nog een potje Singstar op het menu stond alvorens met zijn allen de welverdiende rust te vinden in Tidow’s meerpersonenbed.

“Wacht, wat was je naam ook weer?” vraagt Kaoz aan de blonde unnamed dame. “Suna! Onthoud dat nou eens. Wacht, ik help je.” Met een ruk staart Kaoz naar een paar blote borsten. “Wow, rustig aan, rustig aan,” stamelt Kaoz terwijl Marianne nerveus giegelt. “Je hebt geluk dat Swiep niet in deze taxi zit, die had je gesqueezed alsof er geen morgen meer was.” Merkt Tidow droog op, niet wetende dat er voor vriendin Suna en vele anderen geen morgen meer zou zijn. Eenmaal thuis aangekomen werd er een fles rode wodka opgemaakt en schalde al snel het Puh-Puh-Puh-Pokerface door de speakers. Tot groot ongenoegen van de 2-jaar oude huisgenote van Guido. Al snel bonkte er een boze huismeester op de deur of het godverdilleme niet eens over kon zijn met die herrie en met veel tegenzin kropen de vijf onder de wol alwaar ze al snel naar dromenland vertrokken.

Om nu te zeggen dat Tidow lekker wegdroomde die nacht zou een leugen zijn. Na een onsamenhangende droom over Suna, een clown en een volleybal werd Tidow wakker gemaakt door een hevig trillend bed en een stel schreeuwende dames. “Wat de…” begon Tidow, die al snel onderbroken werd door een hysterische Marianne. “Tidow, Kaoz, Sadist! HELP ME!” Tidow wreef snel de slaap uit zijn ogen en zat meteen rechtop in bed. Het hele huis was bedekt in een rode gloed dat door de gordijnen naar binnen sijpelde. Sadist stond al naast het bed en terwijl Tidow zich afvroeg waarom zijn maatje in vol ornaat uit bed was gestapt trok Sadist de gordijnen open…

Wat daar te zien was ontsprong alle logica. De rode gloed was afkomstig van een veel te grote en rode zon, die bijna drie keer zo groot was dan normaal. “Wait, wat?” stamelde Sadist terwijl hij probeerde het raam open te pielen. Eenmaal op een kier welde het geluid van de volgepakte straat buiten op. Complete chaos overspoelde de zojuist nog vredige slaapkamer van Tidow. Wat was er met de zon aan de hand? “Dit lijkt wel de apocolypse!” roept Suna vanaf de grond waar ze duidelijk vanuit bed is gevallen. “Dat kan toch niet, het is nog geen tweeduizendtwaalf?!” gilt Marianne terwijl de stress haar langzaam teveel begint te worden. “Wel alle heilige bebloede bietwortels nog aan toe, ik bel Marcel, die weet alles van dit soort shit af.” Zegt Tidow, die langzaam wakker begint te worden terwijl de temperatuur in de kamer flink toe begint te nemen. “En Sadist, doe die raam weer dicht, laten we de koelte binnen proberen te houden.”

“Marcel? Marcel! Marcel! Versta je me?!” roept Tidow terwijl uit zijn telefoon een oorverdovend lawaai opstijgt. “RAPEFEST WOOO!” horen we iemand schreeuwen vanaf de andere kant van de lijn. “Marcel, wat de fok is up man? Tell me!” commandeert Tidow de losbandige Marcel. “Dude, die zon gaat totaal supernova dan, einde van de wereld, de Maya’s hadden gelijk, rapefest twentyten is begonnen! Swiep is al onderweg, komen jullie ook? Die shit gaat helemaal los hier man!” zegt een veel te enthousiaste Marcel, terwijl Marianne langzaam in snikken uitbarst. Sadist loopt naar Tidow’s TV en zet deze aan. Op alle zenders zijn de nieuwszenders verslag aan het doen van op hol geslagen mensen die over straat lopen en huizen en auto’s afbreken. Ook lopen er gedesillusioneerde mensen over straat.

Op één van de zenders worden beelden uit Den Haag uitgezonden. Op het binnenhof krioelt het van de mensen die radeloos op antwoord van de regering wachten. “Hé, dat lijkt wel op vriend Warioman?” zegt Sadist met wonderlijke verbazing. En inderdaad loopt Warioman tussen de menigte met een bord in zijn handen. “Islam made the sun go Supernova” is er op te lezen. Met een diepe zucht zet Sadist het volume wat harder, terwijl Jan de Hoop in beeld verschijnt.

“De reden voor de intense toename van de massa van de zon is nog onduidelijk. Wetenschappers staan voor een raadsel. Niet alleen zou het verbruik van de zon niet in dusdanige mate moeten toenemen van het één op het andere moment, Sowieso zou de zon niet in staat zijn supernova te kunnen gaan, aangezien de massa van onze zon te klein zou zijn voor een dergelijke gebeurtenis. Als de zon op deze wijze door blijft groeien zal de aarde tegen het einde van de dag te warm worden voor de mensheid om te overleven.”

Een miljoen dingen schoten door Tidow’s hoofd. Hij had Marianne nog niet kunnen pakken vannacht. Waarom was Sadist naakt? Wat deed Suna daar op de grond en waar kwam ze opeens vandaan? Zou hij naar Marcel’s rapefest twentyten gaan? Zou hij White Knight Chronicles nog uit kunnen spelen voor het einde daar was?

“Premier Jan-Peter Balkenende en zijn Vice-premiers Rutte, Pechtold, Rouvoet, Halsema, Bos, Thieme en Wilders vergaderen ondertussen al uren op het binnenhof achter gesloten deuren over een mogelijke oplossing voor dit probleem. Onze bronnen melden dat het kabinet op het punt staat te breken. Wilders wil een beschermingsschild breien van hoofddoekjes terwijl de Premier vind dat men dat niet kan vragen van een bevolkingsgroep in Nederland. Een alternatief zou een kleed van dierenhuid zijn, maar mevrouw Thieme oppert liever een mensenhuid te verwerken tot deken.”

“Okee, even alles op een rijtje zetten.” roept Tidow de anderen toe, “Sadist, zet die troep af en trek in vredesnaam een onderbroek aan, wil je?” De rust neemt langzaam weer keer terwijl iedereen zich langzaam aankleed. “Okee, okee, first things first, we moeten hier weg, ondergronds, daar moet het wat koeler zijn dan hier.” Zegt Tidow. “Fuck dat,” zegt Suna, “ik ga naar het rapefest!” en ze rent naar buiten, “WOOOOOOOOOOO!” Marianne schudt haar hoofd terwijl Tidow vervolgt. “Okee, kom op!” roept hij, terwijl hij naar buiten wil lopen.

Ineens is er een verblindende flits en staan de vier vrienden niet meer in Tidow’s rood gloeiende kamer. Ze kijken verdwaasd om zich heen. Deze nieuwe omgeving is donker en het is er steenkoud. De hele kamer waar ze zich bevinden bestaat uit verschillende kleuren metaal. Volledig gedesillusioneerd staren zo om zich heen. “Wat is dit?” vraagt Kaoz. “Waar… zijn… we?” hakkelt Marianne voorzichtig. Op dat moment komt er een pokdalig jochie binnenlopen in een knalroze leren overal. Hij ziet er bezweet en vuil uit. “Mijn naam is Ralphpunt, volg mij.”

De vier staren elkaar aan. “Ja, wacht eens even!” roept Sadist hem toe, “Waar zijn we, wie ben jij, waarom heb je een punt in je naam?!” Hij stampt met zijn voet op de grond van woede en onbegrip. “Kom mee en alles zal je duidelijk worden. De Kapitein wacht op jullie op de brug.” Sadist’s woede draait om in verbazing. “Schip? Welk schip, zijn we op zee? Het ruikt hier veel te muf en totaal niet naar zeelucht!” Ralphpunt glimlacht geniepig en wenkt hen mee te komen terwijl hij de kamer verlaat. De vier aarzelen even maar volgen hem toch door de nauwe gang van het schip. Terwijl ze de laaste hoek om slaan opent Ralphpunt twee enorme stalen deuren. Het volgende vertrek zit vol met mensen die aan allerhande instrumenten en computers zitten te werken. In het midden staat een grote luxe bureaustoel met een paal in de grond. De stoel draait om en een slanke man verschijnt, hij draagt een duur uitziend roze pak en heeft een neonroze hanenkam op zijn hoofd.

“Welkom heren en dame, mijn naam is 7threst, jullie bevinden je aan boord het sterrenslagschip A.N.A.L. Destroyer. Ik heb jullie hulp nodig om jullie planeet te redden van de ondergang!” zegt hij met een serieuze blik in zijn ogen. “Ik snap dat dit wat verwarrend is. Ga even zitten, dan zal ik alles uitleggen…”

WORDT VERVOLGD!

Dit artikel delen

Over de auteur