1. --Hoe haar wijnglas brak-- Hoofdstuk 4: nummer 16

--Hoe haar wijnglas brak-- Hoofdstuk 4: nummer 16

Ik ben een hele lange tijd niet op Insidegamer actief geweest omdat ik de tijd nodig had om te herstellen. Herstellen van een gevecht dat ik bijna verloren had. Ik ben gelukkig op tijd weggevlucht van de ellende dat mij in zijn greep hield. Enkele zullen misschien mijn weblogs nog wel herinneren waarin ik praatte over mijn ervaringen van vroeger. Ik heb de draad weer opgepakt maar ben wel over nieuw begonnen met het schrijven van het verhaal, zodat er toch een logische volgorde inkomt. Alle kritiek op het verhaal is welkom. Alle kritiek op de grammatica alleen nog maar meer omdat ik nog een lange weg heb te gaan om dat te perfectioneren. Ik hoop dat jullie het wat vinden en ik ben benieuwd naar jullie reacties. Ik zal proberen elke week een hoofdstuk te plaatsen.

-Danny-

4:

Nummer 16

Het was twee weken later dan gepland, maar nu zou ik ons nieuwe huis in volle glorie kunnen zien. Al moet ik wel toegeven dat ik niet stond te springen. Ik was net ontslagen uit het ziekenhuis en we sjouwden mijn spullen naar de auto toe. Echt een lange reis zou het niet zijn want onze huis stond een paar straten verderop. Hans zat samen met Erik in de auto te wachten toen we eraan kwamen lopen. Hans stapte uit en deed de kofferbak open waar ik mijn tas met spullen in deponeerde. Ik stapte in de auto en ik groette mijn kleine broertje. Hij is zeven jaar oud, vier jaar jonger dan mij. Hij zag er niet blij uit. Mijn broertje was altijd goed in het wisselen van humeur. Dit kwam doordat hij autisme en ADHD had en mensen moeite hadden om met hem om te gaan. Ik mag mezelf daar in niet vrij pleiten omdat het leven met een druk broertje alles behalve makkelijk is en ik kon wel eens boos reageren als hij weer drukte aan het maken was. Maar begrijp me niet verkeerd want ik ben erg gek met mijn broertje. Ik zie hem ook niet als halfbroertje, Erik is naar mijn gevoel gewoon mijn broertje en daar komt geen heel of half bij kijken. Mijn moeder stapte in en deed haar deur dicht. Zoals ik al zei waren we binnen twee minuten bij ons huis, sprengenparklaan nummer 16. We stapten uit de auto en liepen naar de ingang van het trappenhuis. Mijn moeder rommelde wat met de sleutels en deed de deur vervolgens open. We volgde haar naar boven en moesten even wachten toen we bij de voordeur stonden.

Mijn moeder stapte de woning in en wij volgden haar. Ik kon meteen zien dat er veel veranderd was. Het bloemetjesbehang was verdwenen en had plaats gemaakt voor een witte laag verf. We liepen door naar de woonkamer en zagen hoe mijn moeder trots omdraaiden. Ik wierp een blik door de ruimte en ik zag hoe twee leren banken aan de rechter kant stonden, helemaal rechts van mij stond een kast waar een tv in stond. Aan de linkerkant van de ruimte zag ik de eettafel en een bureau. Mijn moeder liep langs mij heen en liep naar de eerste deur. ‘Kijk maar eens wat er in jouw kamer is gebeurd’ vertelde ze trots met een glinstering in haar ogen. Ik liep mijn nieuwe kamer in en ik moet toegeven dat ik mijn nieuwe kamer best mooi vond. Ik had gele muren en aan de linkerkant volgde een hele lange plank de muur waar ik aankon gaan zitten om te tekenen. Langs de muren liep een band met allerlei Looney Toon figuren. Aan de andere kant van mijn kamer stond mijn bed. Het was een lange smalle kamer. Aan mijn rechterzijde zag ik een ingebouwde kast. ‘Vind je het mooi?’ vroeg mijn moeder opgewekt. Ik knikte en gaf haar de gewilde glimlach. Ze draaide zich om en roepte Erik. De kwam er rustig aan gesjokt. ‘Kom dan gaan we nu naar jouw kamer kijken’ zei ze met een glimlach. Mijn broertje had dezelfde grootte qua kamer alleen was zijn kamer helemaal in de stijl van auto’s. Mijn broertje kreeg een glimlach op zijn gezicht en keek blij de kamer rond. De rest van de middag ben ik bezig geweest met mijn spullen een plekje te geven in mijn nieuwe kamer. In het begin van de avond riep mijn moeder dat we gingen eten. Ik liep naar de woonkamer en kwam aan tafel zitten. Mijn moeder schepte voor iedereen hartige taart op. Terwijl we aan het eten waren kwam mijn moeder met een mededeling. ‘Ik heb een nieuwtje dat ons leven een klein beetje gaat veranderen’ vertelde ze rustig. Ik stopte met eten en keek mijn moeder verbaasd aan. ‘Alsof ons leven op dit moment niet genoeg veranderd is’ dacht ik bij mezelf. ‘Ik heb besloten om een opleiding te gaan volgen voor stadswacht’ vertelde ze trots. ‘Oke cool, maar hoezo zou dat dan iets gaan veranderen?’ vroeg ik haar terwijl ik rustig doorging met eten. ‘De opleiding is deeltijd. Dat houdt in dat ik van acht tot drie werk en enkele dagen in de week naar school ga’ legde mijn moeder uit. Mijn hersenen maakte op dat moment overuren, maar ik hoefde niet veel moeite te doen om bij de conclusie te komen aangezien mijn moeder verder sprak. ‘Dat houdt in dat aangezien Erik elke dag pas om zes uur thuis is omdat hij naar een speciale school moet, dat ik alleen voor jouw een oplossing moet vinden en gelukkig heb ik dat’ vertelde mijn moeder en ze stopte even om de juiste woorden te vinden. ‘Ik heb voor jouw kinderopvang geregeld’. Het enige wat op dat moment door mijn hoofd ging was ‘Geweldig..’.

Dit artikel delen

Over de auteur