1. --Hoe haar wijnglas brak-- Hoofdstuk 5: Veranderingen

--Hoe haar wijnglas brak-- Hoofdstuk 5: Veranderingen

Ik ben een hele lange tijd niet op Insidegamer actief geweest omdat ik de tijd nodig had om te herstellen. Herstellen van een gevecht dat ik bijna verloren had. Ik ben gelukkig op tijd weggevlucht van de ellende dat mij in zijn greep hield. Enkele zullen misschien mijn weblogs nog wel herinneren waarin ik praatte over mijn ervaringen van vroeger. Ik heb de draad weer opgepakt maar ben wel over nieuw begonnen met het schrijven van het verhaal, zodat er toch een logische volgorde inkomt. Alle kritiek op het verhaal is welkom. Alle kritiek op de grammatica alleen nog maar meer omdat ik nog een lange weg heb te gaan om dat te perfectioneren. Ik hoop dat jullie het wat vinden en ik ben benieuwd naar jullie reacties. Ik zal proberen elke week een hoofdstuk te plaatsen.

-Danny-

5◊

Veranderingen

Kinderopvang, nee daar had ik totaal geen zin in. Het afgelopen jaar waren er al genoeg dingen in mijn leven veranderd, ons gezin wat uit elkaar gevallen was en de verhuizing. Dit was een nieuwe verandering die ik niet in de rijk van de positieve gebeurtenissen kon plaatsen. Ik vond het erg knap van mijn moeder dat ze weer ging leren om zo bij de stadswacht te kunnen gaan werken maar om elke dag na school in je vrije tijd naar een kinderopvang te gaan zitten zag ik niet zitten. Helaas had ik er weinig over te zeggen en zou het hoe dan ook gebeuren. Mijn moeder had me verteld dat ze me maandag na schooltijd zou voorstellen aan de mensen van de kinderopvang, zodat ik dinsdag op eigen houtje erna toe zou kunnen gaan. Toen het maandag was ging ik ook met een redelijk opgefokt gevoel naar school omdat ik het gewoon echt niet zag zitten. Ik was de discussie die morgen aangegaan met mijn moeder dat er vast een andere mogelijkheid was, misschien zou ik in de namiddag naar Dennis kunnen gaan. Mijn moeder reageerde daar fel op door te zeggen dat Dennis het te druk had om mij op te vangen. Er zat dus niets anders op dan na de kinderopvang te gaan. Ik zat op de rietendakschool in groep 6. Ik vond het een fijne school, het was vertrouwd en ik kon met alle leraren en leraressen goed opschieten. Mijn leraar was Meester Mark. Het was een aardig spontane man die goed met de leerlingen overweg kon en ook goed de lessen kon vullen.

De dag ging langzaam voorbij en ik kon me met veel moeite concentreren. Toen het uiteindelijk drie uur was kwam mijn moeder me ophalen. Ze was op de fiets omdat we geen auto hadden. Ik fietste zelf ook elke dag naar school toe, maar daar had ik geen moeite mee om ik fietsen best fijn vond om te doen. We fietsen gezamenlijk naar de arnhemseweg waar de kinderopvang zat. Het was hooguit op twee minuten afstand van mijn school, dus een lange tocht was het niet. Toen we stopten met fietsen stonden we voor een wit gebouw met de tekst ‘Kids Base’. ‘Nou hier is het’ zei mijn moeder vrolijk, ik kon mijn afschuw met moeite onderdrukken. We deden onze fietsen op slot en liepen naar de ingang van het gebouw. Toen we binnen kwamen werden we ontvangen door twee vrouwen en een man, het waren jongen mensen. De twee vrouwen stelden zich voor als Marielle en Anouk en de man stelde zich voor als Bas. ‘Jij bent vast Danny?’ vroeg Anouk mierzoet. Ik knikte en observeerde de omgeving. We stonden in een hal, met een lange rij kapstokken. De kapstokken waren vel blauw gekleurd en hadden allerlei kinderlijke tekeningen op zich. ‘Kom dan laten we je de andere kinderen zien’ zei de man met een glimlach. We volgden de drie die ons leidden naar een grote kamer. De kamer was gevuld met spelende kinderen en veel speelhoeken. ‘Dit ga je niet menen’ dacht ik bij mezelf. Ik keek rond en wist zeker dat ik de gemiddelde leeftijd in de kamer behoorlijk omhoog haalde als je de volwassenen even niet mee rekende. Het waren kinderen tussen de drie en acht jaar oud. Ik zuchtte en keek mijn moeder aan met een frons. Ze keek me aan glimlachte en beantwoordde mijn frons met:’Dit gaat vast leuk worden’.

Dit artikel delen

Over de auteur