1. Supernova, hoofdstuk 4!

Supernova, hoofdstuk 4!

De roze shuttle met daarin de drie helden Marianne, Kaoz en Tidow werd inmiddels door A.N.A.L onderling Ralphpunt met hoge snelheid richting zon gevlogen. “We zijn er bijna,” vertelde de chauffeur zijn passagiers, terwijl hij met zijn leren roze overal enigszins vreemd over zijn stoel zat te schuren en ondertussen indringend naar Tidow’s kale hoofd aan het staren was. Tidow, die dit gedrag opmerkte, stond op en liep naar het achterruim waar de andere twee verwoed bezig waren de Torpedo in de lanceerbuis te laden.

“Ik weet het niet, de zon is best groot nu en het lijkt wel of die Ralphpunt helemaal de andere kant op vliegt.” Zei Tidow tegen het ploeterende tweetal, “sowieso, die hele roze bende daarachter, zou die Seventh wel helemaal hetero zijn.” De anderen stopten hun werk en staarden Tidow indringend aan. “Nah dude,” zei Kaoz, “die gast is de verpersoonlijking van stoerheid, die is zo straight als een motherfucker.” Tidow’s frons werd ook door Marianne weggewuifd, “Dude, roze is gewoon koel, niet zeuren.” Tidow, die het niet zo bedoelt had keek even naar de grond alvorens te vervolgen. “Maar die Ralphpunt vertrouw ik in ieder geval niet, volgens mij is die zo queer als maar kan.” De anderen knikten even instemmend. “Ja, ik weet het niet met die gast, volgens mij brengt hij ons helemaal niet naar de zon.”

Het gesprek van de drie werd ruw verstoord door een diabolische lach afkomstig uit de cockpit van de shuttle. De drie renden naar voren en zagen op het communicatiescherm een nogal mager mannetje in keizerlijke kleding zitten. Er bestond geen twijfel, Ralphpunt was een verader die onder één hoedje speelde met keizer Ldawg. “Ik heb de nieuwe recruits van A.N.A.L. hier bij me.” Zei Ralphpunt genoeglijk tegen de keizer. “Jij, vieze, gore…” begon Marianne enigszins hysterisch huilend tegen Ralphpunt te schreeuwen, “Snap je wel dat je onze hele planeet op het spel zet?!” Kaoz was ondertussen druk bezig Tidow tegen te houden. “Laat me los! Ik maak hem af!” riep de kale pilskoning tegen zijn vriend uit het zuiden. “Denk nou na Guido, hij is de enige die de Shuttle kan besturen. We need him als we de planeet willen redden!” Hevig vloekend liet Tidow zich langzaam kalmeren.

De vier shuttleberijders werden onderbroken door de keizer, die nogmaals zijn diabolische lach uitstootte. “Jullie zijn al te laat mieren. Het 360 imperium heeft weldra gewonnen!” begon hij, “Ik sleep jullie shuttle nu binnen. De torpedo wordt per direct vernietigd! Luitenant Milanpunt, activeer de sleepstraal!” Marianne zakte door haar knieën op de grond. Terwijl Kaoz zich naar haar toe snelde barste ze in huilen uit, terwijl Tidow zijn schouders ophaalde, “Wat de fok is up met al die mensen met punten in hun naam?!” Een boze blik van Kaoz, die zijn hoofd lichtjes knikte naar de hysterische Marianne, bracht hem weer bij zijn positieven. “Fok… De planeet… Het lijkt erop dat Marcel eindelijk een terechte Apocalyps-Rapefest aan het houden is…”

Eenmaal aan boord werden de drie vrienden en verader Ralphpunt opgewacht door een legertje soldaten die werden begeleid door een tweetal vreemde figuren. De ene was getooid in een Curse of Monkey Island T-Shirt, terwijl de andere een T-Shirt droeg met een weinig verhullende bedrukte foto van Taylor Swift. Ralphpunt’s ogen begonnen te fonkelen, “Lieverd! Natan! Ik heb je opdracht uitgevoerd, krijg ik nu de kus die je me belooft had?” Vroeg hij een sadistisch lachende Natan. “Dude, ik zei het toch!” riep Tidow uit tegen de andere twee. Terwijl Marianne haar laatste tranen uit de ogen wreef en Kaoz zachtjes op haar rug klopte. “Kom op Ralphpunt, zelfs al was ik homo dan maakte je nog geen kans. Mijn hart is enkel voorbehouden aan Guybrush Threepwood!”

Tidow kon het hart van Ralphpunt bijna horen breken terwijl Marianne een genoegzame gniffel uitstootte. “Net goed, vuile rat!” Beet ze de verslagen jongen toe. “Nou, nou, Marianne, niet zo hard voor hem zijn.” Suste Kaoz haar, “Hij deed het uit liefde. Hij werd misleid.” Tidow knikte instemmend, “wat een bastards hier!” Met een wenk commandeerde de metgezel van Natan een aantal soldaten richting Ralphpunt. “Meteen, luitenant Milanpunt!” De soldaten sloegen Ralphpunt in de boeien en sleepten hem weg van ons drietal. Milanpunt en Natan keken hem al lachend na, alvorens zich te wenden tot onze uitzichtloze helden. “Jullie, volg mij, jullie krijgen front-row Seats tot de destructie van de aarde,” begon Natan, terwijl Milanpunt vervolgde, “en de destructie van die A.N.A.L. bastards.”

Ondertussen op de A.N.A.L. Destroyer keek Karel het oRakel met genot naar de Lichtzwaard-training van Sadist. Hij begon al aardig verweer te bieden aan zijn expert-trainer. De achterhoeker begon al aardig te anticiperen op de aanvallen van zijn belager. De mannelijke trainer van Sadist was meteen gekomen toen 7threst hem had opgeroepen de legendarische nazaat van O Vet te gaan trainen. JJpunt was de beste lichtzwaardvechter die er in de A.N.A.L. vloot te vinden was. Sadist had in het begin nogal vreemd gereageerd op de verschijning, maar, overpeinsde Karel terwijl hij het duo aandachtig bekeek, dat had iedereen. Het was dan ook niet iedere dag dat er een man met een kapsel dat het meer leek op een helm dan op haar de kamer in liep. Zeker als dezelfde persoon een boombox op zijn schouder had die enigszins dubieuze seksueel getinte liedjes gezongen door Justin Bieber op het hoogste volume afspeelde.

Maar, inmiddels schalde de zoveelste Bieber track door de gym heen. Terwijl de vonken van het Roze lichtzwaard van Sadist afvlogen als hij weer een aanval succesvol blokte van het groene lichtzwaard van JJpunt. Het was maar goed dat het roze lichtzwaard vele malen sterker was dan de kopieën ervan die Dairee bouwde uit met nanotechnologie bevruchte palmbomen, want anders was Sadist al vele ledematen verloren door de uitstekende vechtkunst van zijn trainer. Die geen moeite deed enigszins rustig aan te doen. Daar was immers ook geen tijd voor. Nu was hun beste kans de ultieme confrontatie aan te gaan met de keizer en zijn 360 Imperium.

“Dat ziet er goed uit.” Sprak 7threst het oRakel aan. Hij was zojuist binnen komen lopen. “Hoe gaat het met de andere drie en Ralphpunt?” vroeg Karel zijn vriend. “Precies wat we dachten, hij was inderdaad de verader.” Begon Seventh met enige teleurstelling in zijn stem, “gelukkig dat we hem een valse torpedo hebben meegegeven,” vervolgde hij, “Skye en Dariee zijn inmiddels bijna bij de zon gearriveerd om de echte torpedo te lanceren. De zon zal weldra terug krimpen naar zijn normale grootte.” Terwijl hij dat zei, blokte Sadist op dat moment een aanval van JJpunt en bracht een briljante counter-attack op poten, die er uiteindelijk in resulteerde dat JJpunt zijn balans verloor en achteroverviel. Sadist bracht de Roze energiestraal vlak naast zijn keel tot stilstand. “Wow!” Riep Karel, terwijl hij met plezier in zijn ogen naar Seventh keek. “Hij is zover.”

“Inderdaad,” antwoorde Seventh, terwijl hij het mobiele communicatiesysteem naar de Brug toe activeerde. “Kolonel Rano, plot een koers naar het 360 vlaggenschip. Het is tijd om een einde aan de oppressie te brengen!” riep hij, terwijl hij naar Sadist liep en hem liefkozend op zijn rug klopte. “De keizer kan zich schrap zetten vriend, jij en het Epische Roze Lichtzwaard van O Vet zijn onverslaanbaar!”

WORDT VERVOLGD!

Dit artikel delen

Over de auteur