1. --Hoe haar wijnglas brak-- Hoofdstuk 6: Kiara

--Hoe haar wijnglas brak-- Hoofdstuk 6: Kiara

Ik ben een hele lange tijd niet op Insidegamer actief geweest omdat ik de tijd nodig had om te herstellen. Herstellen van een gevecht dat ik bijna verloren had. Ik ben gelukkig op tijd weggevlucht van de ellende dat mij in zijn greep hield. Enkele zullen misschien mijn weblogs nog wel herinneren waarin ik praatte over mijn ervaringen van vroeger. Ik heb de draad weer opgepakt maar ben wel over nieuw begonnen met het schrijven van het verhaal, zodat er toch een logische volgorde inkomt. Alle kritiek op het verhaal is welkom. Alle kritiek op de grammatica alleen nog maar meer omdat ik nog een lange weg heb te gaan om dat te perfectioneren. Ik hoop dat jullie het wat vinden en ik ben benieuwd naar jullie reacties. Ik zal proberen elke week een hoofdstuk te plaatsen.

-Danny-

6:

Kiara

Een paar weken later was het bezoek aan de kinderopvang aardig standaard geworden. Ik had me erbij neergelegd en deed er niet meer moeilijk over. Ik zat tussen de kinderen die te druk en te luid waren maar ik kon me goed vermaken als ik ging tekenen. Toen mijn moeder me op een woensdag kwam ophalen was Dennis met haar mee. Dit verbaasde me heel erg aangezien Dennis en mijn moeder de laatste tijd geen enkele keer samen waren geweest. ‘kom je mee Danny?’ vroeg me moeder op een geheimzinnige toon. Dennis stond naast haar en had een mysterieuste grijns op zijn gezicht. ‘Is goed’ antwoordde ik terwijl ik mijn spullen pakte. We liepen met zijn drieën naar buiten en ik zag de auto van Dennis staan. Mijn fiets stak half uit de kofferbak en was vastgebonden met enkele touwen. We stapten in de auto en ik begon me af te vragen wat er in hemelsnaam aan de hand was. Toen Dennis de auto startten en wegreed had ik meteen door dat we niet naar huis reden. We reden namelijk totaal de andere kant op. ‘Waar gaan we heen?’ vroeg ik verbaasd. ‘Dat is een verassing’ antwoordden ze beide in stereo. ‘Waar is Erik?’ vroeg ik Dennis terwijl ik rondkeek waar we reden. ‘Hans past op hem’ antwoordde hij.

De rit duurde maar tien minuten maar het voelde veel langer aan. Uiteindelijk stopten we in een woonwijk. ‘Mag ik nog steeds niet weten wat er is?’ vroeg ik ongeduldig. Ze zeiden niets. We liepen naar een voordeur waar mijn moeder vervolgens aanbelde. Een vrouw van mijn moeder leeftijd deed open en groette ons met een glimlach. Ze liet ons binnen en stelde zich voor als Karin. Ze begeleidde ons naar haar huiskamer. Toen we in de huiskamer stonden zag ik enkele kittens de hoek in schieten. ‘Je mag er eentje uitkiezen’ vertelde Dennis mij terwijl hij met een grote glimlach naar mij keek. Ik wist niet wat me overkwam, ik kon het niet geloven dat een een kat mocht. Ik ben erg dol op dieren maar katten staan toch boven aan mijn lijst van populairste dier. Ik keek de kamer rond en zag een zwarte kitten dapper uit de hoek komen. Ik aaide voorzichtig de kitten die vervolgens heftig begon te spinnen. Het was een mooi beest om te zien, de kitten’s vacht glansde mooi en wat natuurlijk het belangrijkst was voor mij was dat het een heel lief beestje was. ‘Deze wordt het’ zei ik trots terwijl ik het beestje op mijn schoot nam. Mijn moeder glimlachde en Dennis vroeg: ‘Hoe ga je hem noemen?’. ‘Dat is een zij’ vertelde de vrouw ons. Ik dacht een tijdje na over hoe ik haar zou gaan noemen maar toen dacht ik opeens aan de naam Kiara. ‘Ik noem haar Kiara’ antwoordde ik. We kregen van de vrouw een doos met spullen mee. In het doosje zat een voedselpakket en wat speeltjes, de doos zelf kon als slaapplaats worden gebruikt. Kiara was erg bang in de auto, zo’n klein beestje is natuurlijk niet veel gewend en dan is zo’n auto rit best eng.

Toen we thuis waren kwamen Hans en Erik naar buiten gelopen. Erik was helemaal door het dolle heen en riep ‘Laat eens zien, Laat eens zien’. Ik had het trillende beestje in mijn armen en liet hem aan Erik zien. ‘Aaw’ antwoordde hij. Die avond lieten we Kiara rustig de boel verkennen. Ze was niet meer zo angstig en kwam vaak bij me voor haar portie aandacht. Ze was een geweldig beest, ze was speels en zo nu en dan knettergek. Toen ik naar bed ging had ik haar slaaphokje op mijn kamer neergezet samen met wat eten, drinken en natuurlijk haar kattenbak. Toen ik in bed lag kon ik mijn ogen niet af houden van Kiara. Eindelijk iets positiefs in mijn leven.

Dit artikel delen

Over de auteur