1. --Hoe haar wijnglas brak-- Hoofdstuk 9: Hoe het begon

--Hoe haar wijnglas brak-- Hoofdstuk 9: Hoe het begon

Ik ben een hele lange tijd niet op Insidegamer actief geweest omdat ik de tijd nodig had om te herstellen. Herstellen van een gevecht dat ik bijna verloren had. Ik ben gelukkig op tijd weggevlucht van de ellende dat mij in zijn greep hield. Enkele zullen misschien mijn weblogs nog wel herinneren waarin ik praatte over mijn ervaringen van vroeger. Ik heb de draad weer opgepakt maar ben wel over nieuw begonnen met het schrijven van het verhaal, zodat er toch een logische volgorde inkomt. Alle kritiek op het verhaal is welkom. Alle kritiek op de grammatica alleen nog maar meer omdat ik nog een lange weg heb te gaan om dat te perfectioneren. Ik hoop dat jullie het wat vinden en ik ben benieuwd naar jullie reacties. Ik zal proberen elke week een hoofdstuk te plaatsen.

-Danny-

9:

Hoe het begon

Ik was opgelucht toen Hans haar tegenhield en zorgde dat ze me niet weer sloeg. Ik zit stilletjes in het hoekje. Ik hoorde mijn moeder binnen tegen Hans vloeken. Hans probeerde haar te kalmeren maar ik hoorde haar brullen: ‘Wat een vreselijk kut kind heb ik!’. Ik zat daar op de stoel in de hoek, stil en alleen. Ik voelde me leeg en wou dat ik mijn ogen kon sluiten, dat ik kon doen alsof dit allemaal niet gebeurde. Ik dacht aan de tijd dat ons gezin nog een normaal hecht gezin was, tenminste normaler dan dit. Dennis kwam in mijn leven toen ik een jaar of drie was. Ik moest toen niets van hem hebben, ik wou dat hij uit mijn buurt bleef en lekker zou verdwijnen. Ik was in die tijd erg verdrietig en gekwetst omdat mijn biologische vader uit mijn leven verdwenen was. Hij was opeens weg, hij liet niets meer van zich horen. Hij had mij verlaten zonder ook maar gedag te zeggen. Mijn vader en moeder gingen uit elkaar toen ik een jaar of twee was, ik heb van de scheiding dus niets meegekregen. Ondanks dat ze niet meer bij elkaar waren kon ik mijn vader gewoon blijven zien. Dit heeft geduurd tot ik vierenhalf was. Opeens kwam hij mij niet meer ophalen en sinds dien heb ik hem niet meer gezien.

Toen Dennis in ons leven kwam was mijn vader nog in beeld, een jaar later kwam mijn broertje Erik op de wereld en een half jaar later was mijn vader niet meer in mijn leven.. Ik heb toen de connectie gemaakt dat het aan Dennis terwijl dat zeer onterecht was, maar ik moest mijn verdriet en woede op iets kwijt. Het heeft ook een tijd geduurd, maar uiteindelijk begon ik Dennis als mijn vader te zien. We zijn ongeveer zeven jaar met zijn vieren geweest tot mijn moeder en Dennis gingen scheiden. Een paar maanden voor ze gingen scheiden hoorde ik ze vaak ruzie maken, op een gegeven moment hoorde ook dingen kapot gaan. De ruzies werden alleen maar erger en luider. Mijn moeder had op een avond Dennis buiten gesloten en alle deuren op slot gedaan. ‘Doe normaal’ hoorde ik Dennis toen roepen. Mijn moeder hing met haar hoofd uit het raam. ‘De politie komt eraan dus maak dat je wegkomt’ gilde ze door de straat heen. Het zou me niet verbazen als de hele buurt mee had kunnen genieten. Vanaf dat moment is het berg afwaarts gegaan met hun relatie. Een paar maanden later was het gebeurt, ze waren gescheiden en ons gezin was verwoest. Ik stond op en leunde op de rand van het balkon en keek over de Spaanse straten. ‘Laat me er godverdomme langs’ krijste mijn moeder. Tranen rolde over mijn wangen terwijl ik mijn gedachtes probeerde leeg te maken. Ik wreef met mijn hand langs mijn wang die leek te gloeien. Ik heb een half uur op het balkon gestaan tot ik realiseerde dat ik mijn moeder niet meer hoorde. Ik zuchtte en stapte vervolgens naar binnen om geconfronteerd te worden met mijn moeder en ik hoopte dat ze afgekoeld was. Ik stond in de hotelkamer en het viel me op hoe donker het was. Mijn ogen gleden naar rechts en ik zag en hoorde iets wat ik nooit had willen zien. Mijn moeder slaakte een harde kreun en ik hoorde ze beide intensief hijgen. Het beeld wat ik zag spreekt uiteindelijk voor zich. ‘Gadver, er is nog een kind wakker hoor’ kwam er met walging uit mijn mond. Het werd stil, doodsstil en ik kreeg spijt dat die opmerking uit mijn mond was gekomen. Mijn moeder stond op uit bed en ik zag weer iets wat ik niet had willen zien. Ze kwam voor me staan en haar gezicht stond laaiend. Op dat moment was ik bang, ik was doodsbang voor mijn eigen moeder. Mijn andere wang begon te gloeien en mijn hoofd draaide mee met de inslag van haar hand. Ik wankelde achteruit.

Mijn hoofd maakte overuren om me de juiste gedachte te vinden. ‘Jij’ brulde ze terwijl haar andere hand mijn gezicht raakte. Ik had het gevoel of ik haar persoonlijke boksbal was geworden. Het was zo onwerkelijk dat mijn moeder me aan het slaan was. Ze wou nog een keer uithalen tot ik gilde ‘stop!’. Ze stopte en keek me aan. ‘Ga naar bed, NU!’ schreeuwde ze. Ik haastte me naar mijn bed en ging liggen. Mijn moeder liep terug naar haar bed. Ik wierp mijn blik op de muur waar mijn bed aan grensde. Ik huilde, ik huilde stil maar hard. Als goed terugdenk op mijn leven, dan was dit het keerpunt van alles. Hier begon de ellende. De vrijheid van mijn moeder zorgde voor de ellende in mijn leven. Ik hoorde Hans en mijn moeder smoezen. Ze stonden op en liepen naar de badkamer. Het licht ging aan en de badkamer deur ging dicht en op slot. Ik hoorde het bad zich vullen met water. Het duurde een tijd voordat het bad vol was maar ik hoorde dat ze verder gingen met waar ze gebleven waren. Ik stopte mijn vingers in mijn oren en huilde. Ik wou het niet horen, ik wou slapen en als ik wakker werd alles vergeten zijn. Helaas voor mij werkte het niet zo.

Dit artikel delen

Over de auteur