1. Mijn Goddelijke Komedie

Mijn Goddelijke Komedie

Neen, ik ga hier niet een gedicht in het Italiaans neerpennen over de Hel. En neen, ik ga hier ook niet mijn zeven geboden uitleggen... Die komen later pas. Ik begin bij het begin, en dat is de reden voor deze goddelijke naam. Er waren eens twee zeer machtige mannen, genaamd Julius Caesar - zelfbenoemd keizer van het Romeinse Keizerrijk - en Dirty Harry - wie kent hem niet, beetje zoals die Red Dead Redemption-reclame hiernaast. Deze twee heren werden echter op een gegeven moment uitgejoeld door het volk, en zoals elke leider weet is het volk macht, en wie geen volk heeft, heeft geen macht. God spelen voor dummies dus.

Anyways, ik zal eerst uitleggen hoe deze heren in het diskrediet kwamen bij het volk. Op een zonnige dag, de eerste dag in de maand van april, heerste de macht van de kikker. De enige dag dat elk stukje autoriteit ten schande wordt gebracht en chaos alom heerst. Enkel op de eerste van april, tough! De heren JC en DH waren soms alleen nogal sloom van begrip en eisten autoriteit, rust en orde. ´Het is toch geen Iganie hier´, zeiden ze in koor. Ondergetekende was ook een van de ordeverstoorders. Sterker nog, hij was de grootste verdediger van de Kikkeriaanse Orde die speciaal in het leven was geroepen voor die ene speciale dag. Maar toch accepteerden de machthebbers het niet dat een simpele timmerman - hij timmerde aan de weg - grappen maakten over kikkers en de macht negeerde. Over kikkers!

Toen kwam het moment dat Dhr. Caesar er niet meer tegenkon. Schande, zo sprak hij, schande om over schande te spreken, vulde Dhr. Harry aan. De mondelinge opstand werd groter en groter, het volk begon zich zelfs met de discussie te bemoeien. Hoe durfden de machthebbers zo om te gaan met de vrijheid van het volk, zelfs zij zouden beter moeten weten. Beide partijen waren over de rooie, niemand was zo neerbuigend om toe te geven. Daarop besloten Julius en Harry op de twee dag van april het volk een les te leren, een les die niemand ooit zou vergeten. Om twaalf uur precies, middenin de Memberrecensie-sectie - de plek die de vrijheid van het volk vertegenwoordigd - executeerden de machthebbers ordeverstoorder Ralph. Maar hij ging niet dood. Toen het machtige zwaard de simpele nek van Ralph raakte ontwaakte er een goddelijke kracht in het hart van de timmerman. Hij haalde uit, ontwapende de beul en executeerde hem zelf. In een flits waren de twee boosdoeners hem gesmeerd, bang voor een ass-whooping laagje op de slagroomtaart die de tweede van april was - geen idee waar dat op slaat, maar het kwam in me op, ja! Vanaf die dag is Ralph niet meer de timmerman die jullie kennen. Vanaf die dag was Ralph tot de hoogste hoogten getreden, hij was God geworden. God Ralph. Amen.

...

Oke, Julius C. en Dirty-Harry - twee members op IG - haalden naar mij uit en noemden mij - op een negatieve, maar toch complimenterende manier - God Ralph. Maar Jeroen heet nu ten minste wel Limoenlichtje. HA!

Dit artikel delen

Over de auteur