1. De toegankelijkste verkiezingen ooit

De toegankelijkste verkiezingen ooit

Politiek was voor mij jarenlang iets waar ik mij - uit voorzorg - niet in verdiepte. Terrein dat ik mezelf niet liet betreden, vooroordelen die dat soort gedachtes stimuleerden. Het onderwerp waar nu zowat heel Nederland over praat wordt saai en vooral ingewikkeld genoemd. Toch vreemd, dat nu bijna mijn hele school en ik fanatiek mee discussieren over wat er op tv-debatten wordt getoond. Komt het door de crisis, vele aandacht rond de PVV of misschien de hoop op een democratische overwinning die een revolutie ontketend?

Het begon meer als een grap. Misschien was het ook wel interessant doen: meepraten over politiek, link en rechts, bezuinigen of juist niet. Een Griekse jongen, enkele klasgenoten en ik begonnen te praten over de lastige situatie rond Griekenland, die de hele Europese economie in de houdgreep heeft. Hoe dat gesprek verder verliep is niet belangrijk. Wel wekte deze discussie interesse bij me op: het was wel duidelijk dat de volgende regering dingen flink anders moet gaan aanpakken.

Daarom vond ik mijzelf al vrij gauw terug op het progressieve (vernieuwende) pad. Ter bevestiging deden we met veel leeftijdsgenoten een paar stemwijzers en kwamen er keer op keer met name SP, PvdA en GroenLinks uit. Nou ja, bij mij dan. Er werd vanzelfsprekend ook veel PVV gevonden bij anderen, maar niet iedereen maakte de stemwijzer dan ook serieus. Nu hoor ik je denken: "Waarom zou een serieus stemmer volgens jou dan niet op de PVV kunnen stemmen?". Omdat de gemiddeld PVV-stemmer op de vraag of zijn nette Marokkaanse buren nou voor zoveel overlast zorgen, zou antwoorden: "Zij dan misschien niet, maar anderen van dat soort wel.". Ik snap dan ook niet waarom menig politici nog aandacht schenkt aan Wilders steeds maar doorratelende theoriëen over de Islam. Hij heeft een paar goede punten in zijn programma ja, maar telkens heeft hij zijn praatjes over de Islam nodig om zichzelf boven water te houden. En nu kun je zeggen dat zijn partij daar voornamelijk voor staat, maar het is gewoon niet te doen om één miljoen mensen weg te werken en te disrespecteren. Wilders is in mijn ogen dan ook de hype onder de simpele denkers.

Ook snap ik het vertrouwen van zoveel mensen in rechts niet. De partijen die bijna dertig jaar hebben geregeerd (CDA, VVD) hebben met name in de laatste jaren hun kansen wel gekregen. Nu wordt het wel eens tijd voor wat anders, geef anderen eens de kans. Laat de rommel niet opruimen door de veroorzakers, want dan wordt er opgeruimd om straks weer van vooraf aan te beginnen. Die individuele rechtse levensstijl gaat voor alleen maar meer ellende zorgen; het de-socialiseert mensen en veroorzaakt moordende concurrentie op de markten. Op korte termijn zal dat voor economische welvaart zorgen, maar men zal er alleen maar asocialer op worden. De rijken zegevieren en de armen worden vergeten: men leeft dan al helemaal niet meer volgens Nederlandse cultuur.

Samen is de enige manier om hieruit te komen en er dan zelfs beter voor te staan dan in de tijden voor de crisis. Dan heb ik het niet over dat eeuwige gelul over geld en eeuwige economische groei. Dan heb ik het over het goede gevoel dat je overhoudt nadat je je medemens hebt geholpen en een gelijke wereld voor iedereen creëert. Het gaat niet om steeds meer winst maken, men moet terug naar zijn roots: deze wereld hebben we immers samen opgebouwd.

Zo discussiëren wij dus zo'n beetje de hele schooldag lang!

Dit artikel delen

Over de auteur

Mad