1. De druppel pis

De druppel pis

Jawel dames en heren, het is weer eens zover. Naaistreken op school, en wie is de zak? Je voelt ‘m al aankomen: het is yours truly, Simon “Somin” van den Broek.

Het begon allemaal op een druilerige dinsdagmiddag, tijdens een ronduit vervelende les Duits. Achterin de klas met een oortje in Justice te luisteren, zat ik daar quasi-oplettend voor me uit te staren. Plotsklaps ging de deur achter me open en zei mijn teamleidster, rectrix of hoe je die zooi ook noemen wil, mevrouw Schuur: “Hai, is Simon hier? O, daar ben je. Kom de dadelijk in de pauze heel even naar me toe?”

Wat de fucking fuck heb ik nu weer gedaan? O, ’t zal wel vanwege dat klassenboek zijn waarin ik heb geschreven. Kak, strafcorvee. “Tuurlijk mevrouw, tuurlijk. Ik zal er zijn.”

“Mooi. En haal dat ding uit je oor.”

Damn.

De zoemer ging, en ik ook. Na mijn biggetjes opgegeten te hebben slofte ik naar het kamertje van schuur toe. Hell, ik was zo gaar als een banaan en nu moest ik ook nog gaan strafcorveeën vanwege de zin ‘Thom is een geile bok’ in het klassenboek. Met de moed der wanhoop klopte ik aan, toverde mijn meest charmante gezichtsuitdrukking tevoorschijn. “Hallo, mevrouw Schuur, u wilde me spreken?” Schiet op vette zeug, dan hebben we het gehad.

Ze pakte van achter haar tafel een blauw boek: het klassenboek van klas 3hC. Na kortstondig gebladerd te hebben had ze de juiste pagina te pakken. Een hele mooie pagina boordevol met huiswerk, namen van spijbelende dudes en luie dudettes die hun shit weer eens niet gemaakt hebben. Een mooie pagina. Met in koeienletters erop: ‘THOM IS EEN GEILE BOK’. “Heb jij dit geschreven, Simon?” zei ze vermoeid.

Ja, jij stomme koe. Miltank, ik kies jou! Ga achter leerlingen aan die zich in een melige bui enigszins infantiel gedragen! It’s super effective! “Ja, mevrouw, sorry. Het zal niet meer gebeuren.”

“Nee, inderdaad Simon. We gaan je schorsen.”

WAT. DE. FUCKING. FUCKING. FUCK. Je schorst me vanwege dit? “Mevrouw, u maakt een grapje zeker?”

“Nee. Met ingang van aanstaande donderdag ben je intern geschorst voor een dag.”

Juist ja. TEH FUCK. “Mevrouw, vindt u deze maatregel niet een kléín beetje overdreven? Ik bedoel, ik weet best dat ik het afgelopen jaar niet de meest ideale leerling ben geweest, maar dit doet iedereen.” Also known as: stomme hoer, schors me dan omdat ik een half jaar niet naar de les ben gekomen, in plaats van dit.

“Tja Simon, dit was de druppel die de emmer liet overlopen. Meld je donderdag om acht uur maar weer hier. We bellen vanavond je ouders nog.”

“Mevrouw, ik snap best dat jullie mijn gedrag zat zijn, maar pak me dan alstjeblieft voor een reden die er toe doet. Dit is gewoon een keiharde naaistreek, en dat weet u even goed als ik. De druppel die de emmer doet overlopen, mevrouw? Dat kan zijn, maar dit is een druppel pis.”

“Dat is zo Simon, dat is zo. Maar het is niettemin een druppel. En trouwens, had ik je niet gezegd dat ding uit je oor te halen?”

DAMN.

Inmiddels heb ik mijn straf er al weer opzitten. Ik heb een dan lang met het mooiste weer dat je je kan indenken in een muf hok gezeten met een stel belachelijk moeilijke wiskunde-opdrachten waar ik de ballen van snapte. Van acht tot vijf in een muf, muf hok terwijl de zon genadeloos naar binnen scheen en er om de beurt dudes en dudettes me vanaf een afstand bekeken en uitlachten. Af en toe mocht ik voor een frisse neus de tafels bij scheikunde schrobben of heel even naar buiten pauze houden. Thuis was de shitstorm natuurlijk helemaal compleet met mijn ouders die door het lint gingen met wat ik dit jaar wel allemaal niet misdaan had: spijbelen, matige punten (5,5 is voldoende for fuck’s sake) en veel te veel gamen. Het is nu op school zijn of thuis zijn, voor de rest mag er niks. En dat allemaal van een klein druppeltje pis, die me nu uiteindelijk zo hard in m’n kont neukt.

Kak.

Dit artikel delen

Over de auteur