1. The apocalypse

The apocalypse

Langzaam opende Sadist zijn ogen, hij zag zijn appartementen kamer. Het was er heel erg smerig: overal lagen er stukken kleding, etensresten op de grond en een vieze muffe geur bedwelmde zijn neusgaten. Het zag eruit alsof d'r nooit een stofzuiger door het huis was gehaald. De gordijnen waren dicht, maar door een kleine opening scheen d'r zonlicht binnen. Een heel zwakke straal, vreemd denkt Sadist. Hij stond langzaam op, maar had teveel hoofdpijn om overeind te blijven en bleef maar zitten. What the fuck happened, dacht hij. Het laatste wat hij zicht herinnerde was dat er gisternacht een achtervolging plaatsvond en het was zeer zeker geen droom. Hij werd achtervolgd, door wie of wat wist die niet meer. Maar hij wist wel dat het creepy as fuck was. Hij herinnert zich nog hoe er een vrouw had gegild en vervolgens alles zwart werd. Sadist had een vreemd gevoel, er klopte iets niet. Op z'n wekker stond dat het 8.15 uur was, maar dat kon niet. Er klonken geen geluiden van buitenaf, normaalgesproken zouden er nu automobilisten elkaar uitschelden om nog op tijd te kunnen komen voor hun werk. Dit keer was dat niet zo, ook de kinderen uit de straat lieten niet van zich horen. Terwijl Sadist om zich heen keek en nog meer probeerde te herinneren van gisteravond en zich tegelijk afvroeg wat er nu eigenlijk aan de hand was, verdween het laatste beetje zonlicht dat de kamer binnendrong. 'Klets, klets, klets', het begon te regenen! 'Wtf, hoe kan dat nou weer', zei Sadist en hij stond op. Hij schoof de bevlekte gordijnen opzij en gilde het uit. Overal groene smurrie, mensen die doodeng op de grond lagen, auto's die tegen elkaar aan waren gebotst, winkels die in brand stonden waarvan de vlammen hoog oplaaiden en fucking mutanten! Terwijl Sadist met een suffe blik voor zich uitstaarde begaven zijn benen het, hij plofte neer op de stoel naast hem. Terwijl hij probeerde te bedenken wat dit allemaal te betekenen had kwam d'r een blauwe Skoda aanscheuren. De mutanten die her en der ledematen van onschuldige burgers afrukten maakten gauw dat ze wegkwamen.

Aiii stapte uit, hij had een blauwe spijkerbroek aan, met een strakke onderhemd daarboven op waardoor zijn spieren extra goed zichtbaar waren. Hij had een M4A1 bij zich en schreeuwde naar Sadist: 'Snel, stap in! Het is de zombieapocalypse, we moeten hier weg NU!' Sadist twijfelde geen moment en pakte onderweg zijn Wii-mote ter bescherming. Vervolgens ging hij naar buiten en zag dat Aiii al een paar kogels op de mutanten aan het legen was. Kennelijk vonden die het niet fijn dat Sadist vertrok en probeerden het te verhinderen. Sadist sprintte naar de Skoda en stapte in. Aiii deed hetzelfde en gaf vervolgens plankgas. De weinige zombies die voor de auto stonden werden omver gereden en even later bleven de mutanten al ver achter hun.

''What the hell is d'r gaande?'' vroeg Sadist, maar Aiii gaf geen antwoord. Hij concentreerde zich op de weg en dacht kennelijk diep na. ''Nou?'' zei Sadist. Aiii keek hem heel even aan en vervolgens weer op de weg. ''Het is de fucking apocalypse dude, de zombies heersen!'' zei Aiii. ''Wat, maar hoe? Wanneer? Oww..-'' Aiii onderbreekte hem: ''Geen tijd voor uitleg, dat komt later wel. We moeten eerst Tidow en Marcel halen, anders zijn ze er geweest.'' Sadist wou nog meer vragen, maar hij zag de blik die Aiii hem toewierp en besloot het maar niet te doen. Hij leunde achterover, zuchtte en voelde aan zijn hoofd. Hij had een aspirientje nodig en opende de dashboard in de hoop er een te vinden. Maar in plaats daarvan zag die heel andere dingen, dingen die hij liever niet had gezien. Hij keek Aiii verontwaardigd aan en die zei vlug terwijl hij het kastje dichtklapte: ''Euhm..sorry. Ik had liever dat je dat niet zag, wat wou je hebben?'' Sadist antwoordde: '' Niets, laat maar'' en hij leunde weer achterover. Terwijl Aiii de gaspedaal extra intrapte.

Even later arriveerden ze bij Tidow, bij hem was de situatie veel erger. De zombies waren al binnengedrongen en er lagen veel meer lijken op straat. ''Holy shit, snel!'' schreeuwde Aiii en hij pakte zijn M4. Sadist veranderde met een druk op de knop zijn Wii-mote in een heuse zwaard. Toen ze binnenvielen zagen ze Tidow die het opnam tegen een stuk of zes zombies, met een big-ass zwaard. ''Yeah bitches, kom maar op!'' schreeuwde hij en zwaaide vervolgens wild met zijn zwaard. Waardoor hij een van de zombies onthoofdde, snel schoten Aiii en Sadist hem te hulp. Terwijl Aiii kogels leegpompte stak Sadist de zwaard -per ongeluk- in plekken waar er nooit zonlicht kwam. Binenn een mum van tijd waren de zombies in het huis verslagen en zaten de drie alweer in de auto. Weer gaf Aiii plankgas om een gevecht met de naderende meute te vermijden.

''Yeah!'' schreeuwde Tidow, ''dat was awesome of niet soms?''. Sadist zuchtte diep en Aiii keek nog steeds bezorgd. Tidow begon ook vragen te stellen zoals Sadist dat deed maar ook hem kapte Aiii af. ''Karel zit hierachter, de rest vertel ik later wel''. Tidow en Sadist keken elkaar verbaasd aan, terwijl Tidow dingen mompelde waar alleen een paar woorden goed verstaanbaar van waren zoals: Lost, te serieus en lomp begon Sadist zich af te vragen wie die vrouw nou gisteren was. Ze was mooi en hij had haar ontmoet in de trein. Dat wist ie nog wel, zou zij er allemaal mee te maken kunnen hebben?

Binnen tien minuten waren ze bij het huis van Marcel, maar er was iets veels vreemder gaande hier. Het stonk er nog erger dan bij hun eigen huizen en het leek alsof de zombies hier mee naar toe waren binnen gesleept. Nagelafdrukken op de deuren en het tapijt in de hal zag er verscheurd uit, dit was echt heel raar en angstwekkend. Voorzichtig opende Aiii de deur en fluisterde zachtjes 'Marcel?'. Geen antwoord, ze stapten verder naar binnen. Alleen het gekletter van de regen was hoorbaar en de daarbij horende bliksemslagen. Kamer na kamer controleerden ze of er iemand was, maar nee. Geen Marcel en geen zombies. ''Wacht, hij heeft een geheime kamer!'', zei Tidow. Hij liep naar de wandklok die merkwaardig de vorm had van een achterste van een vrouw. Midden in zat een gat, Tidow stopte er een biljet van één dollar tussen. Plotseling begonnen ze gegil te horen, terwijl de muur langzaam veranderde in een deur. Sadist trapte de deur in en zag daar Marcel, compleet naakt. Hij was de zombies aan het rapen! ''Welkom bij de rape-feest, dudes!'' schreeuwde hij van genot. De vrouwelijke zombies die er flink van langs kreeg had een vreemde bobbel in d'r bovenlijf. Ze konden al raden wat het was, maar geen een wou het zeggen of het erover hebben. Naast Marcel lagen nog drie vrouwen, die zo te zien hun beurt al hadden gehad. Ze lagen slap op de grond, bibberend en eentje kokhalsde zelf. Niemand wou Marcel storen en ze zeiden maar dat hij snel naar de auto moest komen als die klaar was, want als Marcel halverwege zou moeten ophouden... Terwijl ze alledrie terugliepen naar de auto -Marcel's gegil achterwege latende- begon Aiii alles uit te leggen.

To be continued...

Dit artikel delen

Over de auteur