1. Mens, erger je toch niet zo?!

Mens, erger je toch niet zo?!

Bloggen is niet iets voor easy-going, hippe, jonge vaders. Ten minste dat dacht ik altijd. Maar voor alles is een eerste keer, en dit is de eerste keer dat ik niet bij mijn principes blijf. Of de eerste keer dat ik een "blog" schrijf. Anyway, om het een beetje in mijn straatje te houden besluit ik deze blog toch op te dragen aan een "game". Het gezegde luidt niet voor niets "schoenmaker blijf bij je leest". Wat een "leest" is, weten helaas maar bar weinig mensen. Echter, waar het hier om gaat is het spel Mens Erger Je Niet. Dit blijkt een echte klassieker te zijn, een "must have", Players Choice... noem maar op. Het spel draait heel simpel eigenlijk maar om één ding, je tegenstander dwars zitten en hem of haar zijn geduld te laten verliezen. Als je tegenstander vervolgens compleet door het lint gaat en het speelbord van tafel smijt om vloekend in tranen uit te barsten, dan heb je gewonnen. Het spel heeft alleen een multiplayer modus, waaraan maximaal vier spelers kunnen deelnemen. Tijd voor een kijkje in de spreekwoordelijke, maar hier letterlijke, doos.

Mensen zijn in vele opzichten uniek en onderscheiden zich maar wat graag van andere levende wezens op de planeet Aarde. Eén van de meest intrigerende aspecten is het dwarszitten van soortgenoten. Geen enkel ander levend wezen houdt er zo van om zijn soortgenoten te pijnigen, irriteren, martelen en te vermoorden. Lang werd gedacht dat de mensheid zich zou beteren zodra "Het Internet" haar intrede op Aarde zou maken. Maar ook deze virtuele wereld in een wereld is het slachtoffer geworden van onderdrukking door en onderwerping aan ergeren. Het bijzondere aan ergeren is dat het zowel een actieve als passieve vorm heeft. Zo kun je iemand ergeren door hem of haar te onderwerpen aan één van eerder genoemde pijnlijke praktijken, maar je kunt je ook ergeren aan een ander. In het laatste geval is de persoon in kwestie het lijdend voorwerp, letterlijk...

Het spel Mens Erger Je Niet (MEJN) is traditioneel, in de fysieke wereld, een bordspel. De gameplay is in de introductie al aan bod gekomen en interessanter is eigenlijk de nieuwe versie van MEJN. Deze upgrade zorgt ervoor dat je het spel ook kunt spelen in de digitale wereld en het aantal spelers is ongelimiteerd, een MMO dus. Het spelbord is vervangen door een tekstvak, de dobbelstenen zijn veranderd in een "submit" of "opslaan" knop en de pionnen zijn vervangen door een toetsenbord. Door je toetsenbord slim te gebruiken kun je het tekstvak snel en gemakkelijk opvullen met tekens, deze tekens vormen tezamen een bericht. Dit bericht moet je zo snel mogelijk zien te plaatsen door op de "opslaan" knop te drukken. En dan is het wachten begonnen. Andere spelers komen langs jouw bericht en proberen hier een bepaalde betekenis uit te halen. Als de speler die het bericht geplaatst heeft de juiste vaardigheden heeft, dan zal hij of zij andere spelers het bloed onder de nagels vandaan halen. Dit resulteert dat zij hun toetsenbord pakken, een tekstvak openen en ook een bericht opstellen om dit te plaatsen.

Zo blijkt dat het spel zichzelf in stand houdt! Hoe geniaal is dat!!! Spelers proberen op deze manier andere spelers zich zo te laten ergeren dat deze zich hun toevlucht in een scheldkanonnade zoeken, of uit pure frustratie terugtrekken uit het spel. Op deze manier trekken bepaalde spelers alle aandacht naar zich toen. Deze spelers plaatsen de meeste berichten en maken het voor anderen onmogelijk om berichten te plaatsen. Bonuspunten zijn er te verdienen als spelers zich aan elkaar gaan ergeren, gebaseerd op jouw bericht. Het lijkt op het principe van Survival of the Strongest of "fittest" dat is eigenlijk een punt wat in het midden blijft liggen van het spel. MEJN is allesbehalve een RPG, RTS, puzzelgame of adventure. Het valt eigenlijk maar in één categorie te plaatsen RTP, Real-Time Psychological. Het psychologische aspect van het spel is zo precies uitgewerkt, dat het spel je hoe dan ook meesleept in zijn verslaving. Je blijft maar berichten plaatsen en reageren. Je kunt simpelweg niet stoppen. De ontwikkelaars van World of Warcraft schijnen dan ook zeer geïnteresseerd te zijn in de game-engine.

Ideaal aan het spel is dat het op elk platform, met elke systeemeisen, te draaien is. Alleen heb je een internetverbinding nodig, omdat het spel zich op het internet afspeelt. Maar dit is niet meer dan logisch. Overigens, als je het niet zo hebt met dat hele internet-gedoe, dan moet je dit spel zeker links laten liggen. Er gaan verhalen de ronde dat sommige spelers dit spel wel achttien uur per dag willen, kunnen... nee, moeten spelen. Zo verslavend kan het zijn. Persoonlijk steek ik niet zoveel tijd in dit spel, maar probeer ik me juist aan de titel van het spel te houden. Het niet ergeren aan je medespelers kan in vele opzichten bonuspunten opleveren, het enige probleem is dat deze bonuspunten niet ingeruild kunnen worden voor leuke gadgets of grotere tekstvakken. Misschien dat de DLC van MEJN hier verandering in brengt. Ik hoop het wel, want dit geeft een grotere beloning aan spelers die zich niet ergeren aan anderen, en bestraft de spelers die het ergeren van anderen tot het hoogste doel verheven hebben.

De enige conclusie die ik hier kan plaatsen is dat MEJN een daverend succes is. Het schijnt dat maar weinigen zich kunnen losmaken van de verslavende impact die het spel heeft. Het spel is erg toegankelijk, zelfs (Foute) Opa's en Oma's, Fransen, Britten en Swahilinezen kunnen het spel probleemloos spelen. Er moet nog wat gesleuteld worden aan het beloningssysteem, en ook zouden hier en daar de spelregels wat aangescherpt worden. Maar eigenlijk kan ik alleen maar zeggen dat dit spel een dikke 9 verdiend. Het kan altijd beter en misschien dat de eerste DLC daaraan bijdraagt. Maar hopelijk beseffen de spelers dat het juist dit spel is wat ons onderscheidt van andere (zoog)dieren. MEJN maakt ons superieur en dat is iets waar we van moeten genieten! Daarom zeg ik met trots: Mens, erger je toch niet zo!

Dit artikel delen

Over de auteur