1. Firstlook 2010: Hoofdstuk 3: Stelletje uitzuigers...

Firstlook 2010: Hoofdstuk 3: Stelletje uitzuigers...

Door tijdgebrek en drukte met school heeft het even geduurd, maar het derde en laatste hoofdstuk is nu werkelijk een feit. Mijn laatste ervaringen op de Firstlook 2010 zal ik met jullie delen en uiteraard zal ik mijn menig geven over wat ik heb gezien.

Hoofdstuk 3: Stelletje uitzuiger…

Een frisse neus, daar waren we ondertussen wel aan doe. Na een hele tijd staan, je begeven in een menigte en presentaties bijwonen heb je daar echt behoefte aan. Ook al loop je de hele dag, toch wil je ook even de benen strekken. Daarom besloten we iets te eten en te drinken. Hiervoor moesten we eerst ons contante geld laten inwisselen voor muntjes. Voor 10 euro kreeg je 5 muntjes… Ja inderdaad dat is 2 euro per muntje en als je je afvraagt, waarom ze dit zo gedaan hebben, nou dat kan ik je uitleggen. Een cola, patatje en frikadel kostten bij elkaar 5 muntjes, dat klinkt goedkoop en daar doen ze het voor. Als je het om gaat rekenen kom je gewoon uit op 10 euro, voor een cola een patatje en een frikadel… Belachelijk duur, het zou ook de enige keer zijn dat ik er iets kocht, de uitzuigers…

Het smaakte prima, niks te klagen, maar gewoon belachelijk duur. Mijn cola bewaarde ik voor binnen, als ik weer dorst zou krijgen, zonde om weer geld uit te geven aan nieuw drinken. Tijd om terug de menigte in te gaan om de tofste games te bekijken, want de middag zou veel beter worden dan de ochtend. We besloten maar meteen de koe bij de horens te vatten en in de rij te gaan staan voor Fable III. Dit zou meteen de langste rij worden waar we die dag in moesten staan. Het duurde bijna 2 uur, voordat we aan de beurt waren, maar je had gelukkig genoeg afleiding om je heen. Rechts van de rij stond namelijk een groot podium en daar werden afwisselend twee games gepresenteerd: Michael Jackson Experience en Just Dance 2. Belachelijk hoe dat eruit zag, serieus. Ze deden de meest moeilijke moves die helemaal niet door een Wii-mote geregistreerd konden worden. Toch leuk om naar te kijken, naar de mensen die dit toch geweldig lijken te vinden en helemaal uit hun dak gaan. Just Dance 2 was dan nog de beste, want daar werd er echt gedanst, terwijl ik mensen bij Michael Jackson alleen heb zien marcheren. Mijn excuses als ik mensen beledig wanneer ik zeg, dat ik me als gamer schaam dat mensen dit soort spellen spelen en zichzelf dan nog gamer durven te noemen.

Eenmaal aan de beurt voor Fable III ging dat rode doek eindelijk uit beeld. Ik had stiekem al om het hoekje staan gluren, maar niet onwijs veel meegekregen. Een vol grappige Belg deed het woord en begon enthousiast het spel uit te leggen. Hoe slecht Fable 2 wel niet was in vergelijking en hoe je hond nog steeds van de partij zal zijn. Een enorme indruk heeft dit spel op mij achtergelaten en er zijn zeker de nodige vernieuwingen doorgevoerd. De revolutie zelf spreekt me enorm aan, ook de koning zijn over een rijk lijkt me stoer. Toch vind ik het meeveranderende zwaard het coolste van allemaal. De keuzes die jij als speler maakt heeft effect op je uiterlijk, maar ook op je zwaard. Hoe dit precies werkt legde hij niet uit, dat blijft tot 29 oktober een mysterie. Achteraf kregen we van hun lekkere Boothbabe nog een T-shirt, die ik sindsdien koester als mijn eigen kind.

Na dit epische spel was het tijd om een mythe te checken. Jawel ik heb het over Duke Nukem Forever. Hij mag dan al 12 jaar in ontwikkeling zijn, meerdere malen bijna geannuleerd, maar enthousiast ben ik er altijd over gebleven. Duke is mijn held en ook na de demo is hij dat gebleven. Wederom een vrij lange rij en dit kwam mede door het beperkt aantal man dat tegelijk werd binnengelaten. Per groep van vijf, kreeg je 15 minuten om de demo te spelen. Dit lijkt lang als je wacht, maar is in een paar seconden voorbij zodra je met de game bezig bent. Na anderhalf uur gewacht te hebben was ik toch wel benieuwd of Duke Forever zijn verwachtingen waar kon maken. Na me goed genesteld te hebben en de koptelefoon opgezet, was het tijd om de waarheid te achterhalen. Ik kan je vertellen ik heb geen seconden spijt gehad van de tijd die ik heb moeten wachten, want deze game is fucking gaaf. Duke Nukem op zijn best, met oneliners, brute actie, gore, duistere humor en allerlei soorten aliens, zelfs een klein beetje zelfspot was aanwezig. Ik heb werkelijk waar genoten van iedere seconde en iedere raket die ik afvuurde op zo’n lelijke alien. Het is, zeker voor de fans, een feest van herkenning. Veel wapens, veel actie en nog meer aliens. Al moet ik toegeven dat ik maar één grote alien op mijn scherm heb gezien, de grotere aantallen is mij door een medewerker belooft. Ook hier kreeg ik een T-shirt achteraf, waar een mens wel niet blij van kan worden.

Om de dag af te sluiten heb ik Tom weer opgezocht om de Assassins Creed: Brotherhood multiplayer uit te proberen. Hier hoefde we slechts een paar minuten op te wachten en ook hier was ik weer zeer onder de indruk. Je bevind je met allemaal verschillende personages in een stad, je moet elkaar vermoorden, maar je mag geen burgers doden. Als je het goed doet lijk je op een burger en spot je de andere spelers in de massa. Soms rennen ze namelijk of klimmen een muur op, dan is het tijd om toe te slaan. Leuk om te doen zeker weten, alleen jammer dat Tom eerste werd en ik tweede. Ach, er kan er maar één de beste zijn toch? En niet doorvertellen, maar… ik heb hem laten winnen ^^. Op weg naar de uitgang werden we toch nog verleid door Donkey Kong Country Returns. Hierin faalde Tom behoorlijk en hij heeft nota bene een Wii thuis, en ik als Wii noob had geen enkel probleem met het level waarin hij maar bleef sterven. Om een lang verhaal kort te houden, ik was beter en deze nieuwe Donkey Kong game gaat succesvol terug naar zijn roots. Ouderwetse gameplay, met een paar toevoegingen in een nieuw jasje. Hierna zijn we echt naar huis te gaan en de zon ging zelfs al een beetje onder. Half 7 eindigde dit avontuur voor mij, al zou ik pas om half 12 thuis zijn. Lang leve het openbaar vervoer met zijn slechte aansluitingen en vertragingen. Ik heb werkelijk waar 4 uur moeten reizen om thuis te komen… Toch was het dit ook waard, want hoewel de ochtend een beetje matig was, heeft de middag alles goed gemaakt. De Firstlook vond ik fantastisch en volgend jaar ben ik er zeker weer bij.

Dit artikel delen

Over de auteur