1. IGF Chronicles: City of the Damned 4

IGF Chronicles: City of the Damned 4

Vijf minuten nadat Tidow en Dariee ontsnapten aan Utrecht Centraal…

In een menigte van zombies die ruzieen om stukjes mens, klinken er hier en daar angstige kreten. Sommigen beproefden hun geluk, maar jammer genoeg hebben velen het onderspit moeten delven. Ondanks deze nare constatering, klinkt er de duistere zee van ondoden wat schoten en... gevloek. ‘Fucking zombie, sterf met een gezwel aan je reet’ uit de zombie massa komt opeens een moe gestreden Sadist, die onder het bloed en ingewanden zit. Zijn ademhaling is zwaar en kijkt met grote angst achter zich. De zombies hebben hem gezien en hebben hun zinnen gezet op deze menselijke traktatie. Sadist lacht nogal nerveus en zegt: ‘Waarom zei ik dat nou van een gezwel, ze zijn al dood’. Hij krabbelt overeind en grijpt naar zijn shotgun en is klaar om de ondoden te voorzien van wat kogelvergiftiging, totdat hij een harde “dude, hierheen man!” hoort. Hij kijkt naar rechts en warempel, het is 7threst!

Sadist sprint naar de toegetakelde mede survivor en kijkt hem met verbazing aan: ‘Gast hoe heb je dat gered met die ene hand van je?’ 7threst grijnst en antwoordt in de trant van een ‘Surprise Nigel de Jong Kung-Fu kick, maar hij heeft dan geen idee wie die Nigel is’ Een lichte grijnst komt ook op het gezicht van Sadist te staan, om vervolgens een meer serieuze houding aan te nemen. ‘Dude, zombies die ons omsingelen, onze dood zit er aan te komen. Of onze ondood zeg maar’ 7threst kijkt rond en wijst een richting op die niet erg voor de hand ligt. ‘Wat de stad weer in? Dat is suicide man’ weet Sadist verbolgen te melden. 7threst kijkt met grote angst achter zich en beargumenteert: ‘Als we die route nemen, kunnen we het nog redden om via een kleine omweg Utrecht te verlaten. Ben ik 90% zeker van.’ De twee kijken achterom en zien een hongerige zombie menigte op hen afkomen. Beiden geven hetzelfde antwoord: ‘het is dat proberen of doodgaan’. De twee zetten het op het rennen en weten hier en daar wat zombies op een best elegante wijze te ontwijken.

Wanneer ze de trap bereiken, blijken een aantal ondoden hun pad te blokkeren. In een vrij impulsieve actie neemt 7threst plaats op de gladde sectie tussen de twee trappen en glijdt a la een glijbaan naar beneden. Zelfs de zombies lijken enigszins verbaast door deze actie. Het zorgt er overigens wel voor dat hij met een harde landing tegen een stel vuilnisbakken aanrolt, om vervolgens weer direct overeind te komen. ‘Dude, nu jij!’ schreeuwt hij richting Sadist. ‘No shit’ mompelt Sadist in zich zelf, maar in zijn afdaling komt de achterhoeker een zombie tegen die probeert om hem op te vangen. De ondode klimt en struikelt over de trap, om zo op de gladde tussensectie te geraken. Sadist laat een nogal vreemde gil horen en steekt zijn rechtervoet uit. Met heel veel mazzel weet hij met deze glijdende super kick de nek van de zombie te breken, om vervolgens door de impact afgeremd te worden. Zonder te vallen bereikt hij het einde en een vreemdsoortige grijns siert dan ook zijn gezicht. 7threst schudt met zijn hoofd en kijkt daarna verschrikt om aangezien een nogal hongerige zombie een hap uit zijn schouder wil nemen. Sadist richt zijn shotgun om de zombie en schiet hem dwars door zijn harses. 7threst lijkt even te verstijven, maar pakt daarna een bloederige knuppel op die enkele meters verderop ligt. ‘Tijd om ammunitie te besparen man, pak iets makkelijk te gebruiken om zo schedels te breken’. Sadist kijkt nogal paniekerig rond en ziet een koevoet liggen. Hij pakt het op en begint te rennen.

De tocht door het centrum is vreselijk te noemen. Overal liggen aangevreten lijken, beginnen zombies de twee overlevenden op te merken en zien ze hier en daar overlevenden die vechten voor wat ze waard zijn, soms met verschrikkelijke resultaten. Zowel 7threst als Sadist willen deze mensen helpen, maar zien in dat ze hen niet kunnen helpen. De meesten worden binnen minuten overmeesterd en worden gereduceerd tot smakelijke rauwe hapjes. 7threst en Sadist sluiten hun ogen en blijven zigzaggend door het centrum van Utrecht sprinten. Na een kleine tocht van ongeveer tien minuten nemen beiden een adempauze. 7threst zakt op de grond en kijkt omhoog. Een blauwe lucht wordt vervuild door zwarte rook en de geur van dood. Sadist hijgt en begint met een zin die onverstaanbaar eruit komt. ´Dude, langzaam kom je er ook wel´ adviseert de gewonde IGF survivor met een angstige blik op zijn gezegd. ´Okay, wacht effe’ gebaart Sadist met beide handen. Het hijgen is voorbij en Sadist heeft inmiddels een duistere grijns op zijn gezicht: ‘ooit gedacht dat er ooit echt een zombie apocalypse zou komen?’ vraagt hij met een rare giechelende toon in zijn stem. 7threst kijkt hem zorgelijk aan en vraagt voorzichtig: ‘Uh, dit is toch geen strikvraag? Je hebt mijn hand er al afgehakt, ik wil voor de rest stiekem wel heel blijven graag.’ Sadist gebaart met zijn rechterhand een soort stopteken en begint een beetje te lachen: ‘Nee gozer, het zit zo: ik moet er alles aan doen om nu een beetje geestelijk in orde te blijven en mijn oplossing daarvoor is om over de huidige situatie te lachen. Sorry dat ik je laat schrikken, maar tijdens de paar dagen bij Tidow heb ik de vraag nooit gesteld. Daar dacht ik pas nu aan.’ 7threst laat een nerveus lachje los, om vervolgens een welgemeende glimlachje te tonen: ‘waarom kom je daar nu mee? You crazy basterd, alsof je nu op een antwoord zit te wachten?’ Hij begint harder te lachen en Sadist begint mee te doen. De twee moeten beiden een traantje wegmoffelen, omdat ze in dagen niet meer zo gelachen hebben. Het voelt alsof hun lachspieren veel te stijf zijn na zoveel narigheid.

7threst zijn gelach stopt opeens en gilt: ‘Laat je op de grond vallen, NU!’ Sadist doet wat hem gevraagd wordt en 7threst weet met een behoorlijke knal van zijn knuppel een zombie te vloeren. Sadist kijkt met grote ogen achter zich en ziet ondode langzaam de dode zijn hoofd optillen, die het nu moet doen met één oogbal. 7threst klap sloeg de zombie’s andere oog te ver in zijn schedel. De twee staan op en zien dat steeds meer zombies verzamelen zich om hun positie. De twee slaan doodsangsten uit, totdat een bekende stem roept: ‘Shit be flamin’ hot!’ Een molotov spat uiteen en weet drie zombies met vuur te bedekken. De kreunen van de zombies zijn ondragelijk, maar zowel Sadist en 7threst hebben meer oog voor diegene die het heeft gegooid. Het is niemand minder Vlaflip, die bijgestaan wordt door Trotsert. ‘Sonuffabitch’ mompelt Sadist en Trotsert gebaart haastig om naar hen toe te komen. 7threst rent als een malle richting de twee firestarters, gevolgd door een verraste Sadist.

Ze volgen Vlaflip en Trotsert naar een zijstraatje, waar Chiz met een shotgun klaarstaat om ze dekking te geven: ‘Ga weg, dat is vet!’ roept ze wanneer ze de vier aan ziet komen en ook zij gebaart dat ze snel naar binnen moeten. Nadat de vier een nogal louche bar binnenstormen, sluit Chiz de deur en beginnen de rest naar materialen te zoeken om de deur te barricaderen. Nadat ze genoeg rommel voor de deur hadden gegooid, begonnen de vier bazen uit te rusten, maar ondanks de voorlopige veiligheid, waren ze nog steeds bang voor de monsters de boel onveilig maken. Trotsert kijkt vrolijk naar Sadist en 7threst en begint enthousiast: ‘Ik kan niet geloven dat jullie nog leven, we zijn fucking opgelucht! We dachten dat we de enige waren!’ Vlaflip duikt achter de verlaten bar en pakt daar enkele flessen bier en geeft ieder een fles. Sadist kijkt nogal smerig naar de flessen en vraagt: ‘Fucking Heineken, is er geen ander merk?’ Vlaflip kijkt met een scheve grijns hem aan en geeft als antwoord: ‘Ach, in een zombie apocalypse kun je moeilijk wensen hebben’. 7threst slaat het flesje achterover en zowel Chiz en Trotsert beginnen er zachtjes aan te lurken. Na een aantal minuten van stilte komt 7threst met de grote vraag. ‘Dus, gaan we nog proberen om aan deze shit te ontsnappen?’

Chiz kijkt hem met grote ogen aan, om vervolgens enigszins bedroefd te kijken. ‘Ik geloof dat we geen kans maken eigenlijk’ zegt ze. ‘We kwamen met veel moeite en zonder gebeten te worden weg, om uiteindelijk hier te stranden. Er zullen alleen meer ondoden erbij komen. Om eerlijk te zijn, ik sterf liever een vurige maar vrolijke dronken dood dan dat ik naar buiten ren en riskeer om als een rottend lijk een vurige dood te sterven.’ Het was even stil, maar die stilte lijkt behoorlijk lang. Er klonk een naar hoestje van Vlaflip. Uiteindelijk doorbreekt Trotsert de stilte: ‘Maar Chiz, ik wil liever niet dood eigenlijk. We kunnen toch altijd wat proberen?’ Chiz haar gezicht spreekt boekdelen: het is duidelijk dat ze een sarcastische opmerking wil maken, maar neemt toch maar een slok bier. Vlaflip kijkt van links naar rechts en vreest een kleine ruzie tussen de twee. ‘Sorry, maar ik heb er inmiddels vrede mee gesloten dat we hier gaan sterven. Ik wil geen valse hoop meer.’ Trotsert staat op en heeft een vuurrood gezicht; hij is het niet eens met haar en bereidt zich voor op een betoog, maar zijn gedachten dwalen af omdat hij vanuit zijn ooghoeken 7threst en Sadist vreemd kijken naar een kast achter de bar.

‘Ik ben serieus, er zit hier iets van tocht’ wijst Sadist richting de kast. ‘Ik voel niks man, je ziet spoken man’ klopt 7threst op zijn schouder. ‘Na zombies zijn spoken geen verrassing meer’ antwoordt Sadist in een vrij serieuze toon. Hij begint langzaam de kast te onderzoeken en de andere vier staan achter hem in verwondering te bekijken. “uhh, hoeveel bier heb je al op Sadist?’ vraagt Vlaflip. ‘Oh shut up’ reageert een vrij geïrriteerde Sadist en begint in zichzelf te mompelen. De anderen kijken elkaar vragend aan. Chiz loopt naar hem toe en vraagt of hij naar iets op zoek is. ‘Duh, de bron van de tocht’ antwoordt Sadist. Hij vervolgt: ‘Ik zeg het je, deze kast heeft iets vreemds in zich en ik ga er ac-’ maar voordat hij zijn zin kan afmaken, draait de kast opeens open en valt een zombie op hem. De ondode lijkt in eerste instatie verrast door deze in de schoot geworpen snack en probeert van hem te smikkelen. Sadist weet met veel moeite zijn eerste bijt aanval te ontwijken en schreeuwt ‘FUCK HAAL HET WEG!!!’ Vlaflip aarzelt geen moment en met een formidabele trap weet hij de zombie hoofd er af te trappen. Sadist gooit het onthoofde lijk van zich af en begint te kokhalsen. ‘Rustig dude, rustig.’ Trotsert kalmeer Sadist, terwijl de andere drie de duistere gang inkijken die de kast heeft onthuld. Terwijl 7threst naar beneden kijkt en een stap zet, gaan er lichten aan die het duister verlichten. Waar de trap naartoe leidt? Geen idee.

7threst kijkt met een grijns achterom: ‘Nou Chizzurt, get your hopes up’.

To be continued...

Dit artikel delen

Over de auteur