1. History of Bullfrog Part 2

History of Bullfrog Part 2

Twee jaar later (1993) werd Syndicate op de markt gebracht en werd op voorhand al bestempeld als een erg bloederige game. Dat was overigens niet een al te grote verrassing aangezien je in deze game deel uitmaakte van een heuse criminele organisatie die zich met talloze lugubere zaakjes bezighield. Je kreeg hierbij de beschikking over een team van cyborg die je verscheidene opdrachten kon laten uitvoeren. Dit kon gaan van het vermoorden van een belangrijk persoon bij een vijandige organisatie, tot het redden van één van je bondgenoten. Hiervoor had je een uitgebreid arsenaal aan wapens voor handen die je kans op slagen aanzienlijk liet toenemen. Enkele voorbeelden waren de Uzi, vlammenwerpers, lasers en nog dergelijke wapens. Door de overweldigende aanwezigheid van geweld in de game werd Syndicate vrij kritisch onthaald door de recensenten, maar wist alsnog meer dan behoorlijk te verkopen.

In 1994 was het de beurt aan Magic Carpet die voor die tijd beschouwd werd als innovatief op zowel grafisch als gameplaytechnisch vlak. In deze game speelde je een jonge tovenaar die een zware taak onvrijwillig met zich meedroeg. Hij moest immers de wereld die in staat van oorlog verkeerde redden van losgeslagen tovenaars die gebruik maakten van ‘mana’ om monsters op te roepen en allesvernietigende spreuken aan te wenden. Dat laatste probeerde ook je leerraar, maar liep anders uit dan verwacht. De spreuk had namelijk niet het geweeste effect en verdeelde de wereld nog meer. Het was dus aan jou om alle vijandige tovenaars uit te schakelen. Het verhaal werd overigens verteld aan de hand van cutscenes waarbij men gebruik maakte van een boek waarvan elke bladzijde die je vorderde je weer wat dichter naar het einde toebracht. De gameplay bestond trouwens uit een vrij simpel maar erg verslavend concept dat bestond uit het bouwen van een kasteel, mana verzamelen en vervolgens vijandige monsters en tovenaars verslaan. Natuurlijk deden je vijanden net hetzelfde en moest je jezelf verdedigen. Na een 50tal missies had je het einde van de game bereikt en kon je terugblikken op een werkelijke unieke ervaring.

Ook in datzelfde jaar kwam het befaamde ‘Theme Park’ uit en is tot op de dag van vandaag nog altijd een erg gewaardeerde game. Hierin kreeg je de volledige controle over een pretpark dat je naar eigen smaak kon inrichten en natuurlijk ook managen. Klinkt simpel, maar het tevreden houden van je klanten bleek net even wat moeilijker te zijn. Zei stelden immers eisen aan je pretpark en als deze niet goed onderhouden was of onderbemand, dan zou je al snel geld verliezen. Theme Park draaide nu eenmaal om het vergaren van genoeg geld door een succesvol pretpark te runnen om zo een nieuw stuk grond te kunnen kopen en te vorderen in de game. Op die manier speelde je ook nieuwe attracties en dergelijke vrij. Een paar van deze attracties waren: een reuzenrad, boomhut, springkasteel en natuurlijk een rollercoaster. De game verscheen op meerdere consoles en was wereldwijd een enorm succes. Het is dan ook niet verwonderlijk dat men een remake gemaakt heeft voor de Nintendo DS, die overigens gebaseerd was op de originele PC-versie, om zo ook de hedendaagse gamers mee te laten genieten van deze klassieker.

In 1994 verscheen ook een uitbreiding op Syndicate genaamd Syndicate: American Revolt. Om deze uitbreiding te kunnen spelen had je echter wel het origineel nodig, maar als je aan deze eis voldeed zat je wel gebeiteld voor ettelijke uren extra speelplezier. De uitbreiding bevatte namelijk maarliefst 21 extra missies voor de singleplayer en tien missies voor de multiplayer. Daarnaast werden ook nog eens drie nieuwe wapens geïntroduceerd en dit alles zorgde ervoor dat de gamers maar wat graag American Revolt aanschaften. Ook Tube verscheen dat jaar nog maar is één van de minst bekende games die Bullfrog ooit gemaakt heeft. Dit is echter niet vreemd want de game was eerder bedoeld als test voor een nieuwe werknemer dan een daadwerkelijke game. Bullfrog heeft Tube dan ook niet betalend op de markt gebracht, maar men kon de game gratis spelen.

In 1995 gebeurde dan wat velen zien als de ondergang van Bullfrog. Ze fuseerden namelijk met Electronic Arts die door deze samenwerking haar positie wereldwijd probeerde te versterken. Dit leek in het begin ook aardig te gaan lukken. Hi-Octane en Magic Carpet 2 verschenen immers dat jaar. Hi-Octane was een soort racegame waar je gebruik kon maken van een aantal wapens. Je moest je hoovercraft verdedigen tegen je vijanden die je maar wat graag met een raket of andere wapens uit de lucht wilden schieten. De keuze van je voertuig was trouwens van groot belang, want elk had zijn positieve en negatieve eigenschappen. De game verkocht echter niet zo goed en dat kwam mede doordat het veel gelijkenissen vertoonde met het eerder uitgekomen Wipeout van ontwikkelaar Psygnosis. De game, die overigens op de PC, de Saturn en de Playstation verscheen, werd dan ook genadeloos de grond ingeboord door menig recensent.

Magic Carpet 2: The Netherworlds moest dan ook alles goedmaken. Tijdens de ontwikkeling hield men dan ook rekening met de feedback van de gamers. Men bleef echter wel trouw aan het originele concept waarin het de bedoeling was een kasteel te bouwen, mana te verzamelen en vervolgens vijandige monsters en tovenaars te verslaan. Ze konden natuurlijk moeilijk een bijna identieke sequel uitbrengen, dus voegde men enkele vernieuwingen toe. Zo introduceerde men enkele levels die zich ’s nachts afspeelden alsook levels die zich onder de grond afspeelden. Op deze manier wist men één van de klachten in verband met het origineel op te lossen. Magic Carpet (1) werd immers als te repetitief ervaren en door het toevoegen van geheime levels, twintig nieuwe monsters en mid-game saves werd dit probleem definitief van de kaart geveegd. De game werd alleen uitgegeven op de PC en werd een daverend succes.

To be continued…

Dit artikel delen

Over de auteur