1. Mijn medisch dossier uit totale verveling.

Mijn medisch dossier uit totale verveling.

Omdat ik me echt enorm verveel en niet kan slapen *sigh*, hier even een logje over mijn abbonement bij het ziekenhuis in het algemeen.

Begon allemaal als kleine vrolijke jonge snuiter van 3 jaar.

Heerlijk aan de eettafel ontbijten met mijn familie, ik had me toch een zin in een lekker bammetje met kaas, dus ik denk ; '' Ik ga maar is kaasschaven, want hoe komt die kaas anders op mijn broodje ;[ ''.

Slechte zet, na een paar plakjes met succes van het stuk kaas afgeschaafd te hebben slaat het noodlot toe ; Ik schaaf een deel van mijn bovenste kootje van mijn rechter pink eraf, nouja, eraf, volgens mijn moedertje hing het nog net aan de rest van mijn vinger. Wat volgde, 2 weken lang elke dag bij de huisarts met mijn vingertje en uiteindelijk is het helemaal goed gegroeid.

Een paar jaar later als een iets minder kleine maar nog net zo vrolijke jonge snuiter, maar nu van een jaar of 7 sloeg het noodlot weer toe. Na een leuk dagje op de basisschool kwam ik thuis en ging eventjes binnen voetballen ( in de woonkamer ) met mijn broer. Uiteindelijk viel ik en kwam ik verkeerd neer, en heb mijn linker pink gebroken. In een spalkje aan mijn ringvinger en hopen dat alles goed groeit.

Nog net geen jaar later, inmiddels al wel een vrolijke jonge snuiter van 8 jaar brak ik mijn rechter pink, alweer met voetbal, maar toen met keepen op het trapveldje dicht bij huis. Weer een spalkje en hopen dat het goed groeit, wat het in principe wel heeft gedaan ook al zit er wel een soort van bocht in mijn vinger.

Na een 2 jaar zonder enige ziekenhuis bezoeken ging het weer is fout, wat bleek, is het begin van een langdurige cyclus van ziekenhuis bezoekjes.

Tijdens een middagje skeeleren met wat ''vriendjes'', nee geen meneertjes van een kinderopvang of de kerk ( no offence. ), viel ik verkeerd en ving de klap op met mijn rechterarm en toen zat er een scheurtje in mijn ellepijp. Leuk gekleurd gips ding om mijn arm na een week spalk, natuurlijk maakte ik helemaal de blits op school, want iedereen wilde op mijn gips schrijven ( little pimp in the making ).

Paar jaar later ( 13 levensjaar ), ging ik stoer samen met mijn broer skateboarden, na een middagje ervoor de hele tijd geoefend te hebben op een ollie, je leest het goed, een ollie!

Na een tijdje voelde ik me steeds zekerder totdat ik toch wel wat harder ging skaten, en toen gebeurde het onvermijdelijke, ik viel. Weer een breukje in mijn pols, maar dan aan de andere kant, zelfde verhaal, spalkje ---> gips.

Nadat ik een paar maanden uit het gips was ging het weer fout. Verrekte enkelbanden met hier en daar een klein scheurtje. Allemaal gebeurd op de trampoline, overenthousiast springen en uiteindelijk klap je met je enkel dubbel op de trampoline. Na een dikke 2 maanden op krukken gelopen te hebben, kwam het allemaal weer goed.

Maar mij kennende moest het weer fout gaan, toen ik 14 was ging ik voetballen op een familiedag met wat neefjes. Ik heel stoer een corner gaan nemen, leg de bal lekker neer a la de eerste de beste profvoetballer. Ik gooi mijn been naar achter, probeer de bal te raken, maar nee, ik raak een stuk staal wat verankerd in de grond zit. Conclusie na een pa röntgen foto's, gebroken middenvoetsbeentje, alweer een goede 2 maanden op krukken.

Nee, dit was nog niet het einde van mijn ziekenhuis dossier, more to come!

Verrekte kniebanden, veroorzaakt door een klein ongelukje met de glijbaan bij het zwembad in de achtertuin. Weer op krukken, tegen die tijd toch wel behoorlijk goed geworden met die dingen.

Nu het voorlopig en hopelijk laatste onderdeel van mijn ziekenhuis dagboek.

Ongeveer midden september van dit jaar ( 2010 ) kreeg ik opeens heel erg steek in mijn borst/schouder, voelde als een soort van verkramping. Werd uiteindelijk echt ondragelijk dus maar na de huisartsenpost gegaan ( 9 uur 's avonds ). Volgens de dokter daar was het niks, waarschijnlijk een verschijnsel van een griepje. Een paar dagen later ontdekte ik aparte bulten op mijn rechter en linker onderbeen, toen maar naar de ''echte'' huisarts gegaan. Die vertrouwde het niet en stuurde mij door naar de Kinderarts ( 16 jaar, grensgeval ) van het ziekenhuis. Na een dag van 11 uur 's ochtends tot 5 uur 's middags, werd er besloten dat ik maar moest overnachten, voorlopige diagnose ; Trombose benen met mogelijke Longembolie. Na een volgende dag vol met allemaal scans in allemaal mooie Philips apparaten, kwam het verdict dat ik sowieso geen longembolie had maar wel de trombose benen. Ik mocht naar huis na 1 nacht, gelukkig. Verder liep ik uiteindelijk bij de dermatoloog ( voor de trombose ), longarts, cardioloog en de kinderarts.

Na een volgende week met ook meerdere scans van o.a. de cardioloog werd er geconstateerd dat ik een ontstoken hartzakje had/heb en nog steeds die trombose benen. Voor die trombose benen moet ik nu dagelijks medicijnen spuiten en verlepte speciale kousen dragen om mijn benen. Verder lopen er nog meerdere bloedonderzoeken om de oorzaak van de trombose te ontdekken.

Dit was het einde van mijn 1e logje, er staan vast wel grammaticale fouten in en verkeerde interpunctie, wanneer je dat ziet, comment en ik zal t veranderen.

Dit artikel delen

Over de auteur