1. Waarom Mass Effect 2 geen goede sequel is

Waarom Mass Effect 2 geen goede sequel is

!!!!!!!!!!Let op! Deze blog bevat spoilers van Mass Effect 1 en 2!!!!!!!!!!

Mass Effect 2 is voor mij een van de meest teleurstellende games van 2010. Dat wil niet zeggen dat ik het geen goede game vind! Zeker in vergelijking met andere genregenoten is het gewoon een topper. Ik vind echter wel dat Mass Effect 2 op enkele vlakken tekort schiet als sequel. In deze blog zal ik dit proberen uit te leggen.

Voordat ik dit ga doen, moeten we onszelf natuurlijk de volgende vraag stellen: wat is een goede sequel? Volgens Wikipedia:

"A sequel is a work in literature, film, or other media that portrays events set in the same fictional universe as a previous work, usually chronologically following the events of that work.

In many cases, the sequel continues elements of the original story, often with the same characters and settings. A sequel can lead to a series, in which key elements appear in a number of stories."

Als voorbeeld van een goede sequel zal ik The Lord of the Rings: The Two Towers gebruiken. Deze vergelijking zal ik in deze blog vaker gaan gebruiken.

Grofweg is Mass Effect 2 géén goede sequel omdat het eerder een spin-off is dan een direct vervolg op Mass Effect 1. De belangrijkste personages in Mass Effect 1 zijn: Liara, Ashley, Kaidan, Wrex, Garrus en Tali. In Mass Effect 2 blijven er hier maar twee van over: Garrus en Tali. De andere vier characters hebben cameos. De cameos van Ashley/Kaidan zijn zeer minimaal en heel zwak, de gebeurtenissen op Horizon komen zeer ongeloofwaardig over. Hetzelfde geldt voor de cameo van Liara. De Shadowbroker DLC biedt verbetering maar deze DLC verscheen pas enkele maanden na de release van Mass Effect 2. Dit wist ik dus nog niet tijdens de eerste paar keer dat ik dit spel doorspeelde. De cameo van Wrex is al iets beter, omdat hij echt een goede reden heeft om niet met je mee te gaan en ook aardig wat dialogen heeft, maar ook dit blijft jammer.

Kortom: 4 van de 6 personages uit Mass Effect 1 spelen een zeer minimale rol in Mass Effect 2. Waarom? Dat 1 of hooguit 2 personages niet meer met je meegaan of doodgaan kan ik nog begrijpen (Boromir in Lord of the Rings) maar 4 van de 6, oftewel ruim 66%, is gewoon echt teveel! Hiermee zorg je er al voor dat 66% van je fanbase van deel één zijn of haar favoriete personage niet terugziet in deel 2.

Er is echter meer. Wat ik veel tegenkom, ook in reacties hier op Insidegamer.nl, is dat "Mass Effect 2 deel 1 verbeterd op vrijwel elk vlak". Hiermee ga je gewoon voorbij aan de feiten, namelijk dat Mass Effect 2 niet alleen verbeterd, maar ook heel veel gewoon uit de serie gesloopt heeft. Kritiekpunten uit Mass Effect 1 zijn gewoon weggehaald in plaats van dat Bioware de moeite op zich heeft genomen ze te verbeteren. Bijna alles wat Mass Effect 1 nog tot een RPG maakte is weg. Je inventory is weg, je hebt nog niet eens een kwart van het aantal skills dat je in Mass Effect 1 had, er zijn heel wat minder items, granaten zijn weg, omnitools en biotic amps zijn verdwenen, wapen upgrades zijn nergens te bekennen, ammo types zijn versimpeld en is een skill geworden, de inventory van je squad members is weg (en dus het customizen van je squad members).... je krijgt geen XP meer voor het doden van vijanden, je hoeft niks meer te 'looten'....

Het enige dat er nog voor zorgt dat Mass Effect 2 een RPG genoemd mag worden zijn de dialogen en de minieme hoeveelheid aan skills en levels. Wat dat betreft is ME2 de meest 'light RPG' die ik ooit heb gezien.

Wat ook verdwenen is, is het verkennen van de ruimte. Sommigen vonden de Mako missies in ME1 niet interessant en de planeten saai. In plaats van dat Bioware in ME2 de Mako controls verbeterd en de planeten gevarieerder maakt, wordt dit gewoon uit de game gesloopt. Zelf waren de Mako missies een van mijn favoriete onderdelen van Mass Effect 1. Het gevoel de ruimte te verkennen, het prachtige zicht op het heelal om je heen met de verschillende sterrenstelsels en planeten... zoiets had ik nog nooit beleefd.

Het wachten in een airlock (als je de Normandy in of uit gaat) of lift, met bijbehorende conversaties tussen je squadleden, is ook verdwenen. In plaats daarvan krijgen we weer ouderwetse laadschermen, die voor mij de inlevingsfactor drastisch verlagen. In vergelijking met ME1 zijn locaties in ME2 heel lineair en klein. Vergelijk de Citadel uit beide games maar eens! Als gevolg hiervan wordt ME2 voor mij een game waarin je door een lange gang loopt en af en toe teleporteert naar het volgende level.

Nu wil ik hier niet beweren dat Mass Effect 1 perfect was. Sterker nog, Mass Effect 2 heeft voor mij meer replay value dan Mass Effect 1. De missies op Noveria, Feros en Virmire vond ik na twee playthroughs snel saai worden en ik heb dus nog maar weinig behoefte om Mass Effect 1 opnieuw te spelen. De ervaring van mijn eerste playthrough van Mass Effect 1 was echter wel vele malen beter dan die van Mass Effect 2.

Er zijn tientallen dingen aan Mass Effect 2 die mij opvielen tijdens mijn drie playthroughs. Die kan ik hier wel allemaal gaan opschrijven, maar ik ben van mening dat dit weinig zin heeft. Je kunt bij elke game wel heel goed gaan opletten en alle negatieve aspecten eruit gaan vissen. Beter is het om naar de positieve en goede dingen te kijken en hierop te focussen.

Positief aan Mass Effect 2 vind ik de graphics, het fenomenale geluid, de cutscenes, de dialogen en bijna alle quests (alleen de Suicide Mission vond ik tegenvallen, vooral door de eindbaas). Maar zeker wat betreft de recruitment en loyalty missions bevat Mass Effect 2 misschien wel de beste quests die ik ooit heb voltooid. Je zult ze niet snel vergeten, ze zijn zeer gevarieerd, bevatten veel morele dilemma's en je zult echt meer over je squad members te weten komen.

Het probleem is dus dat Mass Effect 2 wel een goede game is maar voor iemand die Mass Effect 1 al bijna perfect vond, zal ME2 waarschijnlijk tegenvallen. Om weer even de vergelijking met Lord of the Rings te maken: stel dat in The Towers 2/3 deel van The Fellowship opeens verdwenen is. Gimli en Legolas hadden toch zin om iets anders te gaan doen, Sam laat Frodo in de steek, Aragorn blijft liever bij Arwen en Pepijn&Merijn; willen toch liever champignonboer worden. Denk je dat fans van deel één dit leuk hadden gevonden? Dit is, ietwat overdreven, wat er gebeurt in Mass Effect 2.

Verder vind ik ook dat Mass Effect 2 zowat een andere genre game is dan Mass Effect 1. Mass Effect 1 is een RPG met actie elementen, Mass Effect 2 is een shooter waar je als je heel goed zoekt nog wat light RPG elementen kunt vinden.

Even terug naar Lord of the Rings. Stel dat The Two Towers opeens een komedie was waar ze vrolijk lachend en grapjes makend onderweg gaan naar Mordor. Na het grimmige deel één zou dit toch raar zijn, niet waar?

Mass Effect 2 voelt vooral wegens het verhaal voor mij aan als een spin-off. De Collectors zijn speciaal bedacht voor Mass Effect 2. Mass Effect 2 had prima het begin van een trilogie kunnen zijn en aan het eind van Mass Effect 2 zijn we feitelijk nog geen stap verder dan aan het eind van Mass Effect 1. Weer even de vergelijking met Lord of the Rings:

De rode draad van de Lord of the Rings trilogie is dat The Ring vernietigd moet worden en Sauron moet worden verslagen. Als The Two Towers net zo'n sequel zou zijn als Mass Effect 2, zou de Fellowship in The Two Towers opeens een nieuwe vijand tegenkomen en zou de hele film hier over gaan. In deel 3 gaat het verhaal dan weer verder met Sauron en The Ring.

In Mass Effect zien we dit ook. Voor deel 3 weten we al dat de aarde wordt aangevallen door de Reapers. Ik kan me goed voorstellen dat je Mass Effect 2 niet gespeeld hoeft te hebben om het verhaal van deel 1 en 3 te kunnen volgen.

Een groot probleem van het verhaal van Mass Effect 2 is het ontbreken van een antagonist. Mass Effect 1 heeft Saren, Lord of the Rings heeft Sauron en Mass Effect 2 heeft... niemand. Er is een simpele reden waarom zo'n beetje elk fantasie verhaal een duidelijke "slechterik" heeft: anders is bijna altijd het verhaal zwak. Je hebt een antagonist nodig om de lezer, of speler, een doel te geven. Om duidelijk te maken waar je mee bezig bent en waarom.

De opbouw van Mass Effect 2 is ook zeer zwak te noemen. Ondanks de hoge kwaliteit van de vele missies met je squad members, hebben deze helemaal niks met de hoofdverhaallijn te maken. Mass Effect 2 is eerder een soort combinatie van een heleboel kleine verhaaltjes. Als spin-off van Mass Effect vind ik deze game dus redelijk geslaagd maar als sequel niet.

Het aantal main quests in Mass Effect 2 is op één hand te tellen en ze zijn allemaal een stuk korter dan de main quests in Mass Effect 1. Bovendien weet je al in de eerste missie (Freedom's Progress) wat de Collectors doen en is alle mysterie weg. Als je later in een main quest een schip moet onderzoeken, krijg je zowat alle antwoorden in één keer te horen.

Verdere problemen die ik heb met de verhaallijn zijn zeer goed verwoord in deze blog:

http://social.bioware.com/718939/blog/5734/

Er zijn nog meer problemen die ik heb met Mass Effect 2. Shepard's dood aan het begin is onrealistisch en onnodig. Het voelt aan als een goedkope manier om de speler een look en klasse voor Shepard te laten kiezen. Let wel: Shepard gaat echt dood. In de cutscene zie je dat zijn lichaam de atmosfeer binnengaat en in de fik vliegt. Het duurt dan slechts enkele seconden voordat er niks meer van je lichaam over is. Een ander probleem is dat het spel Shepard's dood zo snel mogelijk lijkt te willen vergeten. Zodra je eenmaal weer tot leven bent gewekt, wordt er niks meer over Project Lazarus gezegd. Je komt nooit te weten wat er nou precies gebeurt is en hoe Project Lazarus werkte. Ook lijkt het je squad members, inclusief Tali en Garrus, niks te kunnen schelen dat je twee jaar lang dood bent geweest.

Andere, wat kleinere tegenvallers:

- Mission complete scherm. Nu voelt het helemaal aan als "ik teleporteer van gangetje naar gangetje" en dit benadrukt nog maar eens dat dit een game is. Weg immersion.

- Probe minigame. Naar mijn mening de saaiste en slechtste minigame die ik ooit heb gezien. De Mako was stukken beter. Ik snap nog steeds niet dat ze de Mako eruit hebben gehaald. Maak het gewoon optioneel! Als je het niet leuk vind, sla het dan gewoon over.

- De outfits van je squad members. Miranda is zo professioneel dat ze hoge hakken en een strak leren pakje aan gaat doen als ze weet dat ze in gevechtssituaties terecht zal komen. Om maar niet te spreken over het zeer kleine en fragiele zuurstofmasker wat ze opheeft.

In Mass Effect 1 vocht je met squad members met armor en een helm op (dit was optioneel). In Mass Effect 2 lijkt een strak leren pakje opeens de nieuwe mode te zijn.

Bovendien lijkt in vrijwel elke cutscene waar Miranda of Jacob in voorkomen de camera op hun achterwerk gefixeerd te zijn. Er is zelfs een dialoogscherm waar bijna je hele scherm wordt ingenomen door Miranda's kont.

Screenshot: http://img20.imageshack.us/img20/5204/1043153383.jpg

Nu snap ik dat "sex sells" maar ik ben hier niet naar opzoek in een game. Een game speel ik voor een onvergetelijke ervaring en een uitdaging. Wat ik zo goed vond aan Mass Effect 1 was het realisme, de geloofwaardigheid en de hoge immersion factor. Je kon je heel makkelijk inleven. In Mass Effect 2 zijn er heel wat "immersion breakers", bijvoorbeeld elke keer als ik Miranda en Jacob zie.

Verder vind ik de combat slecht uitgewerkt in dit spel. Je kunt maar één power tegelijk gebruiken, terwijl je in Mass Effect 1 nog combo's kon creeëren. Nu is het niet veel meer dan achter cover gaan zitten, even schieten of een ability gebruiken en weer achter cover duiken. Aangezien je geen XP krijgt voor het doden van vijanden en ook niet kunt looten, is er geen sprake van enige vorm van beloning. De combat in dit spel werkt ook heel simpel, het is in feite een soort steen-papier-schaar principe. Je moet vijanden counteren en elke klasse heeft hier zo zijn powers/ammo types voor. Vijanden hebben bijvoorbeeld een shield, biotic shield of armor. Neem de Soldier klasse bijvoorbeeld. Concussive Shot is goed tegen biotic armor en Incendiary Ammo is goed tegen normale armor. Alles wat je dus doet, is de juiste ammo type selecteren. Een klasse zoals de Engineer is dan weer zeer ongebalanceerd aangezien deze geen counter heeft tegen alle types vijanden. De Vanguard heeft een spectaculaire Charge ability maar deze is totaal nutteloos op hogere moeilijkheidsgraden.

Kortom: gevechten zien er wel spectaculair uit maar hebben helaas nauwelijks diepgang. Waar in de meeste RPG's skills en de stats van je items echt van belang zijn, is dat hier niet het geval.

Wat ik ook vond tegenvallen was de Suicide Mission, de laatste missie uit Mass Effect 2. Je spendeert 90% van je tijd in Mass Effect 2 met het rekruteren van squad members en het verkrijgen van hun loyalty. Je mag dus verwachten dat deze laatste missie relatief lang duurt (minstens 2 uur) en dat elke squad member noodzakelijk is om deze te overleven en een belangrijke rol speelt. Ook verwachtte ik enkele moeilijke (morele) beslissingen. Dit was allemaal niet het geval.

De beslissingen die je moet nemen zijn uitermate simpel. Je moet twee keer een leider aanwijzen, een "Biotic expert", een "Tech expert" en dat was het dan. Niemand gaat Grunt aanwijzen als Biotic expert dus al deze keuzes spreken voor zich. Als je gewoon alle loyalty missies doet hoef je je nergens zorgen over te maken en zal er niemand doodgaan.

Een Biotic en Tech expert is dus alles wat je nodig hebt. Waarom je dan zoveel squad members moet rekruteren, vraag ik me ook af. In feite zou je aan het begin van het spel de suicide mission al kunnen halen met alleen Miranda, Jacob en Tali.

De scene vlak voor de suicide mission is ook echt te amateuristisch voor worden. Shepard en al zijn squadleden gaan even "weg voor een missie". Wat deze missie precies is en waarom Shepard nu voor het eerst opeens iedereen meeneemt, en de Normandy dus onbewaakt achterlaat, wordt niet uitgelegd. Waarom niet? Omdat Bioware een excuus zocht waarom Shepard en zijn team even niet op de Normandy zijn. Want toevallig, precies als ze weg zijn, ontvoeren de Collectors iedereen.

Misschien dat anderen hier overheen kunnen kijken maar toen ik dit allemaal zag moest ik bijna hardop lachen. Ik kon me niet voorstellen dat Bioware, meesters van de RPG games, zo'n amateuristische oplossing nodig hadden. Ik heb dan ook het idee dat de suicide mission nogal gerushed is en dat ze hier meer tijd en geld aan hadden kunnen besteden.

Tot slot is er nog de eindbaas. Een baby human reaper.

Toen ik deze voor het eerst zag moest ik hardop lachen. Maar van binnen was ik ook wel verdrietig. Dat misschien wel mijn favoriete game ooit, Mass Effect 1, zo'n vervolg kreeg. Ik had het idee dat Bioware de serie niet zo serieus meer neemt, met laadschermen, Shepard's dood, een mission complete scherm, de geheimzinnige "missie" waardoor Shepard de Normandy verlaat en nu deze eindbaas.

Het is dus een baby menselijke Reaper die smoothies krijgt toebediend. Af en toe zijn deze smoothies beschermd en af en toe niet. Uiteraard moet je ze kapot schieten wanneer ze even niet beschermd zijn.

Ik denk niet dat dit nog veel uitleg nodig heeft. Er zijn zat blogs en posts te vinden op internet van mensen die deze eindbaas belachelijk vonden en precies uitleggen waarom.

Kortom: Mass Effect 2 is geen goede sequel. Het is ook nauwelijks meer een RPG te noemen.

Als opzichzelfstaande game doet het echter heel veel dingen wel goed. De sidequests in dit spel zijn ook van een uitzonderlijk hoog niveau. Als ik er als individuele game een score aan zou moeten geven, zou dit op gevoel een 9 zijn.

Als ik dit spel echter met Mass Effect 1 zou moeten vergelijken, en hem moet beoordelen als sequel, zit mijn cijfer eerder rond de 5.

Heb je Mass Effect 1 niet gespeeld of vond je er niet zoveel aan, dan zul je ongetwijfeld genieten van Mass Effect 2. Ben je echter een hele grote fan van Mass Effect 1 dan is er een grote kans dat deze game tegenvalt.

Dit was mijn mening over Mass Effect 2. Je kunt je wel voorstellen dat iemand met deze mening een beetje gefrustreerd wordt van alle hoge scores en awards die Mass Effect 2 krijgt, ook op insidegamer.nl. Vandaar dat ik deze blog geschreven heb.

Reacties/kritiek/commentaar zijn welkom!

Dit artikel delen

Over de auteur