1. Gamejournalistiek: weg met de cijfers!

Gamejournalistiek: weg met de cijfers!

Reviewscores, we zijn er allemaal wel mee bekend. De ene website geeft een score van 0 tot 10, de ander rekent van 0 tot 100. Dat deze scores veel invloed hebben, bewijst Alpha Protocol. Door de tegenvallende reviews (gemiddelde: 72) komt er geen vervolg op deze naar mijn mening zeer geslaagde RPG. Veel gamers lezen eerst een aantal reviews door voor ze tot de aanschaf van een product overgaan. Deze scores moeten echter worden afgeschaft want zo professioneel zijn deze zelfbenoemde "gamejournalisten" helemaal niet!

Probleem 1: Objectief of subjectief?

Een game moet je altijd vergelijken met eventuele voorgangers (als het een sequel betreft) en andere games op de markt, met name games uit hetzelfde genre. Hiermee doet zich meteen een nieuw probleem voor: geen enkele journalist heeft elke game die er ooit verschenen is gespeeld. Een goede vergelijking is dus moeilijk.

Games individueel beoordelen zou niet eerlijk zijn en ook veel druk wegnemen bij de developers, de kwaliteit van games zal hierdoor alleen maar achteruit gaan.

Een game objectief beoordelen is bijna onmogelijk. Er vallen hooguit wat feitjes te melden ("deze game ondersteund HDR", hoge resoluties, enzovoorts) maar het blijft toch allemaal subjectief. Borderlands is hier een goed voorbeeld van. Borderlands heeft een unieke grafische stijl die de een wel zal kunnen waarderen en de ander niet. Een gamejournalist moet dus zijn eigen mening geven en deze in zijn review combineren met informatie over de game zelf. Veel websites proberen echter toch nog games op een objectieve manier te beoordelen, zo geven ze aparte scores voor graphics, geluid en gameplay en combineren ze deze tot een cijfer. Populair zijn ook "afstreeplijstjes", waarbij je minpunten uitdeelt aan alles wat een game niet heeft. Voor sommigen zullen echter de pluspunten overheersen waardoor deze methode dus niet werkt.

Probleem 2: Perstrips

Veel developers organiseren tegenwoordig perstrips. Honderden journalisten worden hiervoor uitgenodigd en ze overnachten in een vijfsterrenhotel en worden enkele dagen in de watten gelegd. Wat dacht je van een rondreis door Rome ter ere van Assassin's Creed Brotherhood? Bovendien kan je de games hier uittesten op de beste pc's en de grootste televisies wat natuurlijk niet te vergelijken is met de ervaring die een doorsnee gamer zal hebben.

Onbewust zal zo'n perstrip toch een groot stempel zetten op het cijfer van veel journalisten, het is natuurlijk niet voor niets dat de developer dit überhaupt organiseert. Dit is ronduit oneerlijk, developers met het meeste budget kunnen duurdere perstrips organiseren en garanderen zichzelf hiermee al een hoger cijfer. Natuurlijk is het niet zo dat elke game met een goede perstrip automatisch een 9 of hoger krijgt maar er is wel sprake van enige invloed op het cijfer. Al is dit maar een halve punt, dan nog is dit teveel.

Probleem 3: Games worden niet uitgebreid getest

Regelmatig lees ik in reviews dat de persoon die de game bespreekt, hem nog niet heeft uitgespeeld. Het tijdschrift Power Unlimited is hier goed in. Hier geven ze soms zelfs toe dat ze een game pas "zeven uur hebben gespeeld" maar toch al denken er een review over te kunnen schrijven.

Voor sommige games is zelfs één keer uitspelen niet genoeg. Games als Mass Effect 2 hebben bijvoorbeeld veel (morele) keuzes die een grote invloed hebben het verhaal en dus je algehele ervaring. Naar mijn mening moet je Mass Effect 2 toch minstens 2-3 keer hebben uitgespeeld om het spel echt goed te kunnen reviewen.

Een groter probleem vormen MMORPG's Deze moet je weken, zoniet maanden spelen om hier een goed oordeel over te vellen maar dit kan niet als je een review wilt hebben op de releasedatum.

Probleem 4: Review versie, patches en DLC

Een ander probleem is dat games vaak na de release nog veel beter worden. Patches lossen veel problemen op en nieuwe content wordt toegevoegd in de vorm van DLC. Nu moet je games natuurlijk wel aanrekenen op de fouten die in de releaseversie zitten maar soms krijgt een game een score rond de 7 terwijl de grootste minpunten al na enkele dagen in een patch worden opgelost. Een maand na de release zijn er dan nog steeds gamers die het spel niet kopen vanwege die 7, terwijl de problemen dan al zijn opgelost. Het reviewen van patches of het opnieuw reviewen van games is hier misschien een oplossing voor.

Een ander probleem is dat journalisten vaak een reviewversie bespreken en dat deze af kan wijken van de winkelversie. Als zij niet hetzelfde product reviewen dat wij als gamers in handen hebben, dan kan je deze natuurlijk ook niet beoordelen.

Probleem 5: Verschillende maatstaven, omkoperij, meeloperij

Zeker weet ik het natuurlijk niet maar dat er rare dingen gebeuren met reviews lijkt me duidelijk. Wat dacht je van Modern Warfare 2 voor de PC die op IGN een hogere score krijgt dan de Xbox 360 en PS3 versies? Bijna iedereen is het er unaniem over eens dat de online mode van MW2 op de PC ondermaats is (geen dedicated servers, lag) en dat de Xbox versie superieur is. Een ander voorbeeld is GTAIV, die een 100 score krijgt op de dag van de release (op IGN) terwijl je weken bezig bent om alles te ontdekken wat er in Liberty City te beleven valt.

Vaak is het een race tussen de grootste tijdschriften en websites wie als eerste een review van een bepaalde game gepubliceerd heeft. Het gevolg: journalisten hebben hooguit enkele dagen om een review te schrijven wat natuurlijk veel te kort is.

Ook lijkt er met verschillende maatstaven te worden gemeten. AAA games worden vaak niet aangerekend op zaken waar andere games wel op worden afgerekend. In de IGN review van Black Ops komen ze er achter dat de singleplayer toch wel erg scripted en lineair is en dat de graphics sinds Modern Warfare 1 niet echt zijn verbeterd. In de review van Modern Warfare 2 hoorde je ze hier echter niet over.

Tot slot lijkt er eerder een scoresysteem van 7 tot 10 gehanteerd te worden dan van 0 tot 10.

Probleem 6: Sponsors

Sites als Gamespot en IGN worden vaak gesponsord door een bepaalde uitgever. Op de achtergrond is dan promomateriaal van een nieuwe game te zien. Een Gamespot journalist werd ontslagen omdat hij een game een relatief lage score (ik geloof zo rond de 6) had gegeven.

Oftewel: games krijgen een hoge score om de sponsor tevreden te houden.

De oplossing is simpel: schaf reviewscores af. Een soort instantie die regels oplegt aan alle gamejournalisten zou misschien een mogelijkheid zijn. Een review moet bestaan uit wat informatie en je eigen mening, meer niet. Aan het eind kun je dan plus- en minpunten geven en in de conclusie zeggen of je een game "goed vind of niet". Dat moet genoeg zijn!

In de huidige situatie heb ik zelf geen vertrouwen meer in reviewscores. Reviews zelf lees ik nog wel door maar de scores zijn vaak oneerlijk en onprofessioneel. Gamen beschouw ik als een hobby, misschien wel een kunstvorm, en daar moet je geen score op willen plakken. Waarom krijgen films en games wel een score maar kunst bijvoorbeeld niet? Dit komt puur door de behoefte aan scores maar tegelijkertijd maak je het hiermee moeilijker voor kleine ontwikkelaars en zorg je voor oneerlijke concurrentie.

Dit artikel delen

Over de auteur