1. Games worden casual!

Games worden casual!

Casual/hardcore

In deze blog gebruik ik de volgende definities voor casual en hardcore games:

casual games - toegankelijk, lage instapdrempel, vaak weinig uitdagend en niet erg moeilijk (in vergelijking met de 'games van vroeger'), niet erg uitgebreid (om het simpel te houden), weinig denkwerk of inzicht van de speler vereist, meestal bedoeld voor een wat jonger publiek (jonger dan 20)

hardcore games - hoge leercurve, veel uitdaging en hoge moeilijkheidsgraad, er wordt veel van de speler geëist (bijv. tactisch inzicht, dingen onthouden of goed timen), vaak erg uitgebreid, vaak een grote focus op realisme/immersion en het verhaal, meestal bedoeld voor een wat volwassen publiek (20+)

In de gameindustrie worden deze begrippen op een iets andere manier gebruikt. Een game als Call of Duty of Gears of War is bijvoorbeeld een "hardcore game" en games als Wii Fit en Wii Sports worden casual games genoemd. Zelf ben ik het hier dus niet mee eens. Ten opzichte van de games van vroeger vind ik dat tegenwoordig bijna elke game een casual game genoemd kan worden. Over het algemeen worden games namelijk steeds makkelijker en veel gameseries zijn "casual geworden", om een groter publiek aan te spreken en zo meer omzet te maken.

Gameseries die casual zijn geworden

Hier enkele voorbeelden, ik zal er vast nog een heleboel vergeten maar dit zijn alle games die ik ook daadwerkelijk heb gespeeld:

Operation Flashpoint (Dragon Rising en Red River)

Command&Conquer; (C&C3; en met name C&C4;)

Mass Effect (met name deel 2)

Dragon Age (deel 1 was al vrij casual, deel 2 lijkt nog meer de casual kant op te gaan)

Splinter Cell (Conviction)

Rainbow Six (Lockdown en met name Vegas en Vegas 2)

Ghost Recon (Advanced Warfighter 1 en 2 en waarschijnlijk ook het nieuwe Future Soldier)

The Elder Scrolls (TESIV Oblivion)

Fallout (Fallout 3)

Commandos (Strike Force)

Call of Duty (Modern Warfare, Modern Warfare 2, World at War, Black Ops)

Battlefield (Bad Company 2)

Civilization (Civ 5)

Prince of Persia (PoP, waar je niet dood kunt gaan)

Dit zijn dus, naar mijn mening, allemaal casual games en ik vond ze ook bijna allemaal tegenvallen. Met name Splinter Cell Conviction, Command and Conquer 4, Commandos Strike Force en Rainbow Six Vegas 1/2, waar zelfs veel basiselementen van de serie geschrapt zijn.

Zijn het daarom slechte games? Nee, zeker niet. Ze spreken alleen wel een andere doelgroep aan dan de voorgaande games en dus zie je bij al deze series dat veel fans teleurgesteld zijn in de sequel.

Op een andere blog kreeg ik een reactie van Jules, van de redactie van IG:

Games worden beter. We zitten nu eenmaal op een punt dat er zo veel tijd en energie in games wordt gestoken dat ze gewoon goed zijn.

Dat is onzin. Games worden niet "beter", dat is geen feit. Je kunt games niet objectief een beoordeling geven. Uiteindelijk komt een beoordeling er altijd op neer of je een game goed vind of niet en dat is puur subjectief.

Naar mijn mening worden games dus zeker niet beter. Ik moet echt moeite doen om tegenwoordig nog een game te vinden waar ik echt van kan genieten. Enkele toppers van de afgelopen jaren: S.T.A.L.K.E.R., Super Meat Boy, Assassin's Creed, Heavy Rain, ArmA 2, Batman Arkham Asylum, Amnesia The Dark Descent en Portal.

Een goede sequel mag, naar mijn mening, niet teveel elementen uit de serie veranderen en zeker niet een compleet nieuwe doelgroep aanspreken. Anders kan je net zo goed een nieuwe IP beginnen.

Waarom gebeurt het dan?

Deze trend is heel logisch te verklaren. Casual gamers vormen een veel grotere doelgroep en dus maak je meer omzet. Ik snap dus van de developers dat ze games toegankelijker maken om zo meer exemplaren te verkopen.

Het is ook een trend die je in het dagelijks leven (en in films) ook terugziet. Alles moet veel actie en spectaculaire momenten bevatten. Rustmomenten zijn nauwelijks nog te vinden in veel hedendaagse games. In het dagelijks leven wordt alles ook steeds makkelijker, ondanks dat dit misschien een rare vergelijking is, kun je dit ook zien aan de vele mensen die tegenwoordig overgewicht hebben en media als Twitter.

Als gamejournalist kun je niet veel doen dan mee veranderen. Zelf ook een casual gamer worden. Als je immers als gamejournalist elke casual game gaat afkraken omdat het geen goede sequel is en een casual game is, zul je snel ontslagen worden.

Dit snap ik allemaal. Ik snap ook dat er mensen zijn die bovenstaande games wel heel goed vinden. Over het algemeen zijn dat echter mensen die de voorgaande games niet gespeeld hebben en/of casual gamers zijn.

Fans van de series

Ik zal het even opsommen:

Veel Morrowind fans vonden TESIV:Oblivion teleurstellend.

Veel Mass Effect fans vonden Mass Effect 2 teleurstellend.

Veel Fallout 1/2 fans vonden Fallout 3 teleurstellend.

Veel Splinter Cell fans vonden SC:Conviction teleurstellend.

Veel Call of Duty 1/2/3 fans vonden deel 4 t/m 7 teleurstellend (je ziet ook dat Call of Duty 1 en 2 op de PC nog veel gespeeld worden).

Enzovoorts.

Nu snap ik dat je nooit iedereen tevreden kunt houden en je kunt ook niet elke sequel precies hetzelfde houden als de voorgaande games. Maar bij bovenstaande games zijn de veranderingen heel dramatisch. Ik heb altijd geloofd dat Fallout 3 een goede RPG is. Tot ik Fallout 1 ging spelen. Nu vind ik nog steeds dat Fallout 3 een goede game is maar het is meer "Oblivion met guns" dan een sequel in de Fallout serie. Fallout 3 is, naar mijn mening, een slechte sequel.

Hetzelfde geldt voor Mass Effect 2, TESIV:Oblivion, SC:Conviction, enz. enz.

Ik denk dat bijna iedere hardcore gamer die nu Fallout 1, TESIII:Morrowind, Splinter Cell Chaos Theory, Rainbow Six 3, Commandos 2, Battlefield 2 enz. gaat spelen, het met mij eens zal zijn dat deze games:

- Een stuk moeilijker en uitdagender zijn dan de laatste games uit deze series

- Een stuk uitgebreider en meer 'hardcore' zijn dan de laatste games uit deze series

De echte fans van de series worden grotendeels genegeerd. Conviction voelt voor mij aan als een belediging naar de SC fans. Hetzelfde geldt voor bijvoorbeeld Command&Conquer; 4. Dit zou de laatste game uit de C&C; serie moeten worden, een eerbetoon aan de fans, maar de developers haalden het hele basebuilding eruit en maakten de game een stuk toegankelijker en meer casual. Het resultaat: vele boze reacties van fans en ook slechte reviewscores.

Positief/negatief denken

Ik heb altijd geloofd dat Bethesda en Bioware meesters van het RPG genre zijn. Tot ik Baldur's Gate 2, TESIII:Morrowind en Knights of the Old Republic ging spelen. Toen kwam ik erachter dat de hedendaagse games van deze developers heel wat meer actie-georiënteerd zijn. Bovendien zijn veel series "uitgekleed", ze worden alsmaar simpeler.

Nu kan je mij natuurlijk verwijten dat ik te negatief denk en dat ik me moet focussen op de positieve aspecten van hedendaagse games. Dat doe ik ook wel en in het dagelijks leven ben ik ook een positief ingesteld persoon. Ik vind ook niet dat de games die ik opgesomd heb "slecht" zijn, het zijn stuk voor stuk goede games. Het zijn alleen slechte sequels.

Ik snap ook dat veel mensen wel hebben genoten van Conviction/C&C4;/enz., en dit respecteer ik ook. Ik vind het alleen heel jammer dat deze casual trend zo sterk aan de gang is in zowel de gaming wereld als bij gamejournalisten (die wel mee moeten gaan met deze trend). Ik vraag me af hoe lang deze trend nog doorgaat!

Ik denk dat je kijk hierop veranderd als je ouder wordt. Ik speelde Oblivion toen ik 14 was en vond het een geweldig spel. Pas nu realiseer ik me dat het t.o.v. oudere RPG's een vrij "magere RPG" is en als pure RPG een vrij matig spel. Oblivion is meer een actie RPG en dan is het, zeker voor zijn tijd, wel een sterke game.

Het ligt er ook maar net aan of je de voorgaande games gespeeld hebt. Fans van Oblivion vonden Fallout 3 helemaal geweldig terwijl veel Fallout 1 fans zeer teleurgesteld waren in Fallout 3.

Conclusie

Het ligt natuurlijk vooral aan mij, ik ben geen casual gamer en dus erger ik me aan deze trend. Dit heeft helaas voor mij heel wat miskopen tot gevolg gehad. Aan bijna alle bovenstaande games heb ik 50 euro per stuk uitgegeven en dit leidde meestal tot een grote teleurstelling. Games als Oblivion, Mass Effect 1/2, Dragon Age en Fallout 3 heb ik wel honderden uren gespeeld en hier heb ik dan ook geen spijt van. Games als Conviction, C&C4;, Modern Warfare 2, Commandos Strike Force, Rainbow Six Vegas en Rainbow Six Vegas 2 waren echter grote miskopen voor mij.

Ik ben ook teleurgesteld in veel game journalisten. Vroeger wilde ik altijd zelf game reviewer worden maar nu niet meer, nu ik weet wat dit allemaal inhoud.

Hardcore games maken tegenwoordig maar weinig kans. Vaak vallen de verkoopresultaten tegen en gaat de developer daarna failliet of leggen ze zich alsnog toe op casual games.

Wat je ook veel ziet is dat games als Fallout 3 en Mass Effect 2 op de dag van de release unaniem hoge scores krijgen en dat men er pas weken of maanden later achterkomt dat deze games toch niet zo goed zijn. Ik ben zat voorbeelden tegengekomen waar een reviewer spijt had van zijn review.

Deze quote slaat ook echt alles:

"What's worse is that the cover system barely works. Most of the time, enemies can shoot you to ribbons through the cover, and many of them will just ignore the system altogether, run up to your spot, and blast you pieces."

Dit komt uit een review van "The Destructoid". Ik kon niet vinden van welk spel. Maar het geeft aan dat de professionaliteit bij veel gamejournalisten tegenwoordig ver te zoeken is.

Nu bedoel ik dit niet als kritiek op IG. Ik vind IG een hele goede site, wel zou ik graag zien dat ze het scoresysteem schrappen. Mijn kritiekpunten zijn echter vooral gebaseerd op andere websites/tijdschriften.

Deze blog gaat echter vooral over de casual trend en niet zozeer over wat er mis is met de gamejournalistiek. Laten we dat dus even vergeten.

En er zijn nog vele andere ontwikkelingen die mij verontrusten. Wat dacht je van DLC, het verdwijnen van handleiding boekjes, games die steeds korter worden en DRM (zelfs voor de singleplayer!).

Ik ben zelf nu veel voorzichtiger met mijn aankopen en speel eigenlijk vooral indiegames (die wel durven te innoveren) en games waar de developer echt om zijn fanbase geeft (Arma 2, Divinity 2, enz.). Want helaas, de tijd van hardcore games is grotendeels voorbij.

Ik ben benieuwd of er mensen zijn die ook balen van deze casual trend. Kijk, je kunt me een zeikerd vinden en dat mag ook. Ik zeg echter niet dat games slechter worden, ik vind het zeker een positieve ontwikkeling dat games op het gebied van graphics, cutscenes, level design, animaties, voice overs enzovoorts steeds beter worden. Ik vind het alleen jammer dat zoveel series casual worden en dat veel fans, waaronder ik, hierdoor teleurgesteld zijn. Meer is het niet :).

Dit artikel delen

Over de auteur