1. De Missie (Deel III): Met Beleid

De Missie (Deel III): Met Beleid

Als de vijand de uitgeschakelde patrouille miste, dan lieten ze het niet merken. wadend door de jungle vervolgden ze hun weg naar het wapendepot. Het was zwaar en langzaam voort bewegen en met elke stap werd Sadist geïrriteerder; zijn gezicht donkerder van opbouwend woede. JJ had dit eerder meegemaakt en wist dat de eerst volgende op Sadist zijn pad die uit de weg geruimd moest worden geen begrafenis met een open kist hoefde te verwachten. Zo geniaal de man was met grote wapens, zo ongecontroleerd was zijn innerlijke woede als die eenmaal ontlaadde.

Na een aantal kilometers overbrugt te hebben kwamen de soldaten bij een rotsheuvel overwoekerd met de locale flora. Tidow seinde een halt teken "Ik wil toch eens weten waar we ons nu bevinden. Kaoz, klim naar boven, maak een inschatting van waar we heen moeten en hoe ver het nog is." Kaoz knikte en klom omhoog terwijl de anderen beneden defensieve posities innamen achter bomen en rotsen. Na een goede minuut gleed Kaoz weer naar beneden. "Dat kamp is geen slappe hap, mensen. Het is nog een goede twee kilometer van ons verwijderd. We zullen voorzichtig te werk moeten gaan want de beveiliging lijkt zeer degelijk." Tidow wendde zich tot Kaoz "Lijd de weg, zou ik zeggen. Tegen de tijd dat we er zijn hebben we de duisternis in ieder geval mee."

Tegen de tijd dat de soldaten aankwamen bij het vijandige kamp had de duisternis in gezet. Het kamp was goed beveiligd; wachttorens, pre-fab muren en prikkeldraad. "Dit word niet bepaald een eitje" gromde Sadist die nerveuze tikken begon te tonen. "JJ heb je een idee hoe we binnen kunnen komen?" vroeg Tidow. "Eens even kijken." JJ tuurde naar het kamp zo'n vijftien meter van de rand van de jungle "Als ik een beter beeld had van het kamp dan kon ik een beter beslissing maken." Tidow keek naar de wachttoren die de muur met het hek van het kamp verbond "Zoals in de wachttoren bijvoorbeeld?" JJ zuchtte en krabde achter zijn oor "Ik ben bang van wel."

Na de omgeving te hebben gecontroleerd schoot JJ de jungle rand uit. Met gecontroleerde pas probeerde hij zo weinig mogelijk geluid te produceren en tevens zo snel mogelijk de afstand te overbruggen. Binnen een seconde of tien wist hij de toren te bereiken en ging hij tegen de muur aan staan om zijn profiel zo minimaal mogelijk te maken. Hij vroeg zich af waar hij in Keizersnaam aan begonnen was. Een loze gedachte vertelde hij zichzelf. JJ draaide zich om en begon langzaam omhoog te klimmen.

Met beleid klom hij tot de rand van de toren, zichzelf opheisend aan de groeven en voegen van de constructie. Nu kwam het moeilijke gedeelte; de bewaker uitschakelen voordat hij de rest van zijn kompanen kon inseinen dat er vijanden waren. JJ nam nog één dikke haal adem, trok zichzelf omhoog en gooide zichzelf over de railing. De bewaker, zichtbaar verrast, draaide zich tot hem. JJ pakte de onfortuinlijke vijand bij het hoofd en sloeg deze met een krakend geluid op de railing. De imperieële soldaat trok met alle snelheid die hij op kon brengen zijn gedempte hand pistool en vuurde een schot richting de verdwaasde wachter. De kogel trof de man in de schedel, die het begaf onder het geweld en aan de achterkant open splijtte.

In alle stilte bleef JJ staan, luisterend of hij tekenen kon waarnemen vijandige activiteiten, maar het leek er op dat zijn schermutseling onopgemerkt was gebleven. Voorzichtig nam hij de basis in zich op; het wapendepot zat relatief dichtbij, maar daarvoor moest ze wel langs de barakken van deze kant. Als ze voorzichtig voor bewogen, dan zou het doenbaar kunnen zijn. JJ seinde naar zijn mede-strijders en deze bewogen zich voorzichtig voort richting de toren. "Op hoop van zegen, dan maar." mompelde JJ.

To be continued!

Dit artikel delen

Over de auteur