1. [USA] Vaarwel Laramie...

[USA] Vaarwel Laramie...

Korte intro: op 5 januari ben ik vertrokken richting Laramie, Wyoming in Amerika, om daar een semester te studeren als onderdeel van m'n masteropleiding American Studies te Utrecht. Inmiddels heb ik minder dan 48 uur over voordat ik een weekje richting Denver ga om familie te bezoeken, waarna ik op 7 mei weer terugvlieg naar Nederland.

Die 4 maanden hier in Laramie zijn echt als een trein voorbij gevlogen. Er zijn een paar dingen die ik niet zal missen, met name het eten en het delen van een kamer (zoals sommigen misschien in m'n vorige weblog hebben gelezen). Echter was dit hele avontuur voor het grootste deel één en al fantastisch en ik moet eerlijk zeggen dat ik hier denk ik een heleboel ga missen. En dan met name de vrienden die ik gemaakt heb. Ik heb een Vlog gemaakt waarin ik in principe afscheid neem van alle toffe mensen die ik hier ontmoet heb.

http://www.youtube.com/watch?v=cER_gvaYA8s

Het is een beetje raar om te bedenken dat je in slechts 4 maanden vrienden kan maken die echt een kern van je belevingswereld vormen. In de grote eethal, Washakie genaamd, zitten we praktisch elke dag te lunchen en te dineren (ontbijt ook, maar dan is er vaak niemand). Daarbuiten zijn er vaak feestjes of andere evenementen geweest rondom de universiteit. Je leert elkaar best goed kennen op deze manier, omdat je bijna elke dag met elkaar omgaat.

Het betreft hier een aantal Amerikaanse vrienden, en een aantal internationale vrienden. En als ik me bedenk dat ik de meeste mensen niet snel weer zal zien, dan krijg ik toch die spreekwoordelijke brok in m'n keel.

Amerika is een leuk land. Een heel mooi land. Interessant. Maar wat deze uitwisseling mij heeft geleerd is dat het om de mensen gaat. Landen zijn slechts kunstmatige politieke barrières. Ik heb zoveel geleerd over andere culturen (en m'n eigen omdat ik dingen voor lief nam) en iedereen had verschillende wijsheden om bij te dragen. Iedereen weet wel dat de wereld niet zwart of wit is, en dat er veel variatie overal is. Maar dit avontuur heeft het beste in me naar boven gebracht, en daarom doet het ook pijn om afscheid te moeten nemen.

Want wat voor kritiek je ook hebt op Amerika: het is een fantastische plek. Ik zou er denk ik niet de rest van m'n leven kunnen wonen, maar toch ben ik blij dat ik dit gedaan heb. Geen enkele spijt.

In het begin was in het diepe springen best eng. Een ander land waar ik niemand kende, een cultuur die ik voornamelijk op TV heb leren kennen, een andere universiteit met een ander systeem, en voor het eerst echt een beetje op mezelf. Zelfstandigheid is iets wat iedereen op een gegeven moment leert. Door m'n leven heen heb ik het op momenten heel lastig gehad waardoor ik altijd wat langzamer opgegroeid ben dan anderen. Ondertussen heb ik het gevoel dat ik het grootste deel van die achterstand in heb gehaald. Je leert jezelf op een andere manier kennen, en je komt in situaties terecht die je nog nooit hebt meegemaakt.

Een fantastische tijd gehad en echt superleuke mensen leren kennen uit de hele wereld (voornamelijk uit Amerika). Ik denk dat ik wel een tijdje omgekeerde heimwee ga krijgen. Maar het was allemaal de moeite waard!

Tot ziens, Laramie. :)

Dit artikel delen

Over de auteur