1. Da’s toch net rugby?

Da’s toch net rugby?

Ken je dat? Jij vindt iets fantastisch en je wilt het delen met vrienden of familie, maar niemand begrijpt het. Als je het ook maar noemt, dan voelt het al een beetje vreemd, want kennelijk ben jij de enige en geen hond die inziet waarom je het leuk vindt. De kutste reacties wanneer je het vertelt zijn de ‘serieus joh?’ en de ‘oh…’. Nee, ik heb ’t niet over een vunzige fetisj, een bizarre film of iets dat eigenlijk niet geschikt is voor mijn leeftijd. Het gaat om American football.

In Europa is het een onbegrepen sport en dat snap ik wel. Het is super Amerikaans (en dat stoot veel Europeanen tegen het hoofd), het is behoorlijk ingewikkeld (en wie neemt er nu nog de moeite om een hele sport te leren begrijpen?) en het is een niet continue sport vol rustmomenten waarin je zit af te wachten. Bij elkaar genomen is het zelfs een onaantrekkelijk plaatje, maar als je American football eenmaal begrijpt is het echt genieten…

En dat is dus mijn probleem, vrijwel niemand begrijpt het terwijl ik zit te genieten voor mijn tv vol bewondering. Het seizoen is een maand geleden begonnen en er zijn alweer enkele geniale plays voorbij gekomen die me volledig wegbliezen. Zo was er een rushing play waarin de halfback tegen zijn benen werd aangebeukt, waarna hij volledig om zijn horizontale as draaide, weer op zijn voeten landde en zo verder rende om een touchdown te scoren… En wanneer ik deze situatie uitleg aan iemand en vertel hoe geniaal dit is, reageren ze met een ‘oh ja, da’s wel vet’.

Wel vet? Dit zijn werkelijk de beste atleten in de wereld die ongehoorde dingen doen met hun lichaam (op elke niet-pornografisch mogelijke manier). Alleen deze actie al is tien keer vetter dan de mooiste vrije trap in de Champion’s League, en dan is er de rest van de wedstrijd nog! En alle andere wedstrijden die week! En dat het hele jaar door!

“Het is gewoon hard beuken, typisch Amerikaans. Net rugby, maar dan anders.” Neen. Download voor de gein maar eens een demo van Madden NFL en ritsel even door een playbook van een quarterback, dit is namelijk wat hij allemaal moet onthouden en weten. En terwijl hij een tactiek moet uitvoeren door gecodeerde commando’s te schreeuwen (die elke paar maanden veranderen), moet hij dus op het veld letten en kijken wie van zijn spelers vrijstaan en hoe hij ze het beste kan bereiken. Oh, en hij moet natuurlijk de verdediging van de tegenstanders in de gaten houden zodat hij niet omver gebeukt wordt voor hij de bal kan spelen. Want die verdedigers gaan werkelijk door een waterval van kokende olie om de bal maar te krijgen. Dit zijn de mannen die spijkers eten en puppybloed drinken om hun ijzergehalte op peil te houden zodat ze optimaal hoofden van rompen kunnen beuken.

American football is oorlog op een grasmat. En het is een genot om naar te kijken.

Dat ik dan in mijn uppie geniet van deze sport en er dus bijna niemand is mijn godverlaten omgeving om het mee te delen, dat maakt niet uit. Ieder zijn voorkeur. Maar dan valt Madden NFL 12 op de deurmat en is het aan mij om deze te recenseren. Leuk, alleen vraag ik me dan af voor wie ik het doe? Zijn er hardcore fans die mij op de vingers kijken en al het fijne willen weten? Zijn er lezers die op zich wel wat willen lezen over de game, maar door één of twee football-termen het spoor alweer bijster zijn? Want wat de boer niet kent, dat vreet ie niet. “Football wordt niet eens met de voeten gespeeld,” dat soort onzin hoor je dan.

Wellicht dat ik de volgende Madden recensie in het Swahili ga schrijven, misschien dat we dan wat pageviews in Oeganda kunnen scoren.

Dit artikel delen

Over de auteur