1. Star Wars: The Old Republic - De Jedi Knight

Star Wars: The Old Republic - De Jedi Knight

Inmiddels heb ik de eerste stappen Star Wars: The Old Republic mogen zetten als Jedi Consular en heb ik als vadsige smokkelaar menig schietend tuig in de noten getrapt. Nu is het tijd om terug te keren naar Tython als Jedi Knight. De bruutste Jedi-klasse. Meneer heeft snoeiharde Force-krachten, maar leunt vooral op zijn extreme beheersing van het lichtzwaard. En zo zien we het graag.

Mijn tweede kennismaking met Tython is er vanzelfsprekend een van herkenning. Hier was ik al eens, als officieel blinde Jedi Consular. Ik ken inmiddels het gebied als mijn broekzak, weet wat voor soort vijanden er zitten en ik zou blind naar de Jedi Temple kunnen lopen. Letterlijk, aangezien ik dat dus al eens gedaan heb. Maar nu ben ik er als Jedi Knight. Waar moet ik dan over schrijven? Mijn doel is om als leek in een wereld te stappen die me vreemd is. Niet alleen deze Star Wars-wereld, maar vooral de wereld van de MMO. Tja, wat valt hier nog te leren... Natuurlijk! Het samenspelen met anderen. Bijna vergeten.

Hoe mooi mensen de MMO ook vinden, ik vind het een onberekenbaar beest. Met een beetje geluk (voor EA) spelen miljoenen mensen straks deze game. Miljoenen gamers die samen mijn beeldvorming gaan bepalen. Als ik Call of Duty speel haat ik hun geschreeuw, in Battlefield irriteer ik me aan hun gebrekkige inzicht en in eigenlijk elke andere game vermijd ik ze zoveel mogelijk. Star Wars: The Old Republic mag dan een MMO zijn, ik ben er ondertussen wel achter dat ik op geen enkel moment (in de eerste uren in ieder geval) gedwongen wordt om met ze samen te spelen. Er is zelfs geen lichte dwang in de game die erop blijft hameren dat ‘het leuker is om samen te spelen’. Erg mooi, want ik game als een einzelgänger. Verdronken in de ervaring, in de wereld, in het rollenspel dat mijn personage op touw zet. Daar heb ik liever geen andere schreeuwmannen voor nodig die continu onzin spuien om mij uit mijn beleving te helpen.

Maar ik moet eraan geloven. Straks ga ik écht los in deze game en ik kan me voorstellen dat er ook spelers zijn die een positieve bijdrage kunnen leveren aan mijn ervaring. In mijn eerste stuk over Star Wars: The Old Republic verhaalde ik nog over die ene week of dat ik verplicht in Final Fantasy XIV moest duiken voor een recensie. Allereerst: geen zorgen, de kans dat InsideGamer me gaat vragen om op deze site de recensie voor mijn rekening te nemen is net zo groot als de kans dat George Lucas deel 7, 8 en 9 van de films nog even fatsoenlijk verfilmt voor zijn dood. Ten tweede: mijn ervaring met andere spelers in die game was briljant.

Even een zijstapje: Final Fantasy XIV had toentertijd net zo hard een patch nodig als dat die serie een serieuze schop onder z’n hol nodig heeft. Geen niet-MMO-speler die tijdens zijn eerste uren wijs kan uit de complete hel aan regeltjes, concepten en besturing. En toen was daar een Zweed genaamd Victor die me alles uitlegde. Wat ik ook wilde weten, hij vertelde het me. Welke quest ik ook wilde doen, hij ging met me mee. Als vrienden voor het leven, maar alleen in die ene ondoorzichtige omgeving waar hij onmisbaar was. Zonder Victor was ik waarschijnlijk nooit voorbij het introfilmpje van de game gekomen. Bovendien was hij de eerste die ik om hulp vroeg en meteen was het raak. Dat moet me dus nog een keer lukken. En dus ging ik op zoek naar een Star Wars-Victor.

Het algemene chat-schermpje bovenaan mijn beeldscherm irriteerde me al uren in mijn speeltijd met de andere personages. Mensen die lullen over ‘wie de lekkerste actrice is’ of complete discussies voeren over een of andere onbekende arthousefilm; ze kunnen me gestolen worden. Precies de praat die ik niet wil lezen als ik als Jedi over Tython hups. Maar nu komt het dus van pas. Nadat ik erachter ben hoe ik iets moet typen, vraag ik simpelweg: “Does anyone want to join me on a quest?” Iemand reageert. Kijk eens aan. Toch best wel leuk dit! “Where are you from?”, vraag ik. “Germany”, zegt ie. Victor zou zich omdraaien in zijn graf. Maar goed, geen discriminatie hier. Misschien wordt het wel gezellig.

Onze Duitse vriend wil wel met me mee. Hij zegt: “Lead the way”. En op het moment dat ik in de richting van de dichtstbijzijnde quest loop, wandelt hij linea recta de andere richting op. En dan niet zo’n klein beetje ‘een andere kant’. Nee, onze Duitser marcheert tot op de millimeter nauwkeurig precies 180 graden de andere kant op. Geen 179, geen 181 graden. Nee, precies 180 graden. Hij kan simpelweg niet harder de verkeerde kant op lopen dan dit. Eigenzinnige Duitse lul.

Maar goed, ik loop door naar mijn quest, dan heeft-ie het snel genoeg door – denk ik. Eenmaal daar aangekomen (er is in deze quest een dialoogoptie), vraagt de game of ik wil wachten op Duitse Lul. Tja, hij blijft mijn teamgenoot, dus ja, graag. Vijf minuten later en een groeiende haat tegen Duitse Lul verder begin ik maar aan mijn quest.

Een uur later zit meneer nog steeds in mijn party. Geen idee hoe ik ‘m eruit gooi. Zo af en toe zie ik ‘m voorbij rennen, waarschijnlijk op zoek naar andere spelers om vuig te misleiden met zijn onuitgesproken belofte tot ware vriendschap. Wij sterfelijke spelers zijn slechts prooien voor Duitse Lul. Hij geneest meteen mijn sociale voornemens. Ik haat de M in MMO, de tweede dan tenminste. Totdat ik straks met real-life vrienden ga spelen in ieder geval. Hoogstwaarschijnlijk zit de game bomvol zwaar interessante opties om samen aan de slag te gaan. Super, voor diegenen die gelukkig genoeg zijn om normale medespelers te vinden. Ik gun het je. Maar aan mij is het niet besteed, dankzij Duitse Lul. Waar is Victor als je ‘m nodig hebt? Vast in Final Fantasy XIV. Daar zijn ze wel aardig. En Zweeds.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Haha geniaal verhaaltje! Zweden zijn over het algemeen ook aardiger 8)
    Is de spel beleving wel anders met een Jedi Knight dan als een Jedi Consular? Of maakt het eigenlijk niks uit?

  • Begrijp me niet verkeerd, ik heb deze game al maanden geleden gepre-ordered, maar ik vraag me serieus af hoeveel "Victors" er op de loonlijst van Bioware staan………

  • Het grote probleem dat ik met WoW heb gehad is dat -toen ik minder vrije tijd had na mijn schooltijd- er geen mogelijkheid was de endgame content solo te doorlopen. Dus dat is fijn.

  • Boeee Jedi's :P

  • Jedi is toch wel meer mijn ding! Klinkt goed allemaal, kan echt niet meer wachten nu!

  • Maar je hebt dan ook wel weer een duitser te pakken. met duitsers valt gewoon niet te spelen.

  • ik kijk hier zo erg naar uit :D



    ben blij dat ik de collectors edition heb gekocht dus mag ik de 13de al aan de slag gaan :P



    Empire ftw!! xD



  • De 13e al? Nice :-) Waar heb je dat gelezen? Heb zelf ook de Collectors Edition gekocht.

  • Maximaal 5 dagen voor de launch en ligt eraan hoe snel je hebt gepreorderd (dus vanaf 15december+)
    Edit: Nvm wel 13 december heb zojuist een mail gekregen :)

  • Check, 13 december gaat het loos!

  • Weet niets meer van De Jedi Knight, maar wel een leuk stuk :)

  • Niets voor Mij, maar wel leuk voor de fans
    XD, trololol

  • De stukken die je schrijft lezen erg lekker weg, props.

  • Geweldig geschreven verhaal

  • Het ziet er echt heel erg slecht uit.

  • De titel is misleidend, ik lees absoluut niets over de klasse Jedi Knight…



    Daarnaast vraag ik mij af of jij uberhaubt aan MMO's moet beginnen, Simon.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren