1. Cadence of Hyrule review – Beats by Zelda

Cadence of Hyrule review – Beats by Zelda

Cadence of Hyrule is misschien wel de eigenaardigste fusie van games in tijden. Dit spel is namelijk een mengeling van het bekende en geliefde The Legend of Zelda en de minder bekende ritmische roguelike Crypt of the Necrodancer.
De twee werelden van deze best verschillende games komen samen wanneer Cadence (de hoofdrolspeelster uit Crypt of the Necrodancer) eindelijk weet te ontsnappen uit de vervloekte crypte. Ze ontwaakt niet in haar wereld, maar in die van Link en prinses Zelda. Dat niet alleen: de schurken, de constant verschuivende muren van de kerkers en het allesbeheersende ritme zijn ook meegekomen.

Verbonden aan het ritme

In Cadence of Hyrule beweeg je niet zoals in een traditionele Zelda-game. Een stap vooruitzetten of een vijand aanvallen is alleen mogelijk op de beat. In ieder scherm ben jij niet de enige die beweegt. Monsters bewegen en vallen ook alleen op de maat aan. Deze manier van spelen is eigenlijk regelrecht overgenomen uit Crypt of the Necrodancer.

Voor wie niet bekend is met die game is het waarschijnlijk even wennen om op deze manier te spelen. Vijanden geven met hun animaties duidelijk aan wanneer ze op het punt staan aan te vallen, maar toch is het spel moeilijker dan het lijkt. Omdat je de beat moet aanhouden heb je maar weinig tijd om na te denken over je acties. Zie het maar als een soort ritmisch schaken waarbij de tegenstander steeds op hetzelfde moment ook een actie op het bord mag uitvoeren.

Cadence of Hyrule

Dans uit balans

In de eerste paar uur is Cadence of Hyrule – zelfs voor ervaren spelers – behoorlijk moeilijk. De vijanden zijn genadeloos en het zijn er bovendien veel. Weet je echter een heel scherm vol Bokoblins, ChuChu’s en Lizalfos te verslaan dan verdwijnt de noodzaak om op het ritme voort te bewegen en blijven er diamanten over. Die edelstenen zijn in te wisselen voor allerlei extra items en upgrades wanneer je het loodje legt. In tegenstelling tot Rupee’s raak je ze ook niet kwijt als al je hartjes op zijn.

Beetje bij beetje krijg je hierdoor een steeds betere kans tegen de stortvloed aan vijanden. Heb je eenmaal wat extra hartjes en een ander wapen dan de dolk waarmee Cadence, Link of Zelda beginnen, dan wordt het een compleet ander verhaal. Zelfs als je af bent behoud je deze spullen. Het spel wordt daardoor alleen zoveel makkelijker dat je eigenlijk nog maar zelden doodgaat. Hierdoor dans je binnen een kleine vier uur door het verhaal heen.

Rock het rogue

Dat is zonde, want een groot deel van Cadence of Hyrule bestaat uit willekeurig gegenereerde elementen. De overworld blijft hetzelfde voor iedere savefile, maar de kerkers zijn iedere keer dat je erin afdaalt anders. Andere gangen, andere vijanden en andere schatten liggen met iedere nieuwe poging op je te wachten. Als je dan nooit sneuvelt omdat het allemaal veel te makkelijk is krijg je daar alleen weinig van mee.

Het roguelike-gedeelte van Cadence of Hyrule komt daardoor niet helemaal perfect uit de verf. Daarom is het echt aan te raden om het spel nog een keertje te spelen. Bij een nieuwe ronde liggen cruciale items ook ineens op een andere plek en zijn dungeons op andere uithoeken van de kaart te vinden.

Cadence of Hyrule

Niet altijd op de maat

Het spel stimuleert je ook om na de vier à vijf uur durende verhaallijnen het nogmaals te doorlopen. Er is zelfs een Daily Challenge en speciale speelstand met permadeath. Leg je hierin het loodje dan begin je weer helemaal bij het begin. Dat is een tof concept, maar het werkt niet optimaal, vooral omdat het spel hierbij alle tutorials weer toont en je verplicht wordt om steeds hetzelfde saaie beginscherm te doorlopen.

Cadence of Hyrule danst dus op sommige momenten wat uit de maat, maar tegelijkertijd is dit ook zo’n fijne nieuwe richting voor The Legend of Zelda dat het verre van een ramp te noemen is. De combinatie van twee compleet verschillende games voelt bijzonder natuurlijk. De structuur van Zelda – waarin je de juiste items moet vinden voordat je überhaupt toegang tot een kerker krijgt – werkt bijzonder goed met de gameplay van Crypt of the Necrodancer. Het spel heeft daarnaast een behoorlijk open opzet. Je mag zelf bepalen welke van de vier eindbazen je in welke volgorde aanpakt en veel van de puzzels zijn op te lossen op verschillende manieren, in combinatie met verschillende items.

Daarentegen is de echte ster van de show de niets minder dan fantastische soundtrack. De lijst met nummers bestaat vooral uit remixes van bekende Zelda-deuntjes met hier en daar deuntjes uit Crypt of the Necrodancer. Je hebt het vast allemaal eens eerder gehoord, maar de mash-up van overworld-nummers is alleen al genoeg om dagen in je hoofd te blijven zitten.

Cadence of Hyrule – Crypt of the NecroDancer Featuring The Legend of Zelda is voor 24,99 verkrijgbaar in de Nintendo Switch eShop.

Conclusie en beoordeling

Cadence of Hyrule

Conclusie: In Cadence of Hyrule ontmoeten twee games elkaar op de dansvloer voor een geslaagde samensmelting. Als roguelike is de game misschien niet heel overtuigend, daarvoor is de ritmische gameplay helaas al snel veel te makkelijk, maar als Zelda-game werkt het verrassend goed. De fantastische remixes en open opzet van het spel weten veel van de kleine tekortkomingen goed te maken.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Unieke gameplay
  • Fantastische soundtrack
  • Erg herspeelbaar
  • Minpunten
  • Moeilijkheidsgraad nogal uit balans
  • Daily Challenge werkt niet optimaal

Dit artikel delen

Over de auteur

Thijs Barnhard Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Laat mij je uitleggen waarom Spelunky, Overwatch, Hollow Knight, Super Mario World en Burnout Paradise de beste games ooit zijn.

Reacties

  • Ik heb 'm zelf 100% uitgespeeld en zou 'm zelf beoordelen met een 8/8,5, dus een prima punt en de inhoud van de review is ook prima!

    M.b.t. de game zelf:
    Je moet er echt even inkomen (vooral als je CotND niet gespeeld hebt, zoals ik dus), maar als je er eenmaal in zit, dan is het echt een hele toffe game! In mijn ogen een zeer goede cross-over! :D
    De muziek is daarnaast inderdaad uitmuntend!
  • Ik merk dat het woord roguelike de laatste tijd veel gebruikt wordt. Wat bedoel je daar precies mee?
  • @Luigi1985

    Games die lijken op de game Rogue uit de jaren 80. Dat was een dungeoncrawler met levels die elke keer een tikkie anders waren als je dood was gegaan en weer opnieuw moest beginnen. Game had permadeath.

    Roguelike wordt nu best breed genomen, net als elke moeilijke game de Dark Souls van dat desbetreffende genre werd genoemd de laatste jaren. Meestal refereert het nu aan een dungeoncrawler met procedurally generated levels.

    De wiki van Rogue: https://en.wikipedia.org/wiki/Rogue_(video_game)
  • @JaJa_jr

    Thanks. Duidelijk verhaal.
  • Deze sla ik over als Zelda fan. Dat Rogue-esque spreekt me totaal niet aan. De jaren 80 zijn geweest. Hyrule warriors vond ik ook geen bal aan. Geef mij maar gewoon de echte Zelda games ipv al die crossovers.
  • @Monojaxx

    Zoveel cross-overs zijn er niet hoor, haha. Zo voor de afwisseling vind ik ze af en toe zeer vermakelijk, maar er gaat inderdaad niets boven de mainline Zelda games!
  • @Piet S.

    Nee da's waar, 2 toch?😂

    En die verschrikkelijk Zelda game op de CD-i. Voor de jeugd: Dat was een zwaar geflopte game / interactieve console van Philips die ook veel te prijzig was.
  • @Monojaxx

    Ik weet niet waar je het over hebt in je laatste alinea… Iets met ‘verdrongen’ ofzo… :’-D
  • @Piet S.

    😂

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren