1. Call of Duty: Modern Warfare preview – De morele aspecten van oorlog

Call of Duty: Modern Warfare preview – De morele aspecten van oorlog

Black Ops 4 had geen campagne en dat schoot bij velen in het verkeerde keelgat. Enerzijds een beetje onzin, want het overgrote deel van de spelers koopt de game voor de multiplayermodus. Anderzijds kan een Call of Duty-campagne zeer de moeite waard zijn, zo probeert Infinity Ward wederom te bewijzen met Call of Duty: Modern Warfare. Wij spraken met de acteurs en regisseur over de campagne en de soms schokkende insteek van het spel.

Recent bracht Infinity Ward een trailer uit die het verhaal van de reboot – of herinterpretatie, zoals de studio het noemt – opzet. Chemische wapens komen in verkeerde handen terecht en Captain Price probeert samen met een speciale eenheid een wereldwijde crisis te voorkomen. Dat terroristen niet onderhandelen blijkt uit beelden van aanslagen en bijkomende burgerdoden. Moderne oorlogsvoering is een zooitje en allesbehalve zwart-wit.

Terreur in games

Call of Duty is altijd het type shooter geweest dat mensen spelen om even hersenloos te knallen en te klooien met wapens. Het zit sommigen daarom niet lekker dat Infinity Ward de Hollywood-kant van de franchise aan de kant probeert te schuiven voor een serieuzer verhaal over de morele complexiteit van oorlog. Toch is de tijd volgens narrative director Taylor Kurosaki rijp om deze onderwerpen aan te snijden, onder andere omdat de techniek het toelaat. Door de jaren heen verviel de studio volgens hem in het groter, beter en meer badass-concept, omdat de engine geen intiemere ervaringen toeliet.

“Het is in sommige opzichten eenvoudiger om een gigantisch gevecht neer te zetten, want vijanden op het scherm zijn kleiner. Het lijkt dan alsof het zeer realistisch is, maar in Operation Clean House bijvoorbeeld staat iedereen zeer dichtbij. Je hebt daarvoor betere animaties, slimmere AI en betere omgevingen nodig.”

Niet dat terreur in 2019 een gemakkelijk onderwerp is om te behandelen in een medium dat bekendstaat om de onrealistische en partijdige weergave van geweld. Kurosaki zegt zich bewust te zijn van de valkuilen die daarbij komen kijken. Daarom zocht de studio naar rechtstreekse ervaringen van Navy Seals en oorlogsslachtoffers om zo zorgvuldig mogelijk te werk te gaan.

“We vroegen onze Navy Seal-consultants: wat is het verhaal dat we kunnen vertellen? Zij zeiden: met imperfecte informatie en een vijand die geen uniform draagt waaraan je hem kunt herkennen, word je toch verwacht om je werk perfect te doen. De gameplayvariant daarvan is het betreden van een ruimte waarvan je zeker weet dat terroristen zich daar huisvesten. Je weet dat er slechte mensen zijn die aanslagen hebben gepleegd, maar je weet niet wat er achter elke deur zit. In een fractie van een seconde moet je onderscheiden wat wel en niet een bedreiging vormt.”

Burgerslachtoffers

Operation Clean House demonstreert het bovenstaande uitstekend. Tijdens E3 aanschouwden we de missie al – Infinity Ward is heel zuinig met gameplaybeelden – maar dat neemt niets weg van de impact ervan. Waar we gewend zijn dat zelfs stealthmissies uitlopen tot een grote schietpartij, is Operation Clean House grotendeels muisstil tijdens de infiltratie van de antiterreureenheid in een Londens huis.

De aanleiding is een aanslag, waarvan de daders zich in het pand bevinden. In het pikkedonker sluipt een team met onder andere sergeant Kyke Garrick en Captain Price zich met nachtkijkers het huis binnen. Op de onderste verdieping is het al gelijk raak en worden de eerste terroristen stilletjes van dichtbij neergeschoten en wordt een vrouw gearresteerd. Als het team zich een verdieping hoger verspreidt wordt de boel ingewikkelder, met een vrouw die plots naar een wapen grijpt, een man die onder het bed vandaan komt en een moeder met een baby. Als een chirurg werkt Price met zijn team kamers of, totdat hij een vrouw treft die smeekt om haar leven, maar toch naar een ontsteker grijpt. In een fractie van een seconde besluit de speler haar neer te schieten en het huizenblok te redden.

Los van de intense sfeer is het interessant om te zien hoe spelers zelf de beslissingen moeten maken die Kurosaki aanstipt. Het kan dus zijn dat je een gijzelaar neerschiet omdat een vijand er te dicht op staat, zolang het maar geen opzet is. Net als in vorige delen is er ruimte voor enige mate van ‘friendly fire’, en word je gestraft als je iemand doodschiet die aangeeft geen bedreiging te zijn. In Modern Warfare fungeert dit systeem dus om spelers te laten proeven van de beslissingen die een Tier 1 Operator moet maken, en daarbij soms de verkeerde maakt.

Price is terug

Dat oorlog een grijs gebied is merk je ook aan de opzet van het verhaal. AK-47’s bemachtigde je in voorgaande games door ze op te pakken van de vijand, maar door vrijheidsstrijder Farah Kareem in de schijnwerpers te zetten verandert deze dynamiek. In haar missies in het fictieve land Urzikstan neem je het met geïmproviseerd materiaal op tegen de zwaarbewapende bezetters van het land. Toch wil Kareem geweld voorkomen waar het kan, vertelt actrice Claudia Doumit.

“Farah is iemand die van kinds af aan is blootgesteld aan oorlog, dus dat is onderdeel van haar leven. Ze heeft de gruwelijke tactieken die de bezetters van haar land gebruiken meegemaakt en dat heeft invloed op hoe ze dingen benadert. Ze wil niet zoals de vijand zijn, dus kijkt ze eerst naar niet-gewelddadige opties. En daar heeft ze moeite mee gedurende de game, want sommige scenario’s lenen zich daar niet voor.”

Farah is in dat opzicht het tegenovergestelde van de soms onorthodoxe Captain Price. Ook Kyle Garrick, vertolkt door Elliott Knight, heeft tijdens zijn operaties met Price z’n vraagtekens bij Price’s morele keuzes. Hoewel je schakelt tussen Kyle, Farah en vermoedelijk ook een personage genaamd Alex, is Captain Price nog steeds de belangrijkste schakel in het verhaal. Om hem tot leven te brengen onderging acteur Barry Sloane behoorlijk intensieve training.

“Ik speel een Navy Seal in de serie Six, waarbij ik twee jaar training kreeg van echte Navy Seals. Ik ben ook naar Seal Fit geweest voor een soort ‘helweek’, wat inderdaad de hel bleek te zijn. Maar wel een cruciale ervaring: ze breken je en bouwen je weer op, leren je leiderschapsvaardigheden en vaardigheden voor het leven. Ook kreeg ik wapentraining. Ze verdronken ons daarvoor bijna in de zee, waarbij we onze armen in elkaar moesten haken.”

Wapenporno

Hoewel we helaas nog niets hebben kunnen spelen en relatief weinig gameplay hebben gezien, lijkt de campagne van Modern Warfare het lef van de eerste delen herpakt te hebben. Als Infinity Ward inderdaad een rauw oorlogsverhaal neerzet dat niet in de knoop raakt met de wapenporno die Call of Duty soms kan zijn, staat ons de boeiendste campagne sinds jaren te wachten.

Call of Duty: Modern Warfare verschijnt op 25 oktober voor PlayStation 4, Xbox One en pc.

Dit artikel delen

Over de auteur

Jack O Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Helemaal gek van The Witcher 3, Pokémon, God of War en Uncharted. Zwak voor egels en andere beestjes.

Reacties

  • Voor mij gaat dit denk ik wel de beste game van het jaar worden. De multiplayer beta vond ik al erg goed en ik denk dat het verhaal ook heel goed gaat worden. Misschien wordt dit voor mij ook wel de beste game van dit jaar. Nog maar 3 weken wachten en dan is het al weer zover.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren