1. Celeste hielp me mijn eigen berg te beklimmen

Celeste hielp me mijn eigen berg te beklimmen

Games van het Jaar

2018 is voorbij en daarom blikt de InsideGamer-redactie terug op het afgelopen gamejaar. Wat zijn onze favoriete games? Welke trends hebben we gespot? Lees het in onze Games van het Jaar-reeks, met vandaag Jacco over Celeste.

Vaak zit ik in januari nog met m’n hoofd in het afgelopen jaar. Als alle eindejaarslijstjes voorbijkomen slaat de FOMO (fear of missing out) keihard toe en wil ik alles spelen, kijken en luisteren. In 2018 verliep het echter iets anders, want de release van Celeste sloeg in als een bom en binnen een paar dagen later was ook ik verliefd op de game. Deze verliefdheid is het hele jaar niet weggegaan. Niet alleen omdat het een briljante game is, maar omdat Celeste me heeft geholpen mijn eigen berg te beklimmen.

Celeste
celeste
celeste

Er is maar één manier om een ‘kamer’ in Celeste heelhuids te doorkruisen, en dat maakt de reis naar de piek van de gelijknamige berg bikkelhard. Je faalt, en faalt opnieuw, totdat je pakweg drie minuten later doorhebt hoe je exact moet springen, dashen en klimmen. Ik vond het verwonderlijk om te zien hoe ik als amateur-platformer door vallen en opstaan leerde bizarre combinaties aan elkaar te rijgen. Ooit schreef ik op Gamer.nl over waarom we moeilijke games spelen, en Celeste is een schoolvoorbeeld van wat ik toen omschreef, de leercurve van deze game is namelijk vrijwel perfect.

Je kunt het!

Maar er is iets anders dat de game voor mij zo speciaal maakt: de manier waarop hij omgaat met falen. Celeste is een metafoor voor een gevecht tegen depressie en angst van hoofdpersoon Madeline, die alle hulp kan gebruiken. Celeste zegt niet: ‘Je bent dood, en het is je eigen stomme schuld,’ of: ‘Ah balen, volgende keer beter,’ maar: ‘Je kunt het, hou vol!’ en: ‘Blijf ademen, het komt goed!’ Celeste overtuigt je ervan dat falen absoluut geen ramp is en, sterker nog, dat je er alleen maar beter van wordt. De game is zo optimistisch dat je het uiterste uit jezelf haalt, en daarom is hij zo ontzettend fijn om te spelen.

celeste

Dat straalt de game ook uit in de soundtrack, of beter gezegd, het fenomenale sounddesign. De muzikale bliepjes in Celeste zijn opbeurend, avontuurlijk en bovenal opportunistisch. Ze helpen je om de moeilijkste levels door te komen, maar weten zo nu en dan ook een zeer ongemakkelijke sfeer te creëren. Bijvoorbeeld als Madeline haar angst fysiek onder ogen ziet. Haar stem is niet ingesproken, maar toch hoor je duidelijk aan haar hoge tonen dat ze doodsbang is. Celeste doet heel veel met heel weinig, en weet je zelfs weer gerust te stellen met een heerlijke stilte als het weer voorbij is.

Bang

Dat optimisme kon ik in januari hard gebruiken om mijn eigen klim voort te zetten. Op mijn eigen berg, een eetstoornis, maakte ik al maanden geen progressie meer en dat had een flinke impact op mijn gemoedstoestand. Vergelijkbaar met Madeline was ik nog steeds bang voor alles en nog wat. Bang om dik te worden, bang om iets verkeerds te eten, bang om niet op tijd te eten, bang dat mensen me raar vinden. En vooral bang dat ik bang zou zijn, elke dag.

Het was, en is, om panisch van te worden, maar Celeste heeft me op een of andere manier de motivatie gegeven om m’n grenzen te verleggen in 2018. Dit jaar ging ik elke uitdaging aan, want wat heb je nou écht te verliezen? Als gevolg kwam ik weer in contact met oude vrienden, ben ik afgestudeerd en bezocht ik het walhalla van games. De E3 in het speciaal was een gigantische sprong in het diepe, en ik heb weken slecht geslapen uit opwinding en spanning, maar de games en de mensen om me heen maakten het een ervaring om nooit meer te vergeten.

Op naar de piek

Het gebeurt me niet vaak dat een videogame meer voor me betekent dan plezier, ontdekking of voldoening, maar Celeste is een van die weinige titels. Twaalf maanden later zit de game nog vers bij me in het geheugen en worden anderen moe van mijn lofredes over hoe goed het wel niet is. Niet dat ik er spijt van heb, want Celeste gaf me dit jaar de moed om verder te klimmen naar een piek en daar ben ik de game dankbaar voor.

Dit artikel delen

Over de auteur

Jacco Peek Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Helemaal gek van The Witcher 3, Pokémon, God of War en Uncharted. Zwak voor egels en andere beestjes.

Reacties

  • Goede tekst. Celeste geeft je inderdaad (zeker binnen de game) het gevoel dat als je iets lang genoeg probeert, het uiteindelijk wel zal lukken.

    Zo sta ik in principe ook wel in het leven. Natuurlijk geldt het niet overal voor. Ik weet dat ik niet hoef te gaan proberen om te voetballen om uiteindelijk prof te worden, maar veel dingen lukken (uiteindelijk) wel als je het probeert en niet te snel de handdoek gooit.

    Bij Celeste is dat zeker zo. Ik heb volgens mij al wel 11.000 x dood op de teller staan (moet nog 1 B-side en dan de C-sides) en ik ben er nog steeds van overtuigd dat het mij gaat lukken om ze allemaal uit te spelen. Ik vind dit ook een van de weinige games met een echte duidelijke boodschap waar mensen iets aan zouden kunnen hebben.

    Ik gaf bij het artikel van Johan Nahoj al aan dat ik niet zo diep in games op ga, maar ik kan me wel voorstellen dat anderen het wel doen en daar iets aan hebben. In jouw geval zeker zo te lezen. Ik zit hier nu ongeveer een jaar wat actiever op de site, dus ik weet niet hoe het voor 2018 was, maar als ik je video's van bijvoorbeeld commentaar zie, dan zie ik geen onzeker persoon staan. Het lijkt dus wel een stuk beter met je te gaan. Goed bezig.
  • @Luigi1985 Wauw, 11.000 keer dood is impressive. Ik geen idee meer hoeveel ik had, maar ik begin binnenkort met een schone lei. Tof dat je ook zo van de game geniet, het is een prachtige metafoor die ze in een mechaniek hebben gegoten.

    Thanks voor je reactie!
  • @Jack O

    Er zaten een paar schermen bij waarop ik honderden keren ben doodgegaan dus die tikten wel aan. Moet er ook bij zeggen dat ik soms een concentratievermogen van stuiterbal heb. Een poging kost vaak ook maar 1 tot 10 seconden.

    Bij de B-side van chapter 4 zat er in ieder geval een met zo'n bewegend blok naar boven die me echt enkele dagen heeft gekost om doorheen te komen. Dan speel ik enkele sessies van ongeveer een kwartier.

    Overigens, als je daarna weer eens een A-side probeert, vlieg je er doorheen.
  • @Luigi1985 De B- en C-sides zijn inderdaad hele goeie trainingen. Gelukkig leer je iedere keer van doodgaan, zoals de game zegt!
  • @Luigi1985

    De C-side van summit, man man man. Heb minimaal een uur gedaan over dat laatste scherm. Ineens haal je het en dat geeft zoveel voldoening! Is me trouwens nog geen 2de keer gelukt .
  • @Luigi1985

    wil je bij mij aub niet refereren naar die afschuwelijke Johan Nahoj :p? Ik heb die naam ooit ingevuld omdat ik mijn echte naam er niet wilde hebben staan, wist ik veel dat dit mijn auteursnaam zou worden Niet dat Benjaminben zo'n geweldige naam is, maar die lelijkerd ben ik inmiddels gewend Kon 't gelukkig aanpassen.
  • Mooi beschreven, en inderdaad, ik zie een parallel met het artikel van mij Een eetstoornis is iets wat je naar mijn idee pas kunt begrijpen wanneer je het zelf hebt door- of meegemaakt. Het volledig snappen doe ik dan ook (gelukkig) niet, ik zie ook liever dat iedereen dit bespaard zou worden. Helaas leert het leven ons dat de werkelijkheid anders is.
    Ik wens jou ontzettend veel succes en kracht toe met je strijd tegen je innerlijke onzekerheden (deze heeft iedereen, vergeet dat niet), en het gaat jou lukken weer oprecht goed in je vel te zitten.Ben ik van overtuigd Daarnaast wil ik je bedanken voor je tekst! Knap om dit zo met iedereen te delen, heb ik zwaar veel respect voor.
  • @benjaminben Veel mensen begrijpen het inderdaad niet, en dat begrijp ik op mijn beurt (begrijp je het nog?). Gelukkig weten velen om me heen wel hoe ze ermee moeten omgaan en gaat het zelf ook beter zoals ik beschrijf. Thanks voor je reactie!
  • Fijn dat ik niet de enige ben die zoveel lof heeft over Celeste. Ik heb hier zelfs al een paar keer geroepen dat het niet alleen maar mijn game van dit jaar is, maar de beste game die ik ooit heb gespeeld. En dat als 38 jarige die opgroeide met de NES en bijna geen console heeft overgeslagen.

    Game kwam precies vorige jaar in Januari uit en nu speel ik de game nog steeds wekelijks. Ondertussen alle a- en b-sides gehaald. Enige dat ik nog moet halen is de c-side van the Core. Weet zeker dat me dat ooit gaat lukken. Hopelijk voordat de nieuwe levels uitkomen die al zijn aangekondigd door de maker.

    Ik ben sowieso een liefhebber van moeilijke platformers zonder random bullshit erin. Wat deze game zo goed maakt is dat als je afgaat je direct in hetzelfde scherm weer opnieuw kunt proberen. Alles gaat snel. Als je dan een level hebt gehaald na meer dan 100x doodgaan geeft dat een gevoel van voldoening. Doe je het nog een keer en ga je maar 10x dood, dan zie je echt dat je beter bent geworden. Alles voelt gewoon goed in dit spel. Level design is geweldig en ieder level 10x opnieuw spelen blijft gewoon leuk op een of andere manier. Alle focus zit in de gameplay. Ieder level komt weer met minimaal 2 nieuwe mechanics. Heerlijk gewoon.
  • @Newgamessuck Gaaf dat deze game overeind blijft tussen NES- en SNES-klassiekers. Ik heb zelf niet heel veel platformers gespeeld, maar Celeste staat wat mij betreft boven Super Mario World. Dat was zo'n beetje de eerste platformer die ik speelde (op de Game Boy Advance).

    Cool dat ie ook bij jou zo is blijven hangen!
  • Ik weet nog toen Mario 3 uitkwam. Was echt een evolutie in gaming. Zelfde met Mario World.

    Celeste voelt imo meer als een evolutie van Super Meat Boy. Deze game ging je ook vaak dood met een instant recovery. Celeste heeft alleen veel meer sfeer, personality, content switches, dieper verhaal, mooiere muziek, strakkere besturing. Super Meat Boy was leuk. Celeste heeft dat concept imo perfect gemaakt.
  • @Newgamessuck

    Mario 3 is echt mijn all time favorite denk ik. Dat was de eerste game die ik had en een game die ik door de jaren heen altijd ben blijven spelen. Ik vermoed dat daar geen enkele game dat kan evenaren. Misschien heeft het met sentiment te maken, maar goed..

    Celeste moet ik nog maar eens zien of ik die over vijf jaar nog steeds oppak. Het heeft wel de potentie.
  • @Luigi1985 @newgamessuck Ik speel niet zoveel platformers, en het is eerlijk gezegd ook niet mijn favoriete genre. Ik kan me in ieder geval voorstellen dat SMB 3 en World erg belangrijk waren.
  • Oké Jack, je hebt me overtuigd… Ik ga de game halen!
  • @Silverwolf
    Voor als je nog meer overtuiging nodig had:
    https://www.youtube.com/watch?v=DQjAPWWgdwM

    10 van IGN.

    Geniet ervan. Game is een prachitge ervaring. geef niet op!
  • @Silverwolf Cool! Zoals hieronder wordt gezegd is de game gratis met Xbox Live Gold, misschien heb je daar iets aan.
  • @Jack O

    Ik heb een Switch & PS4, geen Xbox. Hier wil ik wel die € 20,- voor lappen.

    Je hoort trouwens echt het enthousiasme van de reviewer van IGN.
  • @Silverwolf Ah, ik vind em op de Switch heerlijk spelen. Vooral omdat je in handheldmodus af en toe een kamer kunt doen.

    De review van IGN had mij destijds ook overtuigd.
  • @Jack O

    Op de tv met een pro controller vind ik het ook helemaal niet lekker spelen. Heb het hele spel in handheldmodus gespeeld.
  • Mooi persoonlijk artikel waardoor we jou als redactielid ook weer een beetje beter leren kennen. Zorgt toch voor binding met een site/community. Respect dat je dit wilde delen :)

    De game heb ik gisteren binnen gehaald via Games With Gold. Na alle positieve verhalen ga ik er binnenkort dus ook aan beginnen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren