1. Column: Wat is een review nou eigenlijk?

Column: Wat is een review nou eigenlijk?

Voer voor discussie

Met meer dan 200 reacties en een memberartikel waar de discussie lekker in voort werd gezet mag duidelijk zijn dat mijn review van Days Gone veel heeft losgemaakt. Dat vind ik tof, en het geeft me de aanleiding eindelijk eens deze column te schrijven. Reviews, en dan met name de uitgedeelde cijfers, zijn immers niet onomstreden en zeker van mijn eindcijfers wordt regelmatig genoeg gevonden. Daar probeer ik altijd op te reageren, maar na de Days Gone-discussie vond ik het toch tijd er een column aan te wijden. Op eigen naam. Dit zijn dus niet per se de standpunten van de voltallige InsideGamer-redactie [de eindredactie wil zelfs liever ‘recensie’ dan ‘review’ – red.].

Laat ik vooropstellen dat ik niet bang ben om mijn mening te geven, die ik uiteraard ook zo goed mogelijk probeer te onderbouwen. Dat is uiteindelijk wat – in mijn ogen – een review moet zijn. Maar mijn mening mag niet leidend zijn. Ik ga geen Japanse rpg spelen, me dan ergeren aan de schreeuwerige stijl en er daarom een laag cijfer opplakken. Dat zou niet fair zijn. Als gameredactie laten we (om het even in basale termen te omschrijven) voetbalfans voetbalgames reviewen en raceliefhebbers racegames. Je zou dus kunnen stellen dat een redacteur een te reviewen game altijd leuk moet kúnnen vinden. Juist daarom is zijn of haar waardeoordeel relevant. Want als iets hen als liefhebber opvalt, positief dan wel negatief, dan zegt dat iets.

Days Gone
Days Gone kreeg van mij een 8.8

Om bij de voorbeelden te blijven: een voetballiefhebber kan iets zinnigs zeggen over zwabberende ballen in de kruising, spelen als Mourinho of als Pep, en merkt dat Frenkie de Jong virtueel nog niet de waardering krijgt die hij verdient. Maar wat kun je nou voor zinnigs zeggen over de wegligging in een race-sim als je nog nooit achter een echt stuur hebt gezeten? Alleen met de juiste interesse en ervaringen kun je een zinnig waardeoordeel vellen.

Nu speel je als gamejournalist natuurlijk wel meer games dan gemiddeld en dat mag bij wijze van beroepsdeformatie ook van je verwacht worden. Van een reviewer mag je dan ook een professionele mening verwachten die professioneel wordt onderbouwd. Een spel is niet simpelweg 'leuk' of 'stom', we vinden een ervaring enerverend of merken dat het spel weinig losmaakt, en proberen te ontleden waarom. We juichen, schreeuwen en huilen niet alleen, maar denken erover na, analyseren, vergelijken met andere games en brengen het zo concreet mogelijk onder woorden. Dat is de review.

Het is daarom ook geen gegeven dat alle facetten van een game per se (uitvoerig) behandeld moeten worden in een review en altijd resulteren in een plus- of minpunt. Het is daarbij al helemaal niet zo dat een eindcijfer een wiskundige formule is op basis van het aantal plus- en minpunten. Zelfs met meer benoembare minpunten dan pluspunten kan een cijfer hoog uitvallen. Games zijn, onder de streep, een ervaring. Een geheel der dingen dat niet kan bestaan zonder een van de ingrediënten.

Ori
Ori and the Blind Forest? Een 7

Neem bijvoorbeeld graphics, of het verhaal. Goede graphics resulteren niet per se in een goede game, en een slecht verhaal hoeft een game niet gelijk te nekken. Het staat allemaal in dienst van die hogere ervaring. Ik herinner mij opmerkingen onder mijn review van Assassin's Creed Odyssey dat de gezichtsanimaties lang niet altijd even goed waren. Klopt, maar de game lijdt er (naar mijn mening tenminste) niet onder. Bij The Last of Us zouden slechte animaties veel hinderlijker zijn en de verhalende ervaring verpesten. Maar waar je The Last of Us na vijftien uur wel gezien hebt, heb je Odyssey na tachtig uur nog niet uit. Welke is uiteindelijk meer je geld waard?

Mijn punt is dat de ene game de ander niet is en dat het ene reviewcijfer dus niet het ander is. The Last of Us is niet 1.06741573 keer beter dan Assassin’s Creed Odyssey. Games reviewen is geen exacte wetenschap en een cijfer is dan ook heus geen absolute waarheid. De grootste fout die je als lezer kan maken, is denken dat je het cijfer zo moet zien.

The Last of Us
Twee totaal verschillende games
AC

Wat is een cijfer dan wél? Het is een graadmeter, een indicatie. Een prikkeling om de tekst te lezen en dááruit te halen of je het ermee eens bent of niet. Of een game iets is voor jou of niet. Perfect en waterdicht is het heus niet. Binnen een 10- of 100-puntsschaal wordt een groot deel van de schaal niet benut. Pas vanaf een 8 vinden ‘we’ (recensenten, consumenten en zelfs uitgevers) games de moeite waard, terwijl het verschil tussen een 2 of een 4 triviaal is. Die inflatie is doodzonde en maakt het lastig kleine nuances aan te brengen (met als gevolg cijfers achter de komma’s, of plusjes en minnetjes), maar is tegelijkertijd bijna onomkeerbaar dankzij gemiddelden waar we allemaal toch ook weer veel waarde aan hechten, en de algemene opinie dat een game onder de 8 nou eenmaal al snel geen knip voor de neus meer waard is. Dat draai je niet zomaar even om.

Moeten we dan maar door zonder cijfers? Nee. Ik heb al heel wat recensies voor verschillende media op mijn naam staan en zag van dichtbij hoe deelcijfers voor zaken als graphics en replayvalue bijna overal werden uitgefaseerd de afgelopen vijftien jaar. Dat was een positieve ontwikkeling waar ik volledig achter sta, maar ik blijf voorstander van een eindcijfer. Niet als vorm van exacte wetenschap, maar voor houvast en om een kader aan de recensie te geven.

Terug naar Days Gone. De reden dat ik zo’n discussie onder een review waardeer, is juist omdat ik geen absolute waarheid nastreef met mijn review. Het is cool als iemand een game in huis haalt naar aanleiding van een review en daardoor een toffe ervaring rijker is, of juist het geld op zak houdt als een game maar matig scoort. Maar zaag vooral aan mijn stoelpoten als je je niet in het cijfer kan vinden. Laat me weten waarom, en laat vooral de andere lezers weten waarom. In mijn eentje heb ik de absolute waarheid niet in pacht, met zijn allen komen we wel een stukje dichterbij die waarheid.

En vooruit, zo’n uit de klauwen gelopen discussie is van tijd tot tijd ook lekker.

Days gone

Dit artikel delen

Over de auteur

Lars Cornelis Heeft een grote liefde voor grootse virtuele avonturen. Hecht evenveel waarde aan environmental storytelling als aan lore en heeft thuis een kast vol gameboeken en comics. Steekt per saldo waarschijnlijk toch de meeste tijd in de Master League van PES.

Reacties

  • Ben zelf van mening dat games al jaren veel te hoge cijfers krijgen waardoor een 8 nu als gemiddeld wordt gezien. Een 8.8 voor een game als Days Gone waar toch behoorlijk wat mis mee is wekt bij mij dan ook vraagtekens op. Maar aan de andere kant, een review is nooit objectief dus als het voor Lars een 8.8 waard is dan is het dat. Ik heb Hollow Knight gekocht op basis van de hoge cijfers. Na 30m mijn switch uit gezet en dat spel nooit meer aangeraakt. Vond het vreselijk. Dat is allemaal subjectief. Net zoals het subjectief is dat ik Engelse drop op een pepperoni pizza niet lekker vind terwijl men in Letland daar geen genoeg van krijgt. Tis een smaakding…..
  • @Imsco Pala Engelse drop op een pizza? Gatver.
  • @Imsco Pala Engelse drop op een pizza…? Ik dacht dat het niet erger kon dan ananas. Overigens goed voorbeeld van dat een game nog zo bejubeld kan worden, maar dat het nog steeds niet voor iedereen dan opeens een toffe game is!
  • @Lars Cornelis

    Ananas past niet op pizza? Nou, ik hoef jouw pizzareviews ook al niet meer te lezen geloof ik ;)

    OT:

    Mooi artikel en mee eens. Heb hier laatst zelf nog een artikel over geschreven.
  • Goede column! Geeft wat meer inzicht over de reviews. Waar ik vooral moeite mee heb is dat de meeste mensen al schreeuwen dat een cijfer onterecht is terwijl ze het spel nog geen seconde hebben gespeeld, maar alleen een mening vormen op basis van filmpjes. Naar mijn inziens kan je pas echt oordelen of je het eens bent met het gegeven cijfer, als je het zelf ook gespeeld hebt.

    Daarnaast vinden mensen een cijfer al snel te hoog omdat het van het 'concurrerende systeem' is, en te laag omdat het van hun eigen console is. Mensen hebben (on)bewust een voorkeur en die heeft toch meer invloed op de mening van iemand dan ze zelf denken.
  • @MythicZ

    Er zijn hier ook leden die complottheorieën verzinnen.
  • @MythicZ wat jij zegt is juist andersom. Mensen geven het slechte reviews, meningen en cijfers terwijl ze het nog niet gespeeld hebben.
  • Helder verhaal: zonder waardeoordeel eraan te geven geeft een review soms misschien dan ook beter een beeld van de reviewer, dan van de game zelf.
  • Heel erg goede column. En wat @Mythicz zegt ben ik het ook mee eens, imho kan je pas zeggen dat een cijfer onterecht is als je de game op z'n minst een uurtje heb gespeeld. Als je een console(bouwer)/uitgever/franchise al bij voorbaat haat tja dan moet je die games gewoon weg negeren en ook niet op de artikelen klikken en de reviews lezen. Ik zelf ben nou niet echt een fan van van MS of EA ( al heb ik bij laatst genoemde nog wel eens een game die ik interessant vind) en meestal probeer ik dan ook de artikelen niet lezen of in ieder geval mijn bek er over te houden ( over dingen waar ik fanatiek/enthousiast over ben zal ik nooit en te nimmer m'n bek houden)
  • Respect voor je kwetsbare houding Lars. Ik vind het ook absoluut niet erg om het oneens te zijn met een review. Na verloop van tijd merk je wel met welke reviewers je vaak op dezelfde lijn zit, en toevallig ben jij dat vaak niet voor mij. Boeit dat? Absoluut niet. Dat laat me dan juist even anders naar een game kijken, wat dan weer nieuwe inzichten geeft en dat is top.

    En als mensen écht vinden dat een game een ander oordeel verdient, hoop ik dat ze een stukje membercontent schrijven. Afgeven op een cijfer in de comments zonder échte argumentatie is zo makkelijk. IG is uniek in de mogelijkheid om een serieus podium te krijgen voor een eigen review. Maak daar dan gebruik van :)
  • Het bijzondere vind ik altijd de mensen die vervolgens hele onderzoeken ondernemen en complottheorieën bedenken. Zo ook na de beruchte recensie ; op een of andere manier zijn er mensen die zich nog steeds in een 'mijn merk is de beste en oh wee als ik merk/denk dat concurrentie voorgetrokken wordt' levensfase lijken te bevinden. Mensen die tot het uiterste gaan om een merk waar zij geen fan van zijn zo negatief mogelijk te belichten. Het zijn ook deze mensen die het niet zo goed kunnen hebben wanneer rivaal-merken in de positiviteit staan. Is het jaloezie? Is het afgunst? Is het haat richting een merk omdat zij er in het verleden problemen mee gehad hebben? Geen idee, maar deze mensen zijn er kennelijk wel. Mensen die pas met een glimlach het dekentje tot de kin trekken wanneer de strijd voor 'hun merk' weer met volle overgave gestreden is.

    Ik zelf was ooit een behoorlijke Nintendo fanboy rond het Cube tijdperk, en kon de successen en toffe games van Sony en Microsoft niet waarderen. Ik haatte die bedrijven en verdedigde Nintendo waar ik kon. Dus ik kan deze figuren wel snappen. Maar toen was ik 16 mensen… Groei er eens overheen. Want ik heb het idee dat het met name volwassenen zijn die deze kruistochten ondernemen.

    Lees gewoon een recensie, kijk of jij je kan vinden in de punten en overweeg a.d.h.v. die gegevens of een aankoop gerechtvaardigd kan worden. Een recensie is een mening, dus zorg dat je er meerdere leest/bekijkt. Want smaken verschillen, en dit geldt ook zeker voor recensenten. Dus tjah, dat cijfers zo uiteen lopen is dan ook niet zo gek. Ik ben gek op Lord of the Rings, mijn maten van 'The Fast and the Furious', zij scoren LOTR met een 3 ik met een dikke 9, maar die kut autofilms krijgen bij mij dan weer geen voldoende. Partijdigheid? Nee, gewoon een kwestie van smaak.

    Dit is ook wat de recensie van Lars was ; een kwestie van smaak. Deze smaak deel je, of die deel je niet. Ga alleen niet een heel onderzoek starten wanneer je het er niet mee eens bent. Reageren mag, maar sommigen hier gaan daar gewoon onredelijk ver in.

    Microsoft doet de laatste tijd qua software praktisch niets, Nintendo heeft nog veel te veel in de wachtrij en Sony heeft afgelopen jaren gewoon echt toffe exclusieve software naar buiten gebracht. Persoonlijk vind ik het dan niet zo gek dat dit bedrijf dan wat vaker positief scoort. 1 en 1 is 2 lijkt mij. (ik game op alle merken, dus partijdig ben ik zeer zeker niet)

    Fijn weekend jongens ;) Lief zijn voor je moeder morgen ;)
  • @benjaminben
    "…Dus ik kan deze figuren wel snappen. Maar toen was ik 16 mensen… Groei er eens overheen. Want ik heb het idee dat het met name volwassenen zijn die deze kruistochten ondernemen."

    Dit is precies waar ik me aan kan irriteren bij sommigen members. Telkens in herhaling vallen en kosten wat het kosten zaken moeten verdedigen. Verschrikkelijk.
  • @blue_blade_3
    En dan ook nog eens bijna twee keer zo oud zijn. Zal wel een gebrek aan reflectie zijn.
  • @blue_blade_3

    Ik snap jou, maar zelf irriteer ik mij er niet echt aan. Vind het eerder lachwekkend en een soort van leedvermaak dat sommigen zo druk kunnen zijn met een strijd die hun persoonlijke geluk of vorderingen in het leven amper beïnvloeden, 'heb je dan echt niets anders om je druk over te maken?' denk ik dan. Ik ben zo'n popcorn graaier die best kan genieten van de zinloze discussies die hier soms gevoerd worden. Dat beïnvloed mijn persoonlijke geluk op dat moment dan weer wel een beetje in positieve zin ;) Want een Barton in discussie met een Cola over zijn fanatisme, of jij met bijvoorbeeld Piet in dialoog lees ik met plezier. Zo'n eikel ben ik dan ook wel weer haha.

    Van die voetbalfans snap ik om dezelfde reden niet. Tis maar een spelletje jongens, je verdient geen euro meer wanneer Ajax wint (of je moet aandelen hebben óf Ajax broodtrommels verkopen).
  • @benjaminben
    Ik snap je inderdaad. Ik kan me gewoon niet plaatsen in mensen die zich zo bezig houden met een bedrijf en/of organisatie te verdedigen. Zeker niet als het om volwassen mensen gaat (zoals jij ook terecht benoemt).

    Nou moet ik wel zeggen dat ik met Piet prima discussies kan voeren. Hij geeft nog wel eens ruimte voor feedback. Maar anderen members plaatsen zich vaak ik de slachtofferrol en dat vind ik irritant.

    Het zal me verder ook een worst wezen want members willen zeggen of doen, maar ik kan het dan niet laten om er wel even een korte reactie op achter te laten. Gewoon omdat ik weet dat daar dan op gereageerd "moet" worden door anderen. Dat vind ik dan weer mooi.

    Maargoed zoals jij ook zei; prettig weekend haha;)
  • @benjaminben ielll 16 jarigen en ielll mensen die bedrijven verdedigen.
  • @Richh

    Haha nee hoor. Smul ik van ;) ik snap ze alleen niet altijd ;)
  • Days Gone is weer een Sony pareltje, het blijft een terecht cijfer.
  • In mijn ideale wereld zouden de punten anders en strenger verdeeld mogen worden. Ook moet men een masterpiece opnieuw gaan definiëren en de minimumvereiste terugvinden.

    En er mag van mij gerust een game als vergelijkingsmedium gebruikt worden.
    Zet nu bijvoorbeeld Red Dead Redemption II, The Witcher 3, Zelda Breath of the Wild of God of War op de plaats: "masterpiece in de categorie: open-wereld-games met verhaal".

    Dan kan een Shadow of Mordor nog zo leuk zijn, de score kan gewoon niet in de buurt liggen van The Witcher 3. Bij wijze van spreken.

    Vergelijk ook deze games eens met een Assassin's Creed Oddysey en die game zakt terecht in waarde. Een open-wereld-game vergelijken met een lineaire game (The Last of Us) zie ik dan weer als een afleidingsmanoeuvre. Ook al kan je ze vergelijken met elkaar in de zin van: wie slaagt erin om het genre dat ze bekleden naar een hoger niveau te tillen?

    Zoals Lars hierboven al zei: er zijn games waarbij je de mankementen sneller kunt vergeven… Die vergevingsgezindheid kan ik begrijpen zolang ze maar niet te vaak voorkomen. In The Witcher 3 kwam ik uiteraard ook bugs tegen. Bugs zijn onvermijdelijk, game crashes, gekke physics en bekken in een game met verhaal a la Assassin's Creed Oddysey zijn wel storend.

    PS: Niets tegen meningen, maar ik geloof dat men met een streng plan die hoge cijfers in de toekomst wat kan vermijden. Een +/- 7 is goed, een +/- 9 is "een wereldpartij".

    :)

    Ge-edit wegens onduidelijk gezaag van mij.
  • In mijn hoofd zet ik een cijfer voor een game in relatie met mijn favoriete game in hetzelfde genre.
    Zo is The Witcher 3 mijn favoriete open wereld game, die geef ik een 10. Dan komt de recentie van AC Odyssey en mijn checklijstje past niet in relatie met het eindcijfer 8,9.
    Het voelt dan meer een magere 7. Dat maakt scores per definitie waardeloos, in mijn geval.
    Het is dus vooral zoeken naar een reviewer waarmee je op 1 lijn zit (min of meer). Voor mij is dan ACG (youtube). Heldere analyse met de nodige humor, de persoonlijke noot onder "fun factor" en een koop advies waarmee hij perfect aangeeft wat hij vind wat de game waard is voor hem.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren