1. Conan Exiles hands-on - Bloed, zweet en soms lage framerate

Conan Exiles hands-on - Bloed, zweet en soms lage framerate

Conan Exiles, de survivalgame van Funcom, verlaat op 8 mei early access. Tijd voor een hands-on met de meest recente versie van de game, waarin InsideGamer eindelijk eens naakt door de woestijn mag rennen.
Conan Exiles

Als Conan Exiles begint hangt je personage aan een kruis in de woestijn. Het is een intrigerend eerste beeld van een rauwe wereld waarin je moet zien te overleven. Na de uitgebreide character creator te hebben doorlopen komt (toevallig) Conan de barbaar langs om je van het kruis te helpen. Daarna is het aan jou om te beslissen wat je doet.

Conan Exiles is een survivalgame die zich afspeelt in het universum van (verrassing) Conan. We hebben het hier over de boeken, niet de films. Schrijver Robert E. Howard heeft heel wat verhalen over deze woeste strijder gepend die vol zitten met bloed, seks, magie en geweld; dit is geen fantasy zoals Lord of the Rings. Dit is fantasy waar de lichaamssappen vanaf druipen. Het spel Conan Exiles doet daarom ook niet preuts over naaktheid. Dat videogames bloederig kunnen zijn is natuurlijk geen verrassing.

Conan Exiles

Tijdens onze hands-on krijgen we enkele uren om het begin van het spel te verkennen. Aan het begin is dit voor een survivalgame ‘business as usual’. Ons personage loopt poedelnaakt door de spelwereld op zoek naar stenen en hout om basale wapens te maken. Vezels van struiken zijn om te vormen tot kleding. De oorsprong van het genre is goed te zien, bijvoorbeeld aan crafting interfaces die doen denken aan Minecraft.

Een interface, overigens, die niet altijd even duidelijk is. We hebben hulp nodig van een developer voor we snappen hoe we vlees van een dood gemepte schildpad kunnen braden. Onze poging om het vlees rauw te eten resulteerde in een dodelijke voedselvergiftiging.

Conan Exiles

Mijlpaal

Een uurtje verder is het survivaldeel echter geen al te grote uitdaging meer. Met wat geduld en aandacht is het mogelijk een kleine woning te bouwen waar we automatisch respawnen als iets of iemand (dit is een PvP-game) ons vermoordt. Hoewel er geen quests zijn om ons te leiden, zijn er bepaalde ‘mijlpalen’ in beeld die eigenlijk vooral tips zijn om het spel te leren kennen. En dat alles zorgt voor een heel plezierige introductie in de brute spelwereld.

Bruut, want we knokken wat af. Met de inheemse bevolking, monsters en andere spelers. Hierbij wordt duidelijk dat het vechtsysteem inderdaad flink verbeterd is sinds early access. Aanvallen, afweren en ontwijken voelen heel natuurlijk, alsof je een actiegame speelt. Het is makkelijk om een vijand te locken en het winnen of verliezen van een gevecht voelt als iets wat te maken heeft met vaardigheid in plaats van mazzel.

Conan Exiles

Wat tijdens het verkennen van de omgeving ook opvalt is hoeveel tijd en moeite er is gestoken in het bouwen van de wereld. Dit is geen procedurele kaart, dit is een ontworpen land. En dat betekent dat het spel vol zit met geheimen en bouwwerken die allemaal iets vertellen over de geschiedenis. Een moment dwalen leidt ons een grot in waar we een groot religieus monument aantreffen dat aanbeden wordt door geesten. Wat is hier gaande? Wie zijn deze spoken? Wat is het voor monument? Geen idee, maar we zijn zeker benieuwd naar de antwoorden.

Siege

Het tweede deel van onze hands-on betreft het latere deel van het spel, als spelers meer macht en rijkdom hebben en met hun clan een stad bouwen. Deze demonstratie bestaat uit een aanval op een spelersstad, waarbij één team aanvalt en het andere verdedigt. De ontwerpers verzekeren ons dat alles wat we zien door spelers gebouwd kan worden en dat dit een goede indicatie is van de ‘end game’. Aanvallen of verdedigen verloopt uiteraard met hetzelfde vechtsysteem, bijgestaan door zelf te bouwen wapentuig zoals katapulten.

Conan Exiles

Een bijzonder moment is als het aanvallende team door middel van een ritueel een immense godin oproept die door een speler bestuurd wordt. Deze reuzin, half vrouw en half zombie, stampt op de stadsmuren en legt alle bouwwerken in enkele minuten in puin. Het is een indrukwekkend gezicht, afgezien van de framerate die enorm inzakt als de brokstukken door de lucht vliegen. Alle onderdelen zijn namelijk onderhevig aan de physics engine.

Het gevecht is leuk en spannend (ondanks framerate-problemen en enkele bugs) maar toont ook een punt van zorg: het winnen of verliezen van een aanval is niet in de game zelf geregeld. Er is geen vlag of orb te veroveren. Het gevecht is afgelopen als de aanvallers er genoeg van hebben. En ja, het is natuurlijk heel vervelend als een bende spelers jouw megastad in puin leggen, maar het is ook niet helemaal duidelijk wat hun motivatie is om dat te doen.

Conan Exciles

Later leggen de ontwikkelaars uit dat het zin kan hebben om steden op strategische plekken te bouwen om bepaalde grondstoffen makkelijker te winnen. En op papier klinkt dat inderdaad als genoeg reden om iemand de oorlog te verklaren. Hoe dat zich in een dynamische PvP-game verder ontwikkelt, is in de hands-on natuurlijk nog niet te zien. Wat wel duidelijk is, is hoe goed het spel voelt.

De progressie van naakte nietsnut naar competente krijger gaat heel natuurlijk, met uitgebreide keuzes in het ontwikkelen van je personages en te bouwen voorwerpen. De spelwereld ziet er bovendien op pc heel mooi uit, met een onmiskenbare Conan-sfeer. Het is heel makkelijk je in de fantasie te verliezen en je langzaam maar zeker op te werken tot dodelijke en machtige warlord in een onherbergzaam landschap. Het is te hopen dat de laatste weken voor de lancering (op 8 mei komt het spel al uit) gebruikt worden om de laatste vervelende bugs uit te roeien. Ook is het te hopen dat de instortende framerate op pc geen indicatie is voor hoe de uiteindelijke game draait op PS4 en Xbox One. Vooralsnog maakt Conan Exiles desalniettemin een redelijk solide indruk en voelt het wel degelijk als een (bijna) voltooide game.

Door Harry Hol

Dit artikel delen

Over de auteur

Crew De redactie van InsideGamer.nl

Reacties

  • op welke pentium 486 heb je de game getest?
  • @Zorewin Dit was een handson in het hoofdkwartier van Funcom. Dus PCs die de devs hebben neergezet voor ons.

    Oh ennuh… de Pentium kwam na de 486. Pentium was de naam voor de 586 processor. Intel koos voor het woord 'Pentium' omdat je een cijfer niet als trademark kan vastleggen :-)
  • @Zorewin

    Geloof mij op de meest recente pc specs heeft deze game gewoonweg last van framedrops

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren